donderdag 18 december 2014

UFO 2014: to finish or frog


In het fijne destash-groepje op Ravelry werd dit jaar een uitdaging gelanceerd. Kies elke maand een project dat al een tijdje op je naalden staat en beslis of je het gaat afwerken of uithalen. En doe dat dan ook die maand. 

De foto van mijn Ravelryprojecten met die tag vat het goed samen: 12 UFO's, waarvan 6 er werden afgewerkt en 6 uitgehaald. Sommige stonden al lang op de naalden, zoals mijn rode sjaal opgezet in 2010 en werden eindelijk afgewerkt. Andere waren meer recent, zoals de coffee bar knitter en de amenaoto, waarvan ik de wol in Edinburgh kocht. Bij sommige projecten was er niet veel uit te halen, bij andere zat het project al meer over de helft volgens mijn projectpagina maar zag ik het niet goed komen, omdat het me te klein leek of te groot. 

Samen met de WIP Crack Away KAL zorgde deze uitdaging voor een serieuze schoonmaak onder mijn Ravelry projecten. Het betekende wel niet dat ik minder projecten heb, ik blijf enthousiast nieuwe dingen opstarten en soms blijven die steken op een stekenproef. Voor volgend jaar zoek ik nog een nieuwe uitdaging, ik denk deze keer aan een nieuwe techniek zoals "steeken" of nog iets anders. 

Overzicht:

dinsdag 16 december 2014

2014 in boeken


Het idee was om 10 boeken op het jaar te lezen, het werden er 15. Niet slecht en vooral, ik heb het gevoel dat ik goede boeken heb gelezen. Redelijk wat Nederlandstalige boeken, en misschien lezen die wel nog altijd wat sneller, ik weet het niet goed. Rosie Project leest vlot weg in het Engels, May we be forgiven is al wat trager. Er zitten een aantal dunnere boeken bij natuurlijk, wat al snel helpt om de teller omhoog te duwen. Het minst goede boek is zonder twijfel De Buurman, ik heb het niet zo voor kortverhalen en hier had ik het gevoel dat één op twee verhalen wel interessant was, maar het andere was dan te flauw of voorspelbaar. Het beste boek aanduiden is een stuk moeilijker, ik twijfel tussen Geschiedenis van een berg van Peter Verhelst, dat zo mooi geschreven is dat ik tranen in mijn ogen kreeg en Aards paradijs van Seppe Van Groeningen of Wij en ik van Saskia De Coster omdat beide eigenlijk op een heel treffende manier een gezin beschrijven in al zijn functioneren en disfunctioneren. De ene kiest voor een "gelukkig modaal gezin", de ander voor een gezin dat zichzelf wat buiten de maatschappij zet door haar eigen visie op de zaken. Maar beide zijn met veel liefde en mooie woorden beschreven. 

Misschien worden het er nog 16 als ik zou wachten met het publiceren van dit lijstje als het jaar echt voorbij zou zijn. Maar ik weet ook dat de tijd om ontspannen te lezen niet meer voor het grijpen zal liggen. 

Voor volgend jaar verhoog ik mijn uitdaging naar 12 boeken per jaar, één boek per maand. We zien wel hoe het loopt, ik wil vooral genieten van boeken en weg kunnen dromen, eerder dan een tellertje omhoog te zien gaan. Ik denk dat ik alvast wat Skandinavische boeken zal lezen met het tweede boek uit de reeks van Karl Ove Knausgard en ook Pelle Sandtrak staat al in de boekenkast te wachten. 

