dinsdag 1 september 2015

Nog even zomers

In het zomernummer van Ottobre stond dit topje. Ik hou van gekruiste linten en een simpel topje in katoen past in elke zomergarderobe. Maar waarom zou je je decolleté afschermen met linten? No passaran?
Ik besloot dus al gauw het kruisen naar de rug te verplaatsen. Het stofje viste ik uit de couponnetjesmand bij Liesellove op een garageverkoop. Ze zag me weer graaien, terwijl ik nochtans me voornam om eindelijk eens in actie te schieten met die stofjes in mijn kast. Ik knipte en overlockte al redelijk snel en toen kwam er een thesis tussen.
Het stofje is van Art Gallery en voelt zacht, beetje satijnachtig. Ik verplaatste de rits naar de zijkant en vloekte wat op het openvallen van de hals. Ik loste het op met een extra plooitje, niet geheel katholiek, maar ik koos voor de snelle oplossing. Het beleg werd verstevigd met vlieseline maar valt toch soepel genoeg. Niet meteen weer om dit uit de kast te halen, maar met nog een topje op de naaitafel, kan ik wel zeggen: september, ik verwacht veel van je!

maandag 31 augustus 2015

Storm in mijn hoofd

Geen idee waar het vandaan komt... De storm vannacht heb ik gemist, maar ik kan ook niet zeggen dat ik als een roos heb geslapen. Tijd voor wat muzikaal geweld!

zondag 30 augustus 2015

Geen talent voor afscheid

Het was er boem patat op toen ze schreef dat ik geen talent heb voor afscheid. 7 maanden geleden deden we het licht uit bij Gentblogt. En het was een dag van afscheid, veel afscheid. Ik mis het schrijven, ik mis de informatie in mijn mailbox en mis de contacten.
Maar ik ben ook al eens opgelucht dat ik me niet naar huis moet haasten om iets te schrijven, dat we niet weer moeten zeggen dat we maar vrijwilligers zijn en er maar 24 uur in een dag zijn en 7 dagen in de week.
Het archief is nog steeds te lezen en ik ga af en toe nog eens zien, want ik had toen toch die voorstelling gezien? Of dat concert? En was er ook niet... Het najaar staat voor de deur, mijn agenda vult zich ondertussen langzaam, ondanks het voornemen om ook wat rust in te plannen, blijft de honger groot. Ik verzamel mijn moed en goesting en zoek wat gelijkgestemden of ik trek er in mijn eentje op uit. Er is zo veel te ontdekken in deze stad en daarbuiten.

vrijdag 28 augustus 2015

Chardon!

Ik kocht de stof bij Miss Matatabi met het idee er een lenterok van te maken. De stof is van Nani Iro en heeft een licht glittereffect op die witte lijnen. Ik bestelde te weinig, bestelde een andere versie en liet het dan ook nog liggen omdat ik twijfelde over het patroon. Ik denk dat dat zo wat de samenvatting is.

Chardon van Deer&doe is een simpel plooirokje met zakken. Ik heb lang getwijfeld om het aan te kopen, maar ik ben er absoluut mee in de wolken. Dit is mijn tweede chardon. Ik maakte deze iets langer om de bomen tot hun recht te laten komen. De rok valt nu op mijn knieën en dat is wel comfortabel qua lengte. 
Aangezien de stof licht doorschijnend is koos ik ook voor een volledige voering in een wit katoentje. Dit zorgt voor een heerlijk pof-effect, zonder dat ik al te ontploft lijk. Ik vind het heerlijk! Echt een prinses...
En zo wordt mijn lenterok een aanwinst voor de herfst en als ik zie hoeveel ik er van geniet om deze te dragen denk ik dat er nog wel een in canvas zal volgen.

donderdag 27 augustus 2015

Dun papier

woensdag 26 augustus 2015

Van bubbels en zwarte gaten

"En dan nu? Het zwarte gat?" 
Goh, ik haal de schouders op. "Geen idee eigenlijk, ik heb bewust nog maar weinig gepland. Het wordt misschien tijd dat ik uit mijn bubbel kom...." 
"Moet dat?" Hij vraagt het een beetje verbaasd en ik lach. Hij is de voorbije week stiekem mijn bubbel binnengeslopen. Of beter, ik heb hem uitgenodigd, in een opwelling. Hij heeft me ontwapend, volledig voorbij mijn defensiemechanismen. Hij lachte eens luid toen ik het zei. En reageerde ook verbaasd. Nee, hij had er niks van gemerkt. Misschien ben ik wel sterker dan ik denk.
Ik twijfel over zijn woorden en laat ze bezinken. Hij heeft iets geraakt, dat kan ik niet ontkennen. Ik heb me open gesteld en mijn kwetsbaarheid niet verborgen. Hij was duidelijk en eerlijk. Maar dat kon niet verhinderen dat de grenzen werden afgetast. Het voelde gewoon zo natuurlijk in die bubbel. Meer nog, ik ben me gaan hechten aan zijn berichtjes. Misschien wat te veel, zoals hij me ook al duidelijk maakte. En ik weet dat hij gelijk heeft.... Maar wat als de situatie verandert...

WIPWednesday

Nog niet lang genoeg voor mijn armen, maar toch al een goed begin.., 

De eerste mouw aan mijn Scollay. Ik denk dat ik op schema zit voor de KAL.