donderdag 28 mei 2015

Podcast? Ja, graag

Kelly van Tales from the crib postte op haar blog haar nieuw ontdekte liefde voor podcasts, Kathleen van Verbeelding is al meer een habituee. Ik raad je sowieso om daar ook te gaan lezen en tips te sprokkelen want dat doe ik ook. Zo voegde ik Radiolab al toe en Los Frikis is gewoon een heel zot verhaal over Cuba en punk en verzet tegen een regime. Socialisme of de dood, krijgt een heel vreemde bijklank. Ik herkende er een zekere stijl in en dat bleek geen toeval...

Ik luisterde naar podcast toen ik een iPod had en van Mariakerke fietste naar het station, ik had twee favorieten, eentje met nieuwe muziek van de BBC en eentje in het Frans met een debatprogramma. Soms moest ik hard lachen en dat bleek niet altijd veilig te zijn op de fiets. Maar toen verdwenen de fietstochtjes en ook het luisteren. Ik vond het ook een gedoe om telkens de verbinding te maken. Met mijn iphone is het iets handiger en sinds ik een waarschuwing over dataverbruik kreeg let ik er ook op dat ik alleen maar download op de wifi.

Tijdens het strijken luisterde ik lange tijd naar Cast on van Brenda Dayne en ik weet nog waar ik was toen ze na negen jaar er mee stopte. In de Ossemeersen aan het wandelen, ik wou hard roepen. Haar stem klinkt zo vertrouwd. Na al die tijd, ook al heb ik niet voortdurend geluisterd. Ik was dan ook blij verrast dat er weer iets op het kanaal verscheen.
Ik luister naar nog breipodcasts, zoals de Knitmore Girls, Savvy Girls,... maar vaak vind ik die wat eentonig. De frequentie ligt best hoog en ze vertellen wat ze opgezet en afgewerkt hebben, een bespreking van nieuwe wol of patronen,... Modern Sewciety heb ik onlangs gewist, deze podcast gaat over naaien, patronen en stoffen. Ik kan dat op de achtergrond gerust laten lopen, maar er zijn ook podcasts die mijn absolute aandacht vragen. En die zijn niet altijd breigerelateerd.

Mijn absolute favoriet is momenteel The American life, onlangs was ik in de ban van The incredible rarity of changing your mind. Hoe enquêteurs je mening kunnen veranderen over gelijke rechten voor holebi's en abortus. Ik moet toegeven dat ik soms gezichten trok en ik weet niet goed hoe andere treinreizigers daar op reageren. Serial is ook van hen en was een echte whodunit. Ik heb steeds met veel belangstelling geluisterd, maar weet niet of alles even hard is blijven plakken.

Via de Knitmore girls en hun liefde voor Outlander, de boeken en de reeks, begon ik de reeks te bekijken. Aangezien ik die podcast niet altijd even aandachtig volg en het toch even geduurd heeft voor ik me liet overhalen tot het bekijken van de reeks, ontdekte ik onlangs de podcast, waarin de producer de aflevering bekijkt en becommentarieert. Ik vind het grappig hoe hij vertelt welke whisky of gin hij drinkt en regelmatig heeft hij ook gezelschap, zoals de kostuumontwerpster die ook zijn vrouw is of een schrijver van afleveringen. Zijn vrouw is een grote fan van de boeken en besteedt natuurlijk de nodige aandacht aan de kostuums maar heft toch ook een tip van de sluier op over waar over gediscussieerd wordt. Een discussiepunt bij verfilming is natuurlijk dat het over verschillende media gaat, dus ergens is er de verantwoording tegenover de fans waarom afgeweken wordt van het boek, soms in chronologie, soms in volledige scènes, maar het is vooral de visie van de producer over het verhaal en de personages. En ja, na het luisteren ben ik een tweede keer aan het kijken gegaan.

Louise van Knitbritish heeft zonder twijfel één van de meest aanstekelijke lachs en een heel arsenaal aan woorden om wol te beschrijven. Ik luister meestal direct naar de podcast. En vaak ook meer dan eens. De reden voor de podcast is het voornemen om enkel nog Britse wol te gebruiken nadat ze ontdekte dat de wol waar ze mee bezig was van schapen van heel dichtbij kwamen.

Woolful heeft een beetje hetzelfde vertrekpunt, maar ze is op zoek om zelf wol in de VS te kweken en produceren. Ze interviewt personen van zowat overal over hun connectie met wol. From sheppards to sheepers, shop owners to knitters...

