verlof

Als ik al plannen had voor mijn verlof dan ging ik naaien. Ik heb een aantal boekjes liggen, een hoop stofjes en zag het helemaal zitten. Al...

Als ik al plannen had voor mijn verlof dan ging ik naaien. Ik heb een aantal boekjes liggen, een hoop stofjes en zag het helemaal zitten. Alleen is er blijkbaar een nieuwe traditie op til. Ik maak mijn rokjes twee keer. Het begon bij het blauwe exemplaar, nu ook met dit exemplaar. Al heb ik er wel al een hele dag mee rondgelopen en kreeg ik zelfs een compliment in de stoffenwinkel (een andere dan waar ik het stofje gekocht heb). Wat is er mis mee?

1) Wel, het viel nogal wijd, na het misbaksel dat zeker 3 maten te klein is, waar zat ik met mijn gedachten heb ik het nu wat te ruim gezien. Ik kon nog wat zeuren met de nepen, maar eigenlijk haal ik het beter uit elkaar en knip een beetje. Bij voorkeur aan de rand van de rits om de paspel niet te onderbreken op de rechternaad, denk ik dan.



2) Toen ik een rokje paste zag ik dat de spanning van de draad waarmee ik de paspel heb gestikt niet overal even goed zat, dus doe ik dat maar beter eens over om onaangename verrassingen te vermijden. Hier en daar zie je de steekjes wat te duidelijk.

3) Het lief vindt de plooitjes maar niks en hij heeft eigenlijk wel gelijk.

4) En dan was er nog iemand met arendsogen die zag dat het een halve cm langer is langs de ene kant.

Conclusie: twee keer plezier van de stof! Ik zie het wel zitten, want het lijkt me een geweldig rokje, met retrostof uit de Soldeur en dat voor 11 euro! En al die plannen voor kleedjes en bloesjes schuif ik gewoon mee door, kan mij dat schelen dat ik maandag opnieuw moet gaan werken (toch wel een beetje veel eigenlijk). Na het werken kan mijn machientje opnieuw aan de slag.

You Might Also Like

1 reacties

  1. oefening baart kunst, zei een wijze mens ooit....

    BeantwoordenVerwijderen