donderdag 24 april 2014

Who made my clothes?

Deze maakte ik zelf, in goede omstandigheden. Omdat ik het graag doe, niet omdat het mijn job is. Voor anderen is het wel hun job. Ze zorgen ervoor dat er verschillende seizoenen zijn en de winkels uitpuilen van de opties. In welke omstandigheden maken zij je kleren. Het is 1 jaar na het instorten van de fabriek waar iedereen zo verontwaardigd over was. Het is nog steeds moeilijk om je een weg te banen door de labels, te weten hoe je kledij gemaakt is. Dure merken zijn daarin niet beter dan goedkope merken. De enige zekerheid is dat een te lage prijs door iemand betaalt wordt. Ook door ons. Ik doe mee aan #insideout, zelfs aan #handmadeinsideout. Ik wil weten wie mijn kleren maakt en in welke omstandigheden. Je kan meer lezen bij fashion revolution, behind the hedges, Spiegelstiksels,...

dinsdag 22 april 2014

Krop in de keel

"De rozen staan al in knop, het is echt wel een warme winter geweest. Ik wil dat de eerste rozen voor haar zijn, ze hield zo van die bloemen. We hebben er nog ruzie over gehad waar we die planten zouden zetten." Hij doet zijn trui aan terwijl we ons klaar maken om te vertrekken. We kijken elkaar aan. "Wat bedoel je? Moet ik die nu afknippen en meenemen?" vraagt mijn vader. "Maar nee, ze bloeien nog niet, ze staan nog maar in knop." Mijn grootvader schudt het hoofd, weten we dat dan niet, dat het nog te vroeg is voor rozen? "Maar als ze bloeien, krijgt zij de eerste rozen!" Hij zegt het heel gedecideerd. Het is een mooie vrije dag en we hebben lang genoeg binnen gezeten. Drie generaties. Ik heb in deze gemeente enkel mijn eerste kleuterklas gedaan, maar ik liep hier ook wel aan de hand van mijn grootouders en groottante. Ik herinner me de weg, dat hier een speelgoedwinkel was waar ik langs voorbij moest geloodst worden, dat we regelmatig hier eens kwamen omdat hij een sterretje was geworden. Ik voelde haar verdriet, ook al was ik amper een uk hoog. Nu ligt ze hier zelf al een tijdje. De vorige keer dat ik mijn geheugen testte, kreeg ik hulp van iemand die ik daar niet verwacht had. Nu kan ik me laten leiden door mijn vader en grootvader. Al liep ik een uur geleden hier ook, aangezien ik met de bus ben gekomen en hier toch passeerde. Het kerkhof is niet zo groot en ik vond het graf zonder problemen deze keer. Mijn grootvader loopt hier doorheen zijn verleden, een werkmakker, een buur,... zijn vrouw. We zijn geduldig en vragen af en toe wat uitleg. Mijn vader woont hier al jaren niet meer, maar een deel van zijn leven is hier altijd wel gebleven. En ook hij kent hier oude schoolkameraden of vrienden van zijn ouders. We staan voor de muur met gedenktekens. Hij voelt de rozen die er hangen bij haar naam. Het zijn namaakrozen, wat verweerd door het weer. Maar nog steeds redelijk van recente datum. Hier wordt regelmatig eens langs gekomen. We kijken elkaar aan, binnenkort is het vier jaar geleden, maar toch voelt het als gisteren. Ik slik de tranen weg.

maandag 21 april 2014

Burda & Georgette

Toen ik de burda van april kocht was dit omwille van de retropatronen. Sinds land girls, Bomb girls en Call the midwife heb ik toch een kleine voorkeur voor de jaren veertig ontwikkeld. Maar zoals wel vaker bij burda was het goed kijken naar de foto's en tekeningen, om te zien of het iets kon worden.

Voor dit retrobloesje (waarvan ook patroon voor jurk beschikbaar is) koos ik voor een stofje van cloud 9, up, up & away gekocht bij Georgette.be. Op die productieve maandag ging ik aan het knippen en overlocken. Maar helaas, ik knipte het achterpand verkeerd. Ik spiegelde aan de verkeerde kant. Ik had onvoldoende stof om het opnieuw te knippen en besloot de lijnen maar in de andere richting te laten lopen. Met wat paspel erbij zou de rug nog meer gebroken worden.





De voorpanden viel omwille van de sluiting breder uit dan verwacht. Dus bleek er niet genoeg stof over om het kraagje in 1 keer te knippen. Ik besloot dit maar achterwege te laten, ook al had ik ook wel een effen kleur kunnen zoeken.




Met een klein plooitje zorgde ik dat de bovenkant en onderkant toch aan elkaar pasten. Door het in twee knippen van de bovenkant had ik in het midden immers onverwacht naadwaarde nodig. Maar het leukste aan het bloesje en wat me er voor deed kiezen is natuurlijk de sluiting.


Volgens het patroon zouden er nog knoopjes op kunnen, maar ik twijfel een beetje. Ze zouden mogelijk op een vreemde plek komen en eigenlijk zijn ze niet echt nodig. Zoals je merkt heb ik het striklint achterwege gelaten. Het valt los maar niet te wijd. En ik wil nu ook geen probleemzones gaan creëren of benadrukken. Het valt nog steeds braafjes aan de decolleté, de bandjes van mijn bh zijn soms wel zichtbaar maar dat kraagje zou dat niet verhinderd hebben.