Pompom Mag is niet alleen een leuk tijdschrift, de podcast vind ik ook steeds de moeite. Een duo vrouwen die op een grappige manier vertellen over breien en wat hen bezig houdt. Vooral de top drie van alles en nog wat vind ik vaak grappig en herkenbaar.

A playful day had onlangs een heel interessant interview met Ysolda Teague, één van mijn favoriete ontwerpers. Net zoals Shiny Bees een tijdje terug een interview met Kate Davies had en het grappige is inderdaad dat Kate niet klinkt zoals je zou denken dat ze klinkt. Kate heeft ook een heel uitgesproken mening over ontwerpen en hoe je daar je beroep van kan maken, een mening die ook voor andere creatievelingen interessant kan zijn. 

dinsdag 26 mei 2015

Eeek, I steek - part 1

Lees: iek en stiek

Dat dit een blogpost met veel plaatjes gaat worden en maar meteen in twee postjes verspreid werd. 
Ik breide de ursula cardigan van Kate Davies in twee kleuren. Dat het rood uit twee verschillende verfbaden komt is volgens mij te zien, volgens anderen zijn het gedachten en volgens nog anderen is gradient mode of een design feature. Mijn rijverhouding klopte niet helemaal en vooral mijn lijf is wat langer. Dus ik breide met de lintmeter in de buurt. En zo zitten er extra rijen patronen in het lijf. Ik moet zeggen, het breien lukte vlot en hoewel het soms nog wat traag gaat met twee handen heb ik toch serieus al wat opgeschoten. En het heeft goesting doen krijgen in meer. Ook al voelde ik voor het eerst wel mijn handen na het breien. 

Dit is de achterkant. De bedoeling is dat je het hele lijf als een buisvorm breit, zonder rekening te houden met armsgaten en knoopspanden. Op die manier kan je gewoon rechts blijven breien en blijft je spanning gemakkelijker overal gelijk.


Dit is de voorkant. Hier zie je verticale strepen waar ik ga knippen om dan steken op te nemen voor de knoopspanden. De meeste patronen gebruiken 7 steken als steekzone. Helene  Magnusson bij wie ik de workshop volgde vond dit veel. In principe jan je op deze manier ook van een pull-over een cardigan maken zonder dat je steeks voorzien hebt. Ik vond zo een YouTube filmpje.


Ook aan de armsgaten zie je een steekzone. Meestal wordt het patroon onderbroken, maar worden wel de twee kleuren verder gebruikt zodat de draden meegenomen worden.


Ik liet de draden aan de binnenkant gewoon mee gaan, ik legde ze tussendoor niet extra vast. Helene vond dat te veel gedoe. De wol is Jamieson en Smith, ideaal voor fair isle. En bovendien heeft die wol de gewoonte om wat te vervilten met verloop van tijd. Dat is niet erg, dat is de bedoeling. Ik ben natuurlijk ook degene die het gaat dragen, dus ik ga ook wel wat voorzichtig zijn dat ik niet blijf haperen. 

Ik koos ook voor een V-hals ipv de ronde hals uit het patroon. Ik kantte de steken dus meer geleidelijk af tot ik het aantal voor de schouders bereikte.
Ik koos voor een three needle bind off aan de schouders. Kate Davies suggereert om de steken te graften. Maar ik ben er niet  zo een fan van. Bij mij ziet het er dan al snel slordig uit, terwijl de schouders al aandacht genoeg trekken als het over de maat enzo gaat.

zondag 24 mei 2015

Me Made May - update 3

Een update voor Me Made May en het lukt perfect om elke dag iets handgemaakt uit mijn kleerkast te kiezen. Combineren is soms moeilijk.

Maandag, de ideale dag om mijn nieuwe rokje aan te doen. Samen met blauwe panties. Chardon van Deer&Doe, zo volgen er nog. Ik huppel er een beetje van. En waarschijnlijk had ik er ook mijn lush bij aan.

Op dinsdag koos ik voor een kleedje uit Ottobre, donkerblauw met witte vogeltjes. Een model dat me wel flatteert hoor ik en ik heb er ook een flanel versie in (na 1 keer dragen ontdekte ik er wel een scheur in, nu moet ik nog beslissen of het herstelbaar is). En celery of lush, ik ben het niet zeker.

De lush had ik zeker aan op woensdag. Ik wou per se mijn nieuwe bloesje aan. Ik moest er toen nog over bloggen en hoopte dat ik foto's zou kunnen nemen tijdens de dag maar heel korte mouwen waren toch iets te optimistisch. Dus moesten jullie het doen met foto's op de kapstok.

