no butterfly

Ik ben geen expert in foto's maken, ik ben al lang blij als het er een beetje op staat. Ik vind het wel leuk om zien hoeveel mensen de wereld onveilig maken met allerlei digitale toestellen, van klein, tot groot, tot fenomenaal. Ik vind het ook leuk om te zien hoe we bij Gentblogt zo veel fotografen kunnen aantrekken tijdens de feesten. Soms is het goed dat hun beelden bij een tekst komen en wordt het artikel toch nog aantrekkelijk om lezen, soms is het overbodig. De kracht van het beeld zeg maar, maar al even goed kan ik me ergeren. Fotograferen is niet enkel een kwestie van belichting en techniek maar al even zeer van selectie. Een paar goede foto's van een concert of voorstelling geven zoveel meer mee dan tientallen foto's met dezelfde mensen in telkens weer een andere positie. Overdaad moordt, echt waar.

Labels: foto, gentse feesten

Kijk, als ik 16 zou zijn, ik zou het wel weten. Gelukkig geen stijve nek 's anderendaags, zo veel ouder ben ik dus nog niet...

Labels: musjieks

Kijk, ik kan me inbeelden dat het niet leuk is als niet iedereen naar je trouwfeest kan komen, maar als je in het midden van de zomervakantie trouwt is het bijna logisch dat er mensen op reis zijn. Als wij vorig jaar al niet verwittigd waren geweest van die andere trouwlustigen hadden wij onze reis ook wel na de feesten gepland en hadden we er ook niet bij kunnen zijn. En sommige mensen hebben echt wel een goed excuus om er niet bij te zijn, als je het mij vraagt. En ja, trouwen doe je hopelijk maar één keer, maar misschien moet je de mensen dan op tijd waarschuwen, zeker in het verlof. De wereld draait niet enkel rond mensen die trouwen, nah.

Labels: dramaqueen

Het weer is er niet naar, maar heeft dat ooit een Gentenaar tegengehouden? En volgens i. ben ik al te lang in Gent om nog voor West-Vlaamse door te gaan. Dus een kleurig topje, dat al te lang op een zonnige dag ligt te wachten, straks afspraak om iets te gaan eten in een etablissement dat na de feesten zou sluiten, niet dat we er de deur plat liepen, maar for old time's sake lijkt het wel de ideale startplaats om later af te zakken naar Boombox. Veilig dus, voor de regen. En daarna is de nacht nog jong...

Maar eerst wat strijken, mijn liefste viel over de wasmanden toen hij terug kwam. De vlaai die ik voor hem had, top gear op video en de p-magazine met bikinispecial, na die Arabische landen, waar en ook wel met comedy kon zijn aandacht niet afleiden. Aan het werk dus

Labels: gentse feesten

Een perskaar is tof, maar is ook veel discipline. Schrijven is niet zo moeilijk als je de muziek graag hoort, maar als het je absoluut niks zegt en je ziet de tent genieten, dan is het wel even zweten. De artikels kosten me heel wat tijd en dat heb ik zeker overschat, maar ik vond het ook wel leuk. En Erykah Badu en CocoRosie wou ik sowieso zien, en terecht want het was super! Alleen weet ik niet of dat ook uit de artikels blijkt, ik wou toch een beetje "objectief" (hahaha, alsof die journalisten dat zijn) proberen zijn, bij CocoRosie stond ik ook vooraan maar wel met mijn boekje in de aanslag, wat enkel spot bij de tienermeisjes naast me opleverde. Ik had zin om de perskaart onder hun neus te duwen, maar aangezien ik twee keer zo oud ben, zal ik ook maar twee keer zo verstandig zijn zeker. Trouwens ik hou het langer vol dan dat jong geweld. Bij Erykah Badu dropen ze snel af, te warm, zere voeten,... en ook bij CocoRosie misten ze de tweede bis, al zal niemand die nog verwacht hebben nadat de lichten al weer branden.

Labels: gentblogt, musjieks

Accidentjes zijn altijd stom en komen altijd ongelegen. Ja, ik weet ook dat ik best de hesp uit de frigo haal als ik er een stukje wil van snijden. Dat ik daar beter geen schilmesje voor gebruik, is ook algemeen geweten. Die dingen snijden wel maar dienen vooral om te schillen. Als ze van de Ikea komen zijn ze krom en scherp en zit men niet één keer maar twee keer in zijn duim. En je zou het misschien niet geloven, maar een mens doet veel met zijn duim ook al is het de duim van zijn linkerhand. Ik doe er de deur mee op slot, als ik rem met de fiets heb ik blijkbaar ook mijn duim van doen, bij het breien,... Dus viel gisteren mijn brei-afspraakje met de andere Ravelry-leden in het water. De ideale gelegenheid voor mijn liefste om me te ontvoeren naar een meubelparadijs. Het eerste was gesloten wegens vakantie, het tweede was gigantisch en open. Hij praatte me uit het hoofd dat die koppen tof waren en dat we geen keukenmateriaal meer nodig hebben, dat bord om dingen op te bevestigen vond hij maar niks, we vonden voor de tweede keer een kleerkast naar onze smaak maar op mijn smeekbede of we ze niet konden kopen antwoordde hij dat we nog eens naar de eerste winkel waar we het eens waren terugkeren. Geloof me, ik heb jullie al veel meubelverhalen bespaard. Maar blijkbaar presteren we beter onder druk. De afgelopen weken kozen we onze keukenstoeltjes. Het helpt om je vrouw op de keukenbouwer los te laten, merkte mijn lief. Ik kan heel zielig kijken en klagen dat de keuken 4cm te hoog is waardoor de stoeltjes die we wouden er niet meer bij pasten, om een lang verhaal kort te maken: de keukenbouwer stelde een korting voor bij stoeltjes die ze zelf verkopen, niet ons ding, maar die andere zagen we wel zitten. We vonden luidsprekers, die onze kat een week na aankoop al voor krabpaal aanzien heeft waardoor mijn liefste er voortaan aan denkt om ze volledig met kattenwerend product te behandelen en niet enkel de onderkant. We vonden cinema-stoeltjes en lichten voor in de living en in het toilet, allemaal met korting, jawel. En we geraakten het eens over de kleuren, of toch zo goed als. Gisteren sloeg de twijfel weer toe: iemand een idee waar we muurgrote foto's op behangpapier of iets dergelijks kunnen vinden?
Maar ik ben bijna klaar om te verhuizen, jawel.

