Sportief? Moi?

Een opmerking die ik onlangs kreeg op een oud berichtje doet me eens een stand van zaken opmaken. Hij had gelijk: de beweegmobiel vond da...

Een opmerking die ik onlangs kreeg op een oud berichtje doet me eens een stand van zaken opmaken.

Hij had gelijk: de beweegmobiel vond dat ik moest beginnen lopen...

Ik ben exact twee keer gaan lopen, denk ik. Of misschien drie keer. En dat ondanks mijn goede loopschoenen en mijn hartslagmeter. Ik vind het zo moeilijk om me 's avonds na het werk te verkleden. Eens ik bezig ben, vind ik het wel tof, maar ik heb een extra duwtje nodig. Misschien toch nog maar eens afspreken met iemand? Volgende week ofzo, in het verlof vallen alle lessen stil...

Ook twee keer gaan skeeleren? Een eenmalige wandeling in de Bourgoyen op zondag? Misschien de spookwandeling van morgen?

Op reis in Valencia zijn we een volledige dag gaan fietsen, dus dat telt zeker. In Gent wilden we dat eens overdoen, gewoon een tochtje met vrienden maar dat werd al gauw "waar is het eerste cafeetje?" Tot mijn spijt want het was zalig weer om te peddelen. Twee à drie keer in de week blijf ik in Mariakerke slapen, dus dan fiets ik 20-25 minuten 's avonds en ook 's morgens de dag nadien. Het is wel eens zweten, maar echt sporten vind ik het niet, eerder me verplaatsen.

We zijn ingeschreven in een danscursus, dus op dinsdag of woensdag wagen we ons gedurende een uurtje aan het naast elkaars tenen trappen. Grapje, het valt best mee: de basisstappen en een extra stap van de quick-step en de cha-cha-cha en ook al een basisstap van de Engelse wals en de party-Weense wals hebben we wel al onder de knie. Al was het afzien. Vlak voor de derde les kondigde mijn liefste aan dat hij eigenlijk wel teleurgesteld was in mijn kunnen. En eerlijk, ik kon hem begrijpen, de tweede les was een ramp gebleken, gelukkig was het een kwestie van er een nachtje over te slapen want de derde les viel hij over zijn voeten. Alleen dat commentaar op mijn handen in mijn zakken als ik alleen de stappen moet inoefenen, allez samen met de vrouwen.... tsss...... Vaak kijk ik er tegenop maar meestal vind ik het eens ter plaatse wel tof. Gisteren was het oefenavond en mijn liefste had zo zijn twijfels. Uiteindelijk zijn we niet gebleven en toen vond ik het wel jammer, nadat mijn trein vertraging had, mijn saus aanbrandde en ik compleet freakte om toch maar niet te laat te zijn met het eten. Volgende oefenavond beter, zullen we maar denken, en ondertussen verder met de lessen, nog wat stappen oefenen...

Voor het ogenblik vind ik het niet echt overtuigend, ben ik meer gaan bewegen? Het enige wat echt doorweegt vind ik mijn les buikdansen op donderdag. Elke keer ontdek ik spieren waarvan ik het bestaan niet kende. Ik kijk er ook elke week enorm naar uit. Zelfs na een lastige vergadering met een opkomende migraine kan ik me overtuigen om naar de Dampoort te fietsen om te gaan afzien. Ja, afzien is wel het woord. Onze leraar daagt ons elke keer uit, zoals vanavond toen hij na de drie traditionele liedjes opwarming vond dat we niet genoeg lachten er nog een vierde tegen aan gooide. Come on angels, let's dance.... until you smile... Daarna volgde nog een uur techniek, hoe je heupen te bewegen zonder al de rest te doen schudden, slangenarmen,... Het zal een wonder zijn als ik er morgens niks van voel, maar het zal enkel voor een gelukzalige glimlach zorgen. Hij heeft ons een cd beloofd met de liedjes waar we op dansen, kwestie van misschien eindelijk dat deuntje uit mijn hoofd te krijgen. Oh ja, ik had het al eens over mijn leraar en een internetwedstrijd. Wel, hij is de enige man en Belg in de finale, de andere drie kandidaten zijn vrouwen uit Californië die bovendien tribal dansen. Stemmen kan nog tot 28/10. Doen zou ik zeggen!

