maandag 29 september 2014

De neerstighie

Op zondagavond nestelde ik me in de zetel na een leuk weekend aan zee. 
Zestien vrouwen in een huisje aan zee, met naaimachines en overlocks, strijkplank en strijkijzer, breinaalden en wol, scharen en stofjes. Veel stofjes.

Het weer was goed, wat betekende dat we buiten konden eten en zo onze tafels niet hoefden af te ruimen. Ongeduldige vrouwen konden sneller weer de draad oppikken.
Er werd heel wat gestikt, geknipt, gepast, raad gegeven, gelachen, getwijfeld, gebreid, losgetornd, patronen over getekend, steken opgeraapt,...
Ik had op voorhand duidelijke plannen maar was slecht voorbereid. Ik verloor veel tijd met zoeken naar de blinde rits, naar de biais,... Ik had voornamelijk projecten bij die nog afgewerkt moesten worden: een biais in een bloesje, een probleem met de rug in een jurk, een voering in een rok,.... En natuurlijk ook stof voor nieuwe dingen. Gelukkig had ik voor de zekerheid het a-lijnpatroon van mme Zsazsa bij en een stofje van bij Bambiblauw. Want ik had duidelijk een paar dingen vergeten, zoals de rok die ik op zaterdag en zondag wou dragen. Stikken met een doel. En ik zie ook  een kleurthema opduiken. Eigenlijk had ik andere plannen met het stofje maar ik wou op zeker spelen want ik voelde me op zondag steeds lastiger worden dat ik weer hetzelfde aan moest doen. Ook al kreeg ik complimentjes over het zelfgemaakte kleedje (waardoor ik in gedachten door mijn stoffen ging).
En 's avonds hoorde je het geluid van de machines. De naarstigheid die de loodgieter ons gewenst had (geen warm water op zaterdag zorgde even voor een domper op de vreugde) kwam duidelijk van pas.




woensdag 24 september 2014

Eindelijk! De zwarte deur

Op de Bonte Fabriek vorig jaar maakte ik kennis met Zanahorias, een webshop met kinderkledij en deurposters. Blijkbaar staat de kinderkledij in uitverkoop, merkte ik op facebook, dus is het wel lang geleden.

Ik bestelde er een magnetische deurposter met het idee deze in het toilet te installeren. En kijk, met een beetje hulp van de broer zijn de klinken en het slot los geraakt en hangt de poster.

dinsdag 23 september 2014

Maar het was toch gezellig in de auto...

Dat waren de woorden na mijn tweede examen van de rijinstructeur. Hij begreep het niet. Het was de eerste keer dat hij met mij mee reed en tijdens de opwarming had hij gezien dat het wel zou lukken. Ook tijdens het examen zag het er goed uit. Zelfs de examinatrice zei het en dit zelfs meerdere keren. Maar als de instructeur moet ingrijpen omdat je het kruispunt blokkeert, krijg je geen rijbewijs. Zo simpel is dat, ook al rij je voor de rest perfect, zit je techniek goed en respecteer je overal de snelheid. Ze leek het echt erg te vinden en maande me aan om niet te lang te wachten. En ja, ik moest er weer zes uur bij doen. 

Maar dat was vorige week, vanochtend stapte ik zelfverzekerd achter het stuur. Ik probeerde vooral te negeren dat ik die laatste les anderhalf uur aan het prutsen ben geweest met de koppeling en de rem om pas het laatste half uur te tijden zoals het hoort. De instructeur drukte me op het hart om zelf na te denken en me niet te laten leiden door andere chauffeurs en zeker geen buschauffeurs die me kruispunten doen blokkeren. 
Deze keer geen verhalen over eerste dates en scheidingen en het splitsen van huishoudens of kinderen in de auto, maar wel kinderen en school en hobby's. Misschien iets minder gezellig, dat wel. Ik hield me wat op de vlakte, concentreerde me op de weg en stelde vast dat de radio plots niet meer op StuBru stond. Ergens halverwege werd ik weer geleid naar het examencentrum en wist ik niet goed wat ik verkeerd had gedaan. Misschien dan toch het kruispunt? Maar ze stelde me gerust, schuif maar naar het rechterrijvak en rij zo wat rond op die bruggen aan de Ikea. Wat flauw eigenlijk als route, maar ik had wel vrachtwagen die de weg blokkeerde na het parkeren en wat manoeuvreren om tot het kruispunt te geraken.

