Op de luchthaven...

Op de luchthaven zijn mensen een vormeloze massa, iedereen beweegt in een bepaalde richting, kris-kras door elkaar, gehaast, koffers met z...

Op de luchthaven
zijn mensen een vormeloze massa,
iedereen beweegt in een bepaalde richting,
kris-kras door elkaar,
gehaast,
koffers met zich meesleurend,
of kinderen,
trolleys voortduwend,
een wirwar van kleuren,
geuren,
talen,
emoties.

Een rood t-schirt met een zwarte stier
verraadt ons gemeenschappelijk vakantieland.

Eerst was ik niet zeker,
dan wel.

"Ga je geen goeiendag zeggen?"
Het is een logische vraag,
maar ik kan hetniet over mijn lippen krijgen.

Hij verbrook het contact
en ik,

ik heb nu geen zin in chit-chatten.

De vlucht was lastig,
luchtturbulenties na een verzengende hitte in de luchthaven,
lang, te lang wachten bij de overstap,
gevolgen van een staking van enkele dagen terug,
vertraging,
een oplossing moeten zoeken voor de trein,
de zorg voor mijn nieuwe aankoop,
de koppigheid waarmee ik die zware pot blijf dragen.

Een andere keer


misschien...

You Might Also Like

2 reacties

  1. zit nu ook met zo'n rood t shirt met zwarte stier en gelijkaardige impressies!

    P.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ach wat kan ik zeggen, ik had er gewoon geen zin in, onze eerste vlucht was verschrikkelijk geweest (geen iberia meer voor mij) en ik vond het vervelend om mijn pa te laten opdraven door de vertraging die het tweede vliegtuig had opgelopen (idem)

    een volgende keer zeg ik vast wel hei...
    maar waarschijnlijk niet op de luchthaven ;-)

    BeantwoordenVerwijderen