zondag 1 februari 2015

Lazy Sunday Knitting

zaterdag 31 januari 2015

Op gedichtendag

"Hei Patricia, je weet toch dat het Gedichtendag is vandaag? Ik heb een gratis app met poëzie gedownload." 

Ik kijk hem aan en ik lach. Hij verbaast me. 

We zitten naast elkaar en we wachten. De koetjes en de kalfjes hebben al de revue gepasseerd. 
We wachten en doden de tijd. Hij lacht een beetje verlegen en toont me hoe de app werkt. Ik staar naar het gedicht op het scherm.

Ik graai in mijn handtas. "Ik kreeg een kaartje vanmorgen in het station en de juffrouw zei "vrolijke gedichtendag", maar ik viel nog een beetje uit de lucht..." Ik grinnik wat en haal mijn schouders op, terwijl ik het kaartje toon. 

Hij glimlacht want hij kent me toch al een beetje. "En er was een koor aan het zingen in Gent-Sint-Pieters, het was zo mooi..." Hij zucht. "Ja, in Antwerpen krijgen we dat niet, een koor..."

vrijdag 30 januari 2015

Omdat elke dag een gedicht verdient

ik ben met de man en de macht
die een karkas hakken in de blinde muur
met de ogen dicht
ik ben in de wind
de wind die mij stukslaat
als bliksem pygmeeënstammen
in de zwarte wereld
omringd door mijn kille
ijswitte machine van gezichtsindrukken
ik ben door de kunst
klam voorhoofd in de lucht en
als een nerveuze zeester
er is kunst
ik tril
mijn omzichtige naaktopnamen
in de zomer zijn pagehaar
arm en bang
arm en angstig
sluipen de holle golven
die een schuwe schelp bergen en
dat is een oor
draven de bejaarde wolken
die nog nestharen dauwdroppels torsen en
dat is een oog
dit trilt
een lichaam vol lispelende wielen
op een slippende weg tussen trappen
dit trilt
dit is kunst
koud en dorstig te verdampen
te verstenen van honger en hitte
dat is een oog
dit is een oor
trilt en er is
kunst

- Lucebert - 

dinsdag 27 januari 2015

MKAL Follow your arrow 2 - clue 2

Nee, ik was niet overtuigd van tip 1. Ik zat in de zetel naast mijn lief terwijl ik de verkorte rijen breide en de twijfel groeide. Zijn die tandjes niet te meisjesachtig? Heb ik de verkeerde keuze gemaakt? Hoog tijd voor tip 2 om de twijfels uit te wissen.

En dan kon ik niet kiezen. Noch A noch B schreeuwde: brei mij! Ik koos dan maar voor B omdat er een steek in zat die ik niet kende, het "afnemen van een steek met de draad voor je of achter je" afhankelijk van welke rij je aan het breien bent. Het was even zoeken, omdat ik maar niet leek door te hebben dat ML en MR voor een extra steek zorgen en dat die meteen in dat kotteke stonden. De eerste rij haalde ik twee keer uit, maar eens de frank gevallen was, lukte het om een mooi ritme op te bouwen. Het was wel nodig om je hoofd erbij te houden, want hier en daar mocht ik nog eens achteruit.
In de bovenste reeks zie je een reeks pijlen verschijnen (ze wijzen naar rechts), in de onderste lijkt het eerder een rommeltje. Ik ben nog steeds op rechte naalden aan het breien, gewoon omdat het nog lukt en nog iets comfortabeler voelt. Bij deze tip werden 30 rijen gebreid en de sjaal is nu 20cm lang. Nog drie tips te gaan, ik vermoed dat de volgende tip zal mogen gekozen worden om breder of langer te gaan. 


zondag 25 januari 2015

Museum op zondag

Ik woon op korte wandelafstand van twee musea. Zo kort bij dat ik me er soms aan moet herinneren. Vooral omdat je als Gentenaar op zondagvoormiddag gratis binnen mag en er dus eigenlijk geen excuus is. 

Gelukkig is een vriendin vriend van het msk en zijn dit zowat onze vaste afspaakmomenten geworden. Love letters in time of war and peace is niet de beste tentoonstelling die ik in het msk zag. Soms een beetje banaal, maar dan zijn er toch een paar werken of kunstenaars die het de moeite maken. Rik Wouters die zijn vrouw schildert, Felicien Roppe,... En een gigantisch werk van een Amerikaanse kunstenaar die stierf voor het werk af was. En ik ben zijn naam al vergeten, maar niet het gevoel toen ik er naar keek.

Vandaag was het tijd voor het S.M.A.K. De Berlinde-tentoonstelling loopt als een trein en het is er nogal druk. Maar wat een emoties als je daar tussen loopt...
Heel sterk. En misschien lukt het me wel om nog een tweede keer te gaan kijken? Of zou dat te optimistisch zijn?


woensdag 21 januari 2015

De ziekte


Benjamin en Rasmus vertrekken na het feest samen naar huis. Ze nemen elkaars hand vast en trekken de nacht in. Maar het zou tot het midden van het tweede deel duren voor ik te weten kom wat er die nacht gebeurde. 

De ziekte is het tweede boek in de trilogie van Jonas Gardell. Hij beschrijft de homoscene in Stockholm in de jaren tachtig. In dit deel is duidelijk dat die ziekte niet zomaar genegeerd kan worden. Verschillende mannen uit het clubje dat we in het eerste deel leren kennen laten zich testen. En tegelijkertijd is er de oproep om uit de kast te komen, gedaan met verbergen. Gardell combineert opnieuw fictie en feiten. Soms dicht op de huid, soms wat afstandelijk. Het verhaal raakte me en ik kan het boek (of de twee ondertussen) iedereen aanraden die houdt van een waargebeurd verhaal.




dinsdag 20 januari 2015

MKAL - Follow your arrow 2 - clue 1

Ik koos de rode wol uit Schotland, fingering van Dyed in the wool in de kleur brick. Ik heb getwijfeld omdat ik er net een sjaal in heb afgewerkt maar dit wordt anders.
Ik koos optie A. Veel ruffeltjes, steken opnemen en dan gewoon Jersey met korte rijen.
Ik ben niet helemaal overtuigd maar ik heb vertrouwen in Ysolda. Of zoals mijn lief zei: dan trek je het toch uit?