no butterfly

Ik ben geen expert in foto's maken, ik ben al lang blij als het er een beetje op staat. Ik vind het wel leuk om zien hoeveel mensen de wereld onveilig maken met allerlei digitale toestellen, van klein, tot groot, tot fenomenaal. Ik vind het ook leuk om te zien hoe we bij Gentblogt zo veel fotografen kunnen aantrekken tijdens de feesten. Soms is het goed dat hun beelden bij een tekst komen en wordt het artikel toch nog aantrekkelijk om lezen, soms is het overbodig. De kracht van het beeld zeg maar, maar al even goed kan ik me ergeren. Fotograferen is niet enkel een kwestie van belichting en techniek maar al even zeer van selectie. Een paar goede foto's van een concert of voorstelling geven zoveel meer mee dan tientallen foto's met dezelfde mensen in telkens weer een andere positie. Overdaad moordt, echt waar.

Labels: foto, gentse feesten

Het weer is er niet naar, maar heeft dat ooit een Gentenaar tegengehouden? En volgens i. ben ik al te lang in Gent om nog voor West-Vlaamse door te gaan. Dus een kleurig topje, dat al te lang op een zonnige dag ligt te wachten, straks afspraak om iets te gaan eten in een etablissement dat na de feesten zou sluiten, niet dat we er de deur plat liepen, maar for old time's sake lijkt het wel de ideale startplaats om later af te zakken naar Boombox. Veilig dus, voor de regen. En daarna is de nacht nog jong...

Maar eerst wat strijken, mijn liefste viel over de wasmanden toen hij terug kwam. De vlaai die ik voor hem had, top gear op video en de p-magazine met bikinispecial, na die Arabische landen, waar en ook wel met comedy kon zijn aandacht niet afleiden. Aan het werk dus

Labels: gentse feesten

Mijn stad begint langzaam te leven. Toen ik gisteren door de stad fietste was het één en al bedrijvigheid, wagens, vrachtwagens, kraampjes in opbouw,... het was manoevreren om overal zonder kleerscheuren door te geraken, maar de mannen van ivago knipoogden. Ook zij zijn er klaar voor. Ik mocht perskaarten afhalen voor de collega's van het Project. Niet alles loopt zoals gehoopt, voorstellingen zijn volzet, organisatoren antwoorden niet,... Maar meestal krijgen we vriendelijke berichtjes. Onze redactie is weer ferm uitgebreid. De planning loopt langzaam vol. Deze week zijn er de voorbeschouwingen en wedstrijden. Het begint stilaan te kriebelen. Ik heb straks verlof maar ben nog niet meteen in feeststemming, maar dat komt wel. Als het hier stil wordt, weet u waar te lezen.

Labels: gentblogt, gentse feesten

Hier en daar wordt al een tip van de sluier opgetild, het aftellen kan beginnen met hier en daar een buurtfeest om te trainen voor de tiendaagse. En natuurlijk is Gentblogt weer van de partij en u, ja u, kan er ook bij zijn. Hier klikken

Labels: gentblogt, gentse feesten

Nee, ik ben niet opnieuw vrijgezel geworden. Maar ik had wel zo een beetje een blind date met één van de vrijwilligers voor het Project. We wouden beiden iets over Tom Pintens doen en gingen dat zaterdag voor het optreden uitvechten. Hij gaf zijn gsm nummer, hij kreeg het mijne en daar begon de zoektocht. Onder het plakkaat bar rechts van het podium. Ik liet me assisteren door een man om uit te maken wat rechts was. Kwestie dat er langs beide zijden van het podium een plakkaat bar hangt, ja, ik weet dat rechts de kant is waar je duim links zit. Ik onderweg maar daar liep het vol met mannen, het was dan ook niet ver van de bar (flauwe grap, patricia). Nu ben ik niet de meest sociale van de bende en zo maar wildvreemde mannen aanspreken daarvoor had ik nog niet voldoende gedronken. Maar dan kreeg dit blondje het geniale idee: ik stuur nog een sms en wie zijn gsm pakt is mijn slachtoffer. En ja, zo kwam ik de strenge jury voor de beste cocktail van de Gentse feesten tegen.

Labels: gentse feesten

Wat me dit jaar ongelooflijk opvalt aan de feesten is het aantal camera's. Sommigen voor het Project, andere niet. Overal kom je mensen met zo'n ding tegen, en ik ben geen fan, oh nee. Maar deze van Martine Audenaerde (van Fotoroma) vind ik best leuk. We waren de tijd aan het aftellen voor The big structure van The Primitives, maar dat kon u hier natuurlijk al lezen.

