Berlijn was overweldigend, 4,5 dag en nog het gevoel dat er zo veel meer te zien was. Er hing natuurlijk een speciale sfeer in de stad, die dominoblokjes waren maar een stukje van het gevoel. We hebben ons dan ook in de geschiedenis van de muur verdiept, een mens zou bijna vergeten dat er ook nog wereldoorlogen en zo geweest zijn. We hebben heel weinig bezocht, wel veel in de stad rondgedwaald, pas de maandagavond is het beginnen regenen, dus ideaal om onze voeten kapot te lopen. Een kleine 20 kilometer langs de resten van de muur, het kruipt in je kleren. Aan de informatieborden in het centrum was het druk, maar verder echt in de wijken liepen we vaak alleen. Een vies gevoel om te denken dat er plots een muur stond. En dan ook nog dat er in feite twee stonden: een aan de westkant, een aan de oostkant en daartussen mijnenvelden, soms 5 meter, soms een paar honderden. Wie heeft die gezet? Hebben ze dat samen beslist? Zoveel vragen. Door de stad lopen twee rijen kasseien waar de muur stond, soms moeilijk te volgen omdat er ondertussen gebouwd is geweest. Op andere plaatsen is de ruimte tussen de muren een groene zone geworden, soms was er trouwens al een gedempt kanaal en leek alles op zijn plaats te vallen. Echt indrukwekkend was het bezoek aan de stasigevangenis: Hohenschönhausen. De gevangenis is ook te zien in Das Leben der Anderen. Op een geheime plek in Berlijn werden verdachten ondervraagd om bekentenissen los te peuteren. De mensen werden opgepakt, uren rond gereden in veel te kleine ruimtes om gedesoriënteerd te worden, ze zagen maanden niemand behalve hun ondervragers. Er waren zelfs verkeerslichten in de gang zodat ze elkaar niet zouden zien. DE ondervragers hadden hun diploma behaald in de universiteit van Potsdam in speciale ondervragingstechnieken. Deze diploma's zijn trouwens nog steeds geldig vertelde ons gids. En dan was er nog de radioaktiviteit die op sommige gevangenen vermoedelijk werd losgelaten. Heel wat van het personeel van de gevangenis woont trouwens nog in de buurt. Het was met een rilling dat we door de buurt achteraf liepen, sowieso al niet de meest vrolijke buurt van de stad.
Ik word daar altijd vrolijk van als ik de nieuwe single van Jamie Cullum op radio 1 hoor passeren. Het doet me denken aan Gent Jazz van deze zomer en dat de nieuwe cd in de winkel ligt...
Ysolda wacht op de nieuwe Whimsical little knits 2. En ik ook. Het ideale excuus om nog eens iets uit de nummer 1 te breien. Deze booties voor volwassenen leken me ideaal, met de koude avonden die we nu hebben. Ik had in de solden twee bollen Celtic bij Bergère de France (2 euro in totaal) gekocht en hiermee moest het lukken. Een andere stekenverhouding, wat omrekenen en vooral zorgen dat ik genoeg wol had. Het wit is een restje en ja, ik weet dat de linker maar twee strepen heeft, maar zo weet ik wat de rechter is. En ja, ik had simpelweg witte wol te kort en ik was te lui om de streep er nog uit te halen. Ik ben niet 100% overtuigd van de vorm en de maat, maar daar zit mijn gefoefel wel voor iets tussen denk ik, in elk geval zullen ze de koude wel weg houden. Misschien brei ik nog een bandje of zet ik er een knoop aan om ze extra dicht te houden.
Ysolda is waiting for Whimsical little knits 2. And so am I. The ideal excuse to knit something from number one. These booties for adults looked like a plan, winter approaching and all. I bought two skeins Celtic on sale at Bergère de France (2 euro in total) and that should do the trick. Gauge was off, maths was difficult and foremost making sure I had enough yarn. I know the left one only has two stripes, but that way I know which one is the right one. And yes, I simply didn't have enough white yarn and was too lazy to frog it. It is scrape from a winter project of last year, I'm in to destashing. I'm not 100% convinced about shape and size, but I'll guess my terrible maths have something to do with it, but I'm sure they'll keep my feet warm. If necessary I may add a button or knit a strap to keep them more closed.
Ons kattenbeest is zot van wol, niet om mee te spelen maar om op te liggen. Wat wil je, het is zacht. Meestal houdt ze dit nog goed verborgen en vind ik enkel kattenhaar in mijn breiwerk, nu het kouder wordt gaat ze voor de frontale aanval. Ik heb mijn breitas laten liggen in de zetel, wel nu is het de hare. Ik kreeg een klauw toen ik iets wou nemen, technisch werkloos.
Our cat likes yarn, not to play with it but to lay on. It is soft. When I wanted to take my knitting tote, she clawed. So I can not knit until she is there
Ik kan moeilijk weerstaan aan pompoen als ze er zo schattig uitzien. Het werd een pittig pompoensoepje met pepertjes en kokosmelk. Ideaal om warm te worden
Ik heb gelijk gekregen, het dochtertje is woensdagochtend geboren en kreeg al zijn slofkes. Maar voor de zekerheid was er ook een Plan B. Dankzij het geboortekaartje van vrienden, is het toch geen verloren werk. Hopelijk zien ze er stoer genoeg uit.
I was right, the daughter is born on wednesday morning and she received her booties already. Just in case I was working on a Plan B. Some of our friends sent a card for the birth of their son, so the time wasn't wasted. Hopefully boyisch enough...
Gisteren de première en ik begin langzaam een Arne Sierens fan te worden, denk ik. Het was super! Of misschien vind ik hem enkel goed als er maar twee personages op het podium staan en alles zo uitgepuurd wordt? Geen idee, maar Apenverdriet is een absolute aanrader.
Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Duis ligula lorem, consequat eget, tristique nec, auctor quis, purus. Vivamus ut sem. Fusce aliquam nunc vitae purus.