zondag 14 december 2014

Rechts, rechts en nog meer rechts

Tijd om te breien is redelijk beperkt. Komende week zijn er twee lessen die voorbereid moeten worden en ik moet nog een paper schrijven. Bovendien liggen mijn examens vast, twee, een op maandag, een op vrijdag in dezelfde week.
Nu is het even lastig, maar ik vind het ook razend interessant om te lezen hoe het Europees Hof kijkt naar zaken als privacy en vrij verkeer van werknemers of diensten. Ik zit nog niet in volledige blok-modus, maar het neemt wel al veel van mijn tijd in. Breien wordt toch al beperkt tot 's avonds bij een film. Vrijdag kon ik mijn laatste streep van de stripe study van Veera Välimäki afronden, net niet genoeg voor de laatste rij van het twaalfde grijze blok maar met een extra verkorte rij kon ik toch alle wol op gebruiken en zal je het met moeite merken eens de sjaal af is. Trouwens Veera Välimäki  slaagt er met haar adventkalender in om heel veel nieuwe patronen aan mijn verlanglijstje toe te voegen, ze heeft ook gratis patronen en kaartjes om bij je cadeautjes te steken. Dit patroon is zeker een aanrader voor een beginnende breier, enkel rechts, en ja, er is ook meerderen en verkorte rijen, maar echt moeilijk is dat niet en je krijgt een fantastisch resultaat. 
Dus nu is het tijd voor nog meer eindeloos rechts breien, gedaan met verkorte rijen om het af te wisselen, gewoon telkens tot het einde en terug. Maar kijk eens, hoe mooi dat blauw is. Het is handgeverfd door Jess van Gingertwist Studio en ik bracht het eerder dit jaar mee uit Edinburgh. Het is een semi solid en bevat kleine schakeringen, soms wat lichter, soms wat donker, een foto op mijn telefoon is natuurlijk niet ideaal om de nuances te tonen. 
En gisteravond was er nog meer rechts breien, kerst nadert en dit wordt een cadeautje. De modish cowl van Stephen West, een gratis patroon waar je eigenlijk ook alleen maar rechts breit. Je kiest twee kleuren in een dikke wol en breit een middenstuk met een bepaald patroon aan strepen. Daarna neem je aan beide kanten steken op om overlangs te breien. Tot slot naai je de uiteinden aan elkaar en heb je een cowl. Aangezien mijn wol iets dunner is had ik wat meer steken en rijen nodig. Ik heb zelf een streep patroon bedacht en ben nu bezig aan de eerste zijkant. Omdat je de laatste steek niet breit maar gewoon afhaalt is het heel gemakkelijk om de steken op te nemen aan de zijkant. Ook hier heb ik een streep toegevoegd, de andere kant wordt helemaal bruin denk ik. 

De wol is ongelooflijk zacht en ik word stiekem blij van de kleur, echt pompoen. Ik hoop dat zij dit ook wordt. De cowl wordt nadien nog dubbel gevouwen en zal twee keer rond de nek kunnen, echt warm, zacht en vrolijk.

vrijdag 12 december 2014

Fair wear friday

Er opende deze week een Primark in de Niewstraat in Brussel. Op de dag van de mensenrechten, oh ironie. 

Recht op waardig werk is een mensenrecht, ja. En ik weet dat Primark niet eens zo slecht scoort op arbeidsomstandigheden. Maar wat betekent het als je produceert in landen met een wetgeving minimumloon als die wetgeving niet gecontroleerd wordt? Om maar een voorbeeld te geven. Ik las het schone kleren rapport en ik ben niet overtuigd. Snel een schadevergoeding uitbetalen na een mediatieke ramp of meer aandacht hebben voor arbeidsomstandigheden als je dat vroeger niet had, is fijn maar dat betekent nog niet dat alle werknemers in veilige omstandigheden werken met respect voor arbeidsuren en rustperiodes, en hiervoor een loon krijgen waar ze hun familie mee kunnen onderhouden en ook nog vakantie kunnen nemen.

Ik kocht deze week een nieuwe jeans, ik betaalde een veelvoud en durf niet te bedenken hoeveel Primark-outfits ik hier mee zou kunnen financieren. Maar misschien doet Primark niet in mijn maat. En sowieso denk ik dat die goedkope t-shirts na een keer wassen verkleuren of scheeftrekken, een serieuze verspilling van grondstoffen, denk ik dan.


De keuze in Today is a good day in Gent was deze keer beperkt omwille van afgekeurde jeans maar dat kwam binnenkort in orde. Maar er lag een jeans in mijn maat en ik moet zeggen: hij zit fantastisch! 

En terwijl ik zit te typen om mijn telefoon vraag ik me af waarom de spellingschecker wel Primark lijkt te kennen maar niet Kuyishi. Zo slim is die dan toch niet...

Vandaag geen foto van mijn volledige outfit. Maar het regende, ik ben verkouden en ik had er geen zin in, dus werd het een comfy outfit: Kuyishi jeans, zwart t-shirt met lange mouwen van Ethos en een zelfgebreide trui. 

Wie ook zin heeft om mee te doen, vind meer info via de link op het logo van fair wear friday.

woensdag 10 december 2014

Lesje in zelfkennis

Ik zucht. Het is kwart na vijf en ik heb het gevoel dat mijn nota op dit moment niet meer beter kan worden. Ik weet dat bepaalde stukken beter kunnen, meer genuanceerd, beter onderbouwd, cijfers,... Maar meer tijd is er niet, of toch niet op een redelijke termijn en eigenlijk wil ik het gewoon eens op papier lezen. Dus ik sluit het document en stuur het rond via mail met de boodschap dat het een werkdocument is dat nog besproken moet worden en verder uitgewerkt kan worden.

Ik sluit mijn pc af en installeer me achter mijn naaimachine. Tijd voor mezelf, tijd voor ontspanning.