Maar kijk, het is gelukt. Ik heb mijn schrik genegeerd, ben opnieuw lessen gaan volgen, redelijk wat lessen en heb deze ochtend mijn rijbewijs gehaald. Onder druk, veel druk. Ik had al de helft van mijn leven kunnen rondrijden met de auto. Maar ik voelde er de nood niet toevooral ik heb schrik. Ik ben nog steeds niet overtuigd dat ik het vaak nodig zal hebben, maar ik kan het nu wel en ik mag het nu ook wel. Ergens weet ik ook wel dat ik graag rond rij, ondanks de schrik, maar ik kan me nog maar moeilijk voorstellen dat ik het alleen doe.


DIY Fair

Dankzij Boomie had ik twee tickets op zak voor de La Maison Victor DIY Fair in Hasselt. Niet bij de deur, dus ik twijfelde een beetje. Zou ik wel gaan? Zou het de moeite zijn? Ik vond Varje enthousiast om mee te gaan en toen nog een Ijverig Wijf aanbood om te rijden, was het snel geregeld. Met ons drietjes stonden wij 's morgens vroeg op de afspraak. Wat is Hasselt ver! Begrijp me niet verkeerd, ik vind het goed dat er eens iets in Limburg georganiseerd wordt, want ook daar zitten heel wat creatievelingen.

Gelukkig was één van ons wel goed voorbereid en eens ter plaatse loodste ze ons zonder verpinken naar de inschrijvingen voor de gratis workshops. Textielontwerp, it was. We hadden nog een uurtje om rond te kijken voor we bij Lotte Martens verwacht werden. Ze droeg een schitterend zwart truitje met een gouden print en een goudkleurige broche in de vorm van een bloem. Ja, ik was een beetje afgeleid. Vooral toen bleek dat die ook te koop zullen zijn in haar webshop.
Maar we waren er om te stempelen. We kregen een setje gutsen en een gom en werden aan het werk gezet. Bedenk iets, maar vooral denk niet te veel en doe maar. Niet zo simpel. Ze had talloze voorbeelden bij, sommige van kinderen, kwestie van de lat niet te hoog te leggen. Not. Ik ontdekte dat cirkels misschien toch niet zo simpel te snijden zijn. Maar liet me niet kennen. We experimenteerden met verf en stempelden op papier. Om nadien de figuurtjes uit te knippen en op de tas te schikken. Ik had nog nooit gestempeld, geloof het of niet, maar ik vond het best leuk om te doen. Al betwijfel ik of ik er voldoende geduld voor heb. Mijn tas zal gebruikt worden om mijn breiwerk wat beter in op te bergen als ik het op de trein mee neem, zomaar los in mijn sjakosse is toch niet altijd praktisch. En je moet zeker eens bij  Lotte Martens op haar site kijken, zoveel moois!

Maar de DIY Fair was vooral ook kraampjes, kraampjes van bekende en mij onbekende webshops en winkels. Voornamelijk stofjes, hier en daar ook een beetje wol zoals bij Julija die een nieuw boek uit heeft, wat misschien wat spijtig was voor Varje maar het ook wel makkelijk maakte om aan de verleiding te weerstaan en haar centjes te sparen voor haar plannen.

Volgens mij is Ruth van Georgette de enige eigenaar van een webshop die me ooit gevraagd heeft of ik nog niet genoeg stof heb. Maar ik kon niet weerstaan aan de schitterende flanel die ze weer in collectie heeft en binnenkort ook wel op de webshop zal verschijnen. Logisch dat er een nieuwe fanfare-pyjamabroek zal gemaakt worden, maar er zijn ook andere ideeën. Georgette sprong er sowieso een beetje uit daar op de DIY Fair met een eigenzinnige collectie met mooie en ecologische stoffen. En ze fluisterde dat er de komende weken nog wel wat moois zit aan te komen.