Labels: bakstenen, kleurtjes, M/V, meubels, verhuis

Ze beginnen stipt bij Gent Jazz. Ik stond zeker niet alleen aan de kassa toen Buscemi het podium al beklommen was. Maar dankzij de schermen ving ik nog een glimp op van het zilverkleurige kleed van de zangeres. Toen ik over de blauwe loper liep, bedacht ik dat Gent Jazz blijkbaar wil bijdragen aan de 10.000 stappen per dag van elke bezoeker. Maar voor de rest niks dan lof, het festival is veel opener. Maar terug naar de muziek.

Het optreden van Buscemi met een volledige Big Band in samenwerking met pianist Michel Bisceglia en zijn live ensemble was een exclusief concert. Het recept klinkt niet slecht: jazzversies van bekende nummers, die dit najaar op cd uitkomen. Maar het leek me vooral een moeilijke evenwichtsoefening tussen de draaitafel en de instrumenten. Persoonlijk vond ik één van de betere momenten toen Michel Bisceglia en trompettist op de voorhand traden, de camera toonde een plaat die draaide. Buscemi zelf was verdwenen. Wanneer hij op de voorgrond kwam met zijn samples leken de instrumenten te verdwijnen naar de achtergrond. Nee, de jazz versie van de bekende nummers klonk me al bij braafjes in de oren. Misschien ontdekken Buscemi fans op die manier jazz? Ik ben niet meteen overtuigd, omgekeerd lijkt me moeilijk. Gedurende de hele set werd mooi binnen de lijntjes gekleurd. Buscemi heeft een reputatie om mensen aan het dansen te krijgen, maar dit leek deze keer niet echt te lukken. Een kwartier voor het voorziene einde van hun set verdwenen ze van het podium, de klassieke truk van de foor om een bisnummer af te dwingen. De presentator stak hen daarbij een handje toe.

lees verder bij Gentblogt

Labels: gent jazz festival, jazz, musjieks

Mijn stad begint langzaam te leven. Toen ik gisteren door de stad fietste was het één en al bedrijvigheid, wagens, vrachtwagens, kraampjes in opbouw,... het was manoevreren om overal zonder kleerscheuren door te geraken, maar de mannen van ivago knipoogden. Ook zij zijn er klaar voor. Ik mocht perskaarten afhalen voor de collega's van het Project. Niet alles loopt zoals gehoopt, voorstellingen zijn volzet, organisatoren antwoorden niet,... Maar meestal krijgen we vriendelijke berichtjes. Onze redactie is weer ferm uitgebreid. De planning loopt langzaam vol. Deze week zijn er de voorbeschouwingen en wedstrijden. Het begint stilaan te kriebelen. Ik heb straks verlof maar ben nog niet meteen in feeststemming, maar dat komt wel. Als het hier stil wordt, weet u waar te lezen.

Labels: gentblogt, gentse feesten

For English, scroll down
Hint 6 van the secret of the stole ii. Het ziet er fantastisch uit, ik krijg er heel veel complimentjes over op de trein. Maar iedereen lijkt te denken dat het een trui is, terwijl het daar toch al te lang voor is? Nog drie hints... Morgen is mijn laatste werkdag, eindelijk vakantie, ik zal een andere manier moeten vinden om regelmatig een stukje te breien. Misschien zaterdag op de knit in the park die via Ravelry in Gent georganiseerd wordt? Wees gerust er is een droge schuilmogelijkheid. Wil je er bij zijn, geef dan een seintje



As already announced, I finished hint 6 of the secret of the stole ii, finally you could say. I receive a lot of compliments about it on the train when I'm knitting. Mostly they think is a sweater, but it 's kinda long, no? Three more hints to go... Tomorrow is my last day at work, holiday is waiting. I'll need to find another way to find knitting-time, maybe on the knit in the park organised in Ghent via Ravelry and yes, we have a hiding place. Feel free to join, just let me know.

Labels: creabea, secret of the stole ii

Ik ging het een jaar geven. En ik ben er niet goed uit. Ergens wringt het, ergens voelt het wel ok. Ik ben er niet goed uit. Dus nam ik eens een kijkje op verschillende websites. Soms viel het tegen: weinig vacatures en wat ben ik nu? Licentiaat of master? Geeft dat verschil voor het aantal vacatures? Blijkbaar wel, strange. Zowel bij Vacature als jobat ergerde ik me aan de keuzemogelijkheden bij functie. Wat ze geven zijn de sectoren, niet de functies. En dan is er soms zo weinig uitleg. Aanbod: een boeiende job, aantrekkelijk salaris, blablabla, niks over takenpakket of functie-inhoud. Ze moeten het natuurlijk doen met de info die ze van werkgevers krijgen. Opvallend is ook dat ze niet dezelfde werkaanbiedingen hebben. Deze vond ik tot nog toe de leukste: cryptografie. Er zijn natuurlijk ook wel dingen waar ik op zou kunnen solliciteren en die ik eigenlijk misschien wel wil doen. Maar geen vonken.