Labels: gentblogt, gentse feesten

Ik ga eens schaamteloos veel reclame maken voor een fantastische groep: Au revoir Simone. Ze kwamen naar de Gentse feesten op Boomtown, daarna kwamen the Frames, dus dat kon gewoon geen probleem zijn, ik ging ze zien. Alleen het regende nogal en van Mariakerke op de fiets is niet niets, zeker niet als je iemand uit Aalst overtuigd hebt om mee te gaan. Ik heb ze dus niet gezien en dat is spijtig zoals je hier kan lezen en hier horen. Ik was wel nog op tijd om een cd te kopen en te laten signeren. In mijn enthousiasme (zo'n sympathieke meiden) kocht ik de cd die ik al had, weliswaar in een andere uitvoering. Mijn liefste zag het probleem en sleurde me opnieuw mee naar de stand. Hij legde het probleem uit en ik kreeg prompt een exemplaar van hun andere cd, weliswaar in een licht beschadigd doosje, omdat ze die toch niet kunnen verkopen. Zo ongelooflijk lief!

Het volgende concert in België ga ik alvast niet missen!

Labels: gentse feesten, musjieks

Op Blue Note Records festival liep ik vrijdag een oud-studiegenote tegen het lijf. Ook zij was alleen op pad wegens "wederhelft houdt niet van jazz". Ik was er ook voor het Project. Meestal vertrouw ik op mijn auditief geheugen en schrijf ik nadien het verslag. Deze keer heb ik mijn notitieboekje (geen dure moleskine, maar een simpel 50ct exemplaar dat in mijn sjakos past) ten volle benut tot groot jolijt van mijn oud-studiegenote. Maar ik ben wel tevreden met het resultaat.

Ook zaterdag op Boomtown ontlokte mijn geschrijf de nodige opmerkingen. Je persoonlijke rock-dagboek? Nee, maar wel een manier om zeker te zijn dat ik morgen nog weet wat ik zag en er van vond. Voor het Project. Ah, en mag je dan gratis op stap? Een misvatting die veel voorkomt, meestal betaal ik mijn ticketjes gewoon zelf, dan hoef ik er achteraf ook niet perse iets over te schrijven. Want moeten is werk, en dat mag het niet worden...

Labels: gentblogt, gentse feesten

Het project ofte Gentblogt zoekt –net als vorig jaar– mensen die tijdens de komende Gentse Feesten willen meewerken aan Vlaanderens leukste stadsblog. Gent slaapt niet tijdens de Feesten, dus er is meer dan genoeg te doen. En het maakt niet uit of je nu één artikel wil schrijven per uur, per dag, of per Gentse Feesten, elke bijdrage is welkom.

Zodus: heb je zin om mee te werken aan Gentblogt tijdens de Feesten? Laat maar iets weten in de commentaar of via mail (patricia[at]gentblogt[punt]be) .

Met dank aan de voorzitter voor de tekst.

Labels: gentblogt, gentse feesten

Op de feesten kom je soms mensen tegen die je anders nooit ziet, ook al woon je in dezelfde stad. Zo ook M. We hebben samen gestudeerd maar dat is het ook zo'n beetje. Na het behalen van het diploma ging ieder zijn weg en ook al zijn er veel blijven plakken, soms met een omwegje naar thuis om, contacten berusten altijd op toeval.

Tuurlijk ben ik al zo goed als elke dag geweest... Enige uitzondering was maandag, toen lief na de maaltijd in de zetel in slaap viel. Eergisteren was het voor mezelf even spannend omdat ik met enorm veel buikkrampen het bed kwam uitgekropen om er zo goed als direct weer in te kruipen. Wat rusten, pijnstillertjes,... Mijn voornemen om lief te helpen op de werf weer opgeborgen en enkel het gevloek, geklop en andere werfgeluiden aangehoord. In de late namiddag dan toch afgezakt naar het centrum, of beter naar het Sint-Baafsdorp en omstreken waar we wat rondgekuierd hebben op Bataclan, de flauwste 20 minuten op de Gentse feesten van Gunther Lamoot meegemaakt hebben, via een ommetje bij mij thuis om een voorgerechtje te nuttigen, het restje inktvis (heerlijk) van de avond voordien en dan weer richting Nieuwpoorttheater. De hitte was er nog steeds, gelachen werd er ook. Freddy De Vadder is gewoon geweldig. Je weet wel dat je soms als je een komiek al eens gezien hebt momenten in de show hebt dat je denkt dat heb ik al eens gehoord waarna je de volgende vijf minuten gerust met een half oor kunt luisteren, wel bij hem is dat niet het geval. Natuurlijk waren er dingen die ik hem al eens had horen vertellen, maar die waren op een andere manier in de show verwerkt. Echt mooi gedaan.

Maar de feesten zijn natuurlijk en vooral mensen tegenkomen. Donderdag had lief zijn vrienden