sportzak

Ik had hem zien zitten toen ik aan het station afgezet werd. Hij zat op het bankje onder het afdak met zijn sportzak naast zich. Ik had nog ...

Ik had hem zien zitten toen ik aan het station afgezet werd. Hij zat op het bankje onder het afdak met zijn sportzak naast zich. Ik had nog dik twintig minuten te wachten en het station is in het weekend gesloten. Het was nogal frisjes maar ik ging toch op een bankje verder zitten. Ik haalde mijn breiwerk boven en begon geconcentreerd te werken. Na tien minuten had ik prijs. Of ik een beetje Frans praatte? Wat een toeval, hij ook. Wanneer de trein kwam? Dat ik goed Frans praatte en dat het leuk was om iemand te zien in het station. Of ik daar woonde? Waar ik naar toe moest? Of ik getrouwd was? En kinderen? Het bleek een goed antwoord, zeker toen ik beweerde niet alleen te wonen. Dat hij Ingelmunster mooi vond, omdat hij een vriendelijke dame aan het station ontmoette. En dat hij naar Kortrijk moest of toch die richting. Waar ik vandaan kwam? Nee, wat mijn nationaliteit was? En die van mijn ouders? En hoe oud ik was? En hoe oud ik hem schatte? Ik heb vriendelijk bedankt, want ik ging 45 zeggen terwijl het 31 bleek te zijn. Ik concentreerde me steeds harder op mijn breiwerk, ja, het wordt een pull en ja, degene die ik aanheb heb ik ook zelf gemaakt. Mijn antwoorden werden korter maar het mocht niet baten. Even heb ik nog overwogen om de volgende trein te nemen, richting Lichtervelde maar dat betekende twintig minuten extra en overstappen op een trein die uit Plopsaland komt. De NMBS slaagt er meestal in om bij het sluitingsuur maar twee wagonnetjes in te leggen, en mijn keel begon te protesteren. Dus wachtte ik extra lang, zag hem ergens achteraan opstappen en haastte me in de eerste wagon, maar een trein met twee wagonnen is rap doorlopen en zo zat hij toch weer tegenover mij. Ik hield mijn adem in toen ik hem in Kortrijk op mijn perron zag verschijnen, maar blijkbaar moest hij richting Brussel. Hoe doe ik dat toch, vraag ik me af. Misschien moet ik in het vervolg doen of ik geen Frans begrijp? Of zeggen dat ik getrouwd ben en drie kinderen heb? Maar misschien word ik dan ook scheef bekeken, zo in mijn eentje op stap.

You Might Also Like

1 reacties

  1. Argh, heel erg herkenbare situatie. Ik word er paranoia van.

    BeantwoordenVerwijderen