You Might Also Like

1 reacties

  1. Hallo No butterfly,


    Eerst en vooral vind ik je schrijfstijl heel amusant. In tijden dat iedereen een autobiografie begint te schrijven, kan je dit misschien eens overwegen?

    Ik voel het een beetje kriebelen in mijn vingers om te reageren in je blogje. Ik maak samen met ‘de sportievelingen’ van die keer testen in Gent deel uit van het ‘beweegmobielteam’.
    Nu eerst iets over dat lopen. Lopen is inderdaad een zeer intensieve sport voor je hart: je hebt zoveel spieren en spiertjes nodig van kop tot teen om de loopbeweging vlot en in coördinatie uit te voeren. Je hart moet serieus wat pompen om voldoende zuurstof te leveren om energie vrij te maken. Maar nu loopt er een programma ‘Marathon’ op Canvas op zondagavond, waarbij sedentairen in een jaar tijd worden klaargestoomd voor een marathon. Conditioneel gaan ze er op vooruit, maar de helft is al moeten afhaken wegens pees, bot –of spierletsels. Is dit dan gezond? Neen, tuurlijk niet.
    Studies hebben uitgewezen dat je met 30’ fysieke activiteit aan een matige intensiteit (verhoogde hartslag, maar niet tot je er bij neer valt zoals bijv: de trap nemen, naar de bakker wandelen, kuisen,…) als een gunstig gezondheidseffect inhoudt. Bij jou zie ik hier dus geen probleem.
    Fitheid bestaat uit 4 peilers: uithouding, kracht, evenwicht en lenigheid. Een balans tussen die 4 is zeer belangrijk. Alle 4 brengen de peilers risico’s met zich mee bij een negatieve score: cardiovasculaire aandoeningen (uithouding -), rugklachten (kracht -, bijv. door zwak ontwikkelde buikspieren. Dat zal bij jou wel geen enkel probleem zijn), heupbreuk (evenwicht -, met val tot gevolg),…Het enige verschil tussen de 4 peilers is dat een hele slechte uithouding levensbedreigend kan zijn, en de andere begrippen oorzaak kunnen zijn van een verminderde levenskwaliteit (ook niet aangenaam natuurlijk).
    Met je dansen ga je dan vooral de laatste 3 peilers oefenen. Maar in de mobiel scoor je niveau 3, dus dat betekent al zeker dat je geen zittend achterwerk hebt. Dus als ik het mag zeggen: je bent goed bezig. Ook al heb je misschien de indruk van niet, er kunnen veel mensen een voorbeeld aan je nemen.
    Nu wat je uithouding betreft, moet je zelf bepalen of je het wel de moeite vindt om er iets aan te doen. Je kan jaren denken: ik zou iets moeten doen aan mijn uithouding. Als je dat hebt: doe je zelf geen pijn meer en zet de stap naar activiteit die je langere tijd aan een zelfde matig intensief tempo kan volhouden (zoals naast lopen en skeeleren is dat o.a. fietsen, zwemmen, nordic walking, gewoon wandelen, een cross training,…). En ik garandeer je: zowel fysiek als psychisch ga je je nog beter in je vel voelen (laat ze maar komen de endorfines met hun waw-effect).
    Een tip om de eerste drempel te overwinnen is een vaste dag af te spreken met iemand, bijvoorbeeld de zondag in de late voormiddag en het aangename aan het nuttige te combineren. Dit kan dan wekelijks een andere activiteit zijn (fietsen, wandelen,…) met daarna een aperitiefje. Je zult merken dat je gaat beginnen genieten van het hele sociale kader van de activiteit. Het is gewoon een kwestie van een vast plaatsje te reserveren in je hoogst waarschijnlijk reeds zeer drukke schema.

    Wie weet zie ik je ooit nog wel eens in de mobiel…


    Tine

    BeantwoordenVerwijderen