En 's anderendaags lees ik mijn mails en daar is ie: "ik heb niet alles gelezen maar dit ben je vergeten en dit had je zeker ook moeten vermelden" met iedereen in cc. Ik zucht en plots zie ik het. Ik stuur ook zo een mails, omdat ik een mening heb, omdat ik bezorgd ben dat ze iets over het hoofd hebben gezien, omdat ik me niet in het idee kan vinden,... Redenen genoeg. Dus neem ik me voor om voortaan de nota wel goed te lezen voor ik reageer en mijn woorden wat zorgvuldiger te kiezen. Achteraf zegt ze me wel dat de nota goed was en dat ze begrijpt dat ik niet alles kon doen op die tijd.... Maar het kwaad is geschied, ik heb me slecht gevoeld omwille van haar mail. Onterecht.

maandag 8 december 2014

Baby, it's cold outside


























Baby, it's cold outside... Ik hoorde deze versie op het einde van een oude aflevering van de Cast On podcast en het leek me de perfecte achtergrond bij deze post.



Ik val een beetje in herhaling, maar oh boy, ik ben fan van fanfare van Cloud 9, organische flanel, gekocht bij Georgette.be. Vorig jaar leverde mij dat ondanks de vele plannen één pyjamabroek op. Eentje die ik heel veel en heel graag gedragen heb, en ondanks een eerder ongelukkige ontmoeting met de droogkast heeft die de vele wasbeurten goed overleegd. Dus toen ik hoorde dat Ruth van Georgette de nieuwe flanel ook mee bracht naar de Maison Victor beurs in Hasselt twijfelde ik niet lang. Ik streelde de zachte stof en bestelde twee meter. Ze zuchtte een beetje, "toch geen pyjamabroek?" Tja, die olifantjes zie ik me niet meteen op het werk dragen,... maar ik beloof dat de tweede lap flanel iets anders wordt. Het is ook al geknipt maar ik profiteer nu een beetje van de tijd die ik nog heb voor ik echt de boeken moet induiken van simpele projecten en bandwerk.




Ik haalde mijn patroon uit de naailes nog eens boven en ging aan het knippen, twee stuks, eentje uit ele turquoise en eentje uit de reeks die Ruth vorig jaar in de shop had. Ik denk dat het ook prima lukt met de sunny pants uit La Maison Victor, voor wie niet meteen een patroon heeft liggen. Ik installeerde mijn naaimachine voor de televisie en ik stikte er lustig op los terwijl in Ripper Street nog maar eens een moord moest opgehelderd worden. Eigenlijk stik je 8 keer aan zo'n broek telde ik uit, ik stik eerst de buitenkant van de broekspijp, doe dan de zoom en stik dan de binnenkant van de broekspijp. Op die manier vermijd ik dat ik moet wringen om de zoom over mijn machine te krijgen. Dan beide broekspijpen aan elkaar en de rekker erin.






Je gaat er geen prijs voor de meest sexy pyjama mee winnen, maar deze stofjes zijn zo zacht en warm dat ik dit door de vingers zie. Met een sexy topje valt het misschien nog enigszins te compenseren.

En dan kan de zoektocht beginnen voor knuffelzachte projectjes uit mijn restjes. Want met mijn lange benen heb ik wel echt twee meter nodig, door de 1,10m breedte en de richting van de stof kan ik niet anders dan de patroondelen onder elkaar leggen, niet echt zuinig dus. Maar ik ben het waard.... denk ik dan.


zaterdag 6 december 2014

Met een streep

Ik kreeg een compliment op mijn jurk en ik dacht: Awel ja, zo ga ik er nog eens een maken. Of twee, eigenlijk. Het patroon is de tuniek uit Ottobre Woman 2012/5 maar dan iets langer.

Deze keer koos ik voor stof uit de herring bone collectie van Nani Iro. Ik ben zot van die stof en denk dat ik ze in elke kleur heb liggen. Of toch bijna. Ik had twee meter en ik wist dat ik die streep op mijn rok wou.
Puzzelen, maar op zich viel het wel mee, alleen beslissen waar ik nog de streep wou. Ik ging ook voor iets kortere mouwen, met een streep, jawel. 
En tussen knippen en stikken zat dan weer wat tijd. 's Morgens hing deze op mij te wachten, de streep komt op de rug. En hoewel ik dacht nog snel een rits en mouwen, bleek een voering toch wel noodzakelijk. Ik maakte het kleedje een tweede keer in voering, sukkelde een hele avond op de rits. En zo duurde het toch weer iets langer dan voorzien. 



Maar vanochtend was het extra fijn om te ontdekken of dat ik gewoon min of meer passende panties heb liggen.