Op de rug durft het wat open vallen en zo aan de mouwen heb ik misschien ook wat over. De vraag is of ik dat verhelpen op een simpele manier. Bij een volgende exemplaar wil ik alvast de voorpanden verbreden zodat de sluiting verdwijnt in de naad. Het jurkje zou ik ook wel willen proberen, ik heb zelfs een stofje in gedachten maar dan met een andere rok dan de burda aangeeft. Die foto heeft ook alles voor mij om het niet te maken.

donderdag 17 april 2014

Anemoon

Dat ik vroeger in de anemonenstraat woonde en anemonen zowat mijn favoriete bloemen ooit in mijn Gentse stadstuin zijn geweest is bijzaak. Het gaat hier over anémone, het allerlaatste patroon van Deer&doe (beschikbaar in Frans en Engels, ik bestel ze meestal rechtstreeks bij de ontwerpster). Een hoogaansluitend rokje in verschillende versies. Uit mijn stoffenvoorraad haalde ik een stofje van atelier assemblé gekocht via Mon depot (geniaal als concept, toffe stoffen van merken zonder de stress van de koopdagen bij de ontwerpers). 




Ik koos voor de versie met vleugeltjes, omdat die net iets meer heeft en ik overal las dat je er niet drie kilo dikker mee uitziet.



Het hele concept van mooie blogfoto's wordt hier met de voeten getreden. Kousen die er bij vloeken, idem voor de panties. 

Maar ik ben nu al een beetje verliefd op dit bloemenrokje. De stof is een beetje dikker, dus heb ik de voering achterwege gelaten en aangezien de stof maar 80 breed is, zijn de panden ideaal.



maandag 14 april 2014

Vandaag maandag

Een doodgewone maandag, een werkendag. Het weekend was leuk, tot Mie Graine over nam. Maar soms zijn maandagen anders. Deze van vorige week. Met een beetje schuiven kon er een dag verlof van af, zomaar onverwacht. Op zondag dwong ik mezelf naar de Kouter en verder installeerde ik mijn klein atelier op de keukentafel.



Ik hoop jullie deze week het resultaat te laten zien. Eentje zit al in de was, twee andere hebben nog zomen nodig. Ik hoop dat dit lukt en nog wat andere plannen voor ik weer in de boeken moet duiken.

zaterdag 12 april 2014

Who made your clothes? 24/4 Fashion revolution

Op 24/4 is het alweer een jaar geleden dat de wereld geschokt reageerde op het instorten van de textieflabriek Rana Plaza in Dhaka. Een goede gelegenheid om op die dag ook de eerste Fashion Revolution Day. De organisatie roept op tot meer bewustzijn over wie je kleren maakte. Die dag is er ook een initiatief van Behind the hedgerow, things for boys en Petit à petit & family met de bedoeling om de verbondenheid tussen mensen die kleren maken, om professionele of louter recreatieve redenen aan te tonen. Lees zeker de artikels op de blogs. Ik doe alvast mee, en jullie?
Fashion Revolution Day Handmade

vrijdag 11 april 2014

Vijf jaren negentig guilty pleasures

Kijk, voor deze wacht ik niet haar post af, maar ik zet gewoon mijn vijf jaren negentig liedjes hier waarvan ik weet dat die misschien een tikkeltje fout zijn, maar waarvan ik spontaan vrolijk word en vaak ook wel van ga dansen. It's friday! Dat deze dame er tussen moest is geen geheim, dat ik voor dit nummer kies ook niet, het staat al wel eens op mijn blog. En vermoedelijk ook al meer dan eens. blijven dansen... Dit nummer herinnert me aan een moeilijke periode, een breuk die maar moeilijk verteerd geraakte en plots is daar die boodschap "I'm strong enough", mijn innerlijke dramaqueen voelde zich in haar nopjes. En ik herinner me ook dat ik daar zot uit de bol op ben gegaan, in die zelfde zaal ISO van eerder deze week, vermoedelijk de laatste keer ook dat ik daar was. En ongelukkige koppelbemiddelingen van iemand die nu burgemeester is in een bepaalde gemeente. Good times, there we go! Ik zag de clip voor het eerst op MTV, na mijn fascinatie voor top 30-programma's met videoclipjes kon ik mijn vreugde niet op dat daar ook een hele zender voor bestond. Op elk uur van de dag. Maar toen ik Justify your love deze week van Madonna nog eens hoorde was er toch een beetje twijfel, maar deze meiden hebben het gehaald. Al heel de week denk ik, de mannen van Pulp die moeten erbij, maar in welke categorie? Echt fout kun je dit niet noemen, er is een gradatie erger. Maar Deborah doet bij bepaalde vriendinnen uit het middelbaar vast een belletje rinkelen. Het was zowat het codewoord om de jongen in kwestie beet te nemen. En Deborah die kon dat. Sorry guys. En de laatste, het had I love your smile van Shanice kunnen zijn, of Finally van Cece Peniston of That's the way love goes van Janet Jackson of die madam in haar latex pakje of ... maar ik hou van die vrolijke deuntjes op een commerciële beat. Maar ze hebben het uiteindelijk niet gehaald, een braaf meisje in een rood flanelleke met een semi-gekend nummer. Meer heeft die van Kerygma niet nodig om te weten waarover ik het heb. Straffe madam! En bedankt voor een leuke blogweek. Je zou zo eens een themaweek moeten organiseren, over wijvendingen of zo. Allez, het is maar een gedacht.