Donderdag, de dag dat mijn stad ofwel zou gaan feest vieren ofwel zou hopen op feest. Ik koos subtiel voor een blauw rokje uit Knipmode. Het is een redelijk gekleed exemplaar, zit comfortabel en ik voel me er wel sexy in. Of mag je dat niet van jezelf zeggen? Ik heb ook een versie met een uiltjesprint die ik toch ook nog eens zou moeten bovenhalen. Maar die geeft me niet hetzelfde gevoel, dis misschien speelt dat ook een rol waarom ik die minder draag. En op het stapeltje af te werken ligt een combinatie van groen en wit. Dringend eens bovenhalen en beslissen wat het wordt.

Vrijdag koos ik gewoon voor meer blauw en wit. Mijn nieuwe chardon, ja twee keer in de week. It happens. Ik was heel de dag buitenshuis, dus niemand heeft het gemerkt.

Zaterdag koos ik voor comfort en ook de rest van het weekend zal dit vermoedelijk het codewoord worden. Ik haalde een bloesje uit burda in een stofje van bij Georgette boven. Het is iets te casual om op het werk te dragen heb ik de indruk en vooral ik ben er niet goed uit. Op de blogpost werd al gereageerd dat het te groot was aan de schouders, maar tegelijkertijd voel ik me beperkt in bewegingsruimte. 

Conclusie:
Love love love chardon! Mijn vogeltjes jurk is een all arounder en dat "sexy secretaresse" rokje zou ik gewoon meer moeten dragen. Misschien moet ik een bloes of t-shirt ofzo erbij zoeken om er echt een outfit van te kunnen maken?

zaterdag 23 mei 2015

Part 3: hapalong

Ik heb getwijfeld over dat derde deel, die boord in grijs. Je breit in de andere richting 8 tot 16 steken met wat simpel ajour. Het gaat traag, want je hebt twee rijen nodig om 1 steek van de boord weg te werken. In het begin kon ik me enkel op de tekst concentreren. Ondertussen lukt het me al om ook wat Outlander ofzo te kijken. Maar ik blijf veel tellen om te weten waar ik zit. En ik heb nog een lang eind te gaan. 
Maar oh, wat gaat dit mooi zijn! Ik wou voor de hapalong een traditionele hap, dus met de boord en in het begin had ik nog mijn twijfels maar nu zie ik het echt wel komen.

vrijdag 22 mei 2015

Soft Cactus - limited

Vorige vrijdag ging ik naar de garageverkoop bij Liesellove. Ze viert haar verjaardag, check dus zeker haar webshop en Facebook voor acties. Ik ging twee stofjes van Soft Cactus ophalen en graaide eens in de couponnetjes. Enfin, u kent het wel.

Een metertje bleek meer dan voldoende voor een sculpture blouse uit Ottobre woman 2015/2.
Zie die plooitjes. Het was eigenlijk nog wat te koud om te dragen maar ik kon er toch al niet aan weerstaan. Met een trui, ja.


dinsdag 19 mei 2015

As we speak

To eat outdoors: In Gent was er gelijktijdig Gentsmaakt en Bario Cantina. De keuze tussen Gentse chefs onder de stadshal en street food op de Korenmarkt. Het aanbod van Gentsmaakt spreekte me minder aan en ook de prijs viel me wel wat tegen. Dus koos ik op vrijdag, onderweg naar Campo, voor een heerlijke noedelsoep bij de mannen van Eetavontuur. Gegarandeerd lekker en ook deze keer hebben ze me niet teleurgesteld. 
Ik passeerde er nog een tweede keer, toen het weer wat minder was en kocht er lekkere calamares voor ik de mercado in de Sint-Niklaaskerk binnen ging. 

To buy local: De markt was klein en er was bijna geen volk. Het was er al drukker geweest, maar je merkte dat ze toch iets meer hadden verwacht. Of dat het iets meer mocht zijn. Het weer speelde hen zeker ook parten. Zo had ik wel veel tijd voor een babbeltje en een proevertje. Ik kocht berloumi en 13 artisanale pils. En ik weet ook waar ik me kan bevoorraden.

Deze Sweet romantic granola van Wees Gegroet Granola werd al geproefd en goedgekeurd.

En bij Fermet kocht ik op de mercado ook nog wat aardbeien. De man kende mijn naam al, want ja, ik was de laatste om haar bestelling op te halen en hij had niet op mij gewacht ;-)

To grow: Ik blijf zakjes zaaien in kiemschaaltjes en telkens weer vergeten wat het nu weer is. Maar het blijft lekker bij mijn boterhammen, in een slaatje of gewoon tussendoor wat plukken.