Ook bij Mon Depot liet ik me verleiden door een stofje. Katelijne weet steeds prachtige stofjes van bekende merken te scoren. Merken die ik anders niet zou kopen, denk ik, maar voor de stofjes maak ik graag een uitzondering. En ja, ik heb ook voor dit stofje al een idee. Dat Eva Maria daar ook rondliep in het jurkje dat ik op haar blog al bewonderd heb, zal er wel voor iets tussen zitten.

We aten en dronken nog iets voor we de terugtocht aanvatten. Heb ik al gezegd dat Hasselt een eind ver is vanuit Gent, zelfs met de auto? De toegang tot de beurs is betalend (8 euro in voorverkoop), er is betalende parking (4 euro) en eigenlijk waren we best blij dat we een gratis workshop hadden kunnen mee doen, anders hadden we echt het gevoel dat we er op een hik en een snik door waren. Misschien omdat we niet echt in de shoppingmood waren of misschien omdat toch heel wat webshops een gelijkaardig aanbod hebben.

Thuisgekomen zette ik de schaar in het wolletje dat ik bij de couponnetjes van een bakstenen winkel uit Limburg gevonden had. Maar bij gebrek aan een geschikte rits is het even wachten tot u het resultaat zal zien.

dinsdag 16 september 2014

#WIPCrackAway

For English, scroll down

Ik had zo veel plezier bij de Lush-Pod-KAL dat ik vrijdagavond een klein rondedansje deed in de zetel toen bleek dat Louise van KnitBritish Podcast een nieuwe KAL  lanceerde. Dit maal in ander gezelschap van een mij - alweer - onbekende podcast, die toegevoegd wordt aan het abonnement voor treinreizen. De KAL loopt van 15 september tot 15 november en de bedoeling is dat je projecten die je voor 15 september hebt opgezet afwerkt. Je kiest zelf welke projecten en hoeveel projecten. Ondertussen wordt er wat gekletst in beide ravelry groepen en wordt er aangemoedigd.

Ik verzamelde de WIPs (work in progress) en maakte een foto. Sommige zul je ongetwijfeld herkennen van de vorige keer. Veel rood deze keer, zou de herfst daar voor iets tussen zitten.

De Ostrich plume Stole van Veronik Avery is het oudste project, denk ik. Ik kocht de wol op een bobijn op reis in Schotland in 2010 en zette meteen op. Terug thuis kwam er van alles in de plaats en bleek die bobijn misschien niet zo handig. Een tijd terug heb ik al weer eens een poging gedaan, om vast te stellen dat het eigenlijk wel mee valt en best vlot breit. Een kwestie van volhouden dus.

De Flowing lines van Veera Valimaki zijn een soortgelijk verhaal. Eens begonnen, aan de kant gelegd, al terug op gepakt, en weer blijven liggen. Nog een stuk van het lijf en twee mouwen. Moet te doen zijn.

Links zie je Bronntanas van Ysolda, een muts, ik moet nog twee patroonherhalingen en de kroon. Ik vermoed dat deze eerst afgewerkt zal raken. Daaronder zie je de ajour strook van een nieuwe lush cardigan, deze keer voor een vijfjarige die begin november verjaart. Een deadline in de KAL, logisch dat ik er voor zorgde dat deze nog snel opgezet raakte.

Rechts is er de Firth o Forth die ik ook heb opgegeven voor de Edinburgh Yarn Festival KAL, ik wil hem dan aan doen. Ik weet dat ik deze nu niet zal kunnen afwerken, maar ik wil wel al weer begonnen zijn en wat opgeschoten hebben.
 

On top is Ostrich plume Stole by Veronik Avery. I've bought the yarn on a kone on my holiday in Scotland in 2010 and casted on immediately. Life got in the way and it has been ignored for some time. I've picked it up some months ago, realising it was a fun knit after all. And then other projects got my attention, the project page says 50% but I think I'll measure it first. It seems like time to finish this one.