To cook: Ja, ik gebruikte mijn nieuwe kookboeken. De eerste is Plenty more van Yotam Ottolenghi. Ik gebruikte hem voor artisjokken in de oven. Geen idee dat dit ook kon en ik denk dat dit de lekkerste artisjokken zijn die ik ooit heb gegeten. Al blijf ik dat wel een gedoe vinden, maar toch kan ik er moeilijk aan weerstaan om er te kopen. Vreemd? Ja, ik weet het.
En dit is de aspergerisotto uit Goed eten van Dorien Knockaert. Nadat ik het boek kocht stapte ik uit het Paard van Troje de Delhaize binnen voor risotto. Om maar te zeggen dat ik zeker dit recept moest proberen. Al had ik ook wat schrik omdat je toch hoort dat risotto niet zo makkelijk is. Ik ontdekte dat de selder in de tuin het goed doet en had zo mijn laatste ingrediënt binnen handbereik. De asperges werden misschien hier en daar wat te bruin, maar oh boy, was dit lekker!

To see: Ladycock van het KIP in Campo. Een dansvoorstelling gebaseerd op Hitchcock. Het was hilarisch bij momenten en ik ben blij dat ik het gezien heb, maar ik zou het niet meteen iedereen aanraden. Maar wat meer is, er komt opnieuw een Kipfestival tijdens de feesten.

To read: mijn cursussen, twee vakken nog, twee examens binnen een maand.

maandag 18 mei 2015

MMM - update 2

Weekend blijkt synoniem te staan voor gemakkelijke kledij, zeker na een drukke week en zonder plannen. Ik schoot een jeans en t-shirt aan en "gelukkig" was het koud genoeg dat ik op zaterdag er mijn lush cardigan bij aandeed. Op zondag ging de keuze naar een rode trui.

Maandag kwam celery cardigan uit de kast. Ideaal om 's ochtends de koude te verdrijven en de airco te verdragen. Ik droeg een fantastische jurk van People Tree. Echt basic en geschikt voor verschillende gelegenheden.

Dinsdag koos ik voor een jeans en haalde opgelucht adem dat het airelle topje in Nani Iro wel nog goed zat. Misschien was het eerder de bh die me parten speelde?

Woensdag had ik een thuiswerkdag, althans dat was het plan. Op de middag trok ik toch naar Brussel. Het werd een jeans en het triangle bloesje uit Ottobre. Ik naaide ze aan de lopende band, allez, ik heb er drie en er ligt er ook nog eentje geknipt in de kast. Oeps. Dit was in een donker blauw petit pan stofje met witte en rode bloemetjes waarvan ik er later toch maar een aantal meter insloeg met een vrolijke jurk in gedachten.

Donderdag koos ik voor mijn nieuwe leather klokrok van mme Zsazsa en de lush cardigan. Later wisselde ik die nog voor een jeans, t-shirt en mijn owls sweater. Ik had het koud ja, en ik zag in de zaal nog mensen met een trui zitten. Een paar Ijslandmotieven, maar dat zal met de muziek te maken hebben.

Op vrijdag koos ik voor een jeans, een t-shirt en mijn celery cardigan. Het werd een niets-doen-dagje in  huis en toneel 's avonds. Tussendoor was er ook wel tijd voor wat internet en naaien. Maar alles ging ongelooflijk traag, zo hoort dat op die dagen.

Op zaterdag veranderde ik mijn plannen, nestelde me in de zetel met een boek voor school (want binnen een maand heb ik examens). Ik koos voor Anémone van Deer&Doe in het vrolijke wit-zwart stofje. Met panties en t-shirt met lange mouwen. Ik ben tot de vaststelling gekomen dat ik dit rokje minder vaak draag dan ik op voorhand gedacht had en ik weet niet goed waarom.

Zondag koos ik voor een retrojurk die ik onlangs bij Twice voor vier euro kocht. Ik knipte de rok een tiental centimeter korter en veranderde voor de rest niks aan de jurk. Al denk ik dat een vorige eigenaar ook al wijzigingen aan bracht. De jurk heeft een simpel model met een rekker in de taille, zo een model dat ik zelf niet goed durf te maken omdat ik denk dat ik er dikker mee zal uitzien. Als ik het op deze jurk zie valt dat best nog goed mee. Ik droeg er de lush cardigan bij.

Conclusie:
Elke dag één me-made-stuk lijkt te lukken, zonder dat ik al te veel in herhaling moet vallen. De moeilijkste dagen zijn de dagen dat ik kies voor een jeans, hoewel ik toch al een paar bovenstukken heb. Ik moet echt eens een paar t-shirts voor mezelf maken. Wat is er eigenlijk gebeurd met die t-shirts die ik ooit maakte?