My  Flowing lines by Veera Valimaki is quiet a similar story, a combination of startitis, sorting out stitches and other WIPS. I still need to finish body and sleeves. A tough challenge, but it would be good to get started.

Bronntanas from Ysolda. I've found the perfect match with yarn given by my bf. Last week I cast on after finishing the knitting on my lush. The last red project is a Lush cardigan for my little niece. When knitting my own in the Lush-Pod-KAL I've decided I would knit one for her birthday in the same yarn. She turns five in the beginning of November. So more deadline knitting within this KAL. I've cast on yesterday.

Last project is my Firth o Forth, a longterm project that I have entered in the EYF KAL. I don't plan to finish it during this KAL but I would like to have picked it up and get in the rythm by the end of this KAL, if this makes sense. 

maandag 15 september 2014

Ysolda op maandag

Maandagen zijn lastig, geen idee waarom en hoe het zo ver gekomen is. Als kind vond ik maandagen niet erg, dat was het begin van een nieuwe week en je wist niet wat er zou gebeuren. Nu is dat nog zo maar nu zie ik er tegen op.

Tot twee weken geleden Ysolda haar Knitworthy aankondigde. Een reeks patronen, vergelijkbaar met haar Little Whimsical knits. Accessoires dus, en elke tweede maandag wordt er een patroon gelanceerd tot 8 december, ideaal voor wie cadeautjes wil breien met kerst. Op dat vlak heb ik weinig ambities maar een paar leuke accessoires zijn altijd wel welkom. Ik kocht meteen heel de bundel en kijk nu stiekem uit naar maandag.

De eerste in de reeks is Bronntanas, Iers voor geschenk en vermoedelijk zullen ook de andere patronen geschenk betekenen.

Ik koos wol uit mijn voorraad, zachte merino, meegebracht door mijn lief van Australië en een heerlijk mooie kleur. Een beetje petrol, op de foto's ziet het er meer blauw uit dan in werkelijkheid. Ik zette de steken voor de grootste maat op en probeerde na het breien van de band eens hoe hij zat. Het zat wat te los en kijk, op vrijdag haalde ik alles uit en ging voor een maat kleiner. Doe er een treinrit en de wachtzaal bij de dokter bij en een avond breien met een film en ik ben al een heel eind opgeschoten. Het patroon is gemakkelijk te onthouden en je blijft er aan breien. Ideaal!


zondag 14 september 2014

Lush-Pod-KAL - week 8

De laatste dag van de KAL en het is gelukt! Ik zuchtte vrijdag nog maar eens diep toen ik bij de Veritas stond. Ofwel zaten er te weinig knopen in de tube (en dan kunnen ze nooit zeggen of die nog binnen komen en wanneer dan wel) ofwel waren de knopen duur, zoals in 1,25 voor een knoop en ik heb er tien nodig. Ik kwam dus zonder knopen thuis.
Gelukkig passeerde ik een klein winkeltje in Ingelmunster onderweg naar mijn ouders en daar vond ik geschikte knopen aan een fractie van de prijs. 
De trui zit geweldig en ik weet nu al dat ik deze veel zal dragen. De wol voelt warm en een beetje stug, zoals wol wel vaker voelt. Ik hoop dat mijn nichtje niet zal vinden dat het piekt of kriebelt, want ze krijgt een mini versie voor haar verjaardag. Onderweg naar mijn ouders zette ik de ajourband op. Voor een vijfjarige zijn dat amper zes patronen en dus hoop ik deze week na het blocken ook de steken te kunnen opnemen. 

Omdat  ik vandaag het huis voor mezelf heb moeten jullie het doen met een badkamerfoto. Nog even de technische gegevens: Lush cardigan van Tincanknits
Artesano DK Blue Faced Blend, gekocht op ebay bij Natural fibers, discontinued 100% British wool
<a href="http://www.ravelry.com/badges/redirect?p=lush-5"><img src="http://api.ravelry.com/badges/projects?p=lush-5&amp;t=.gif" style="border: none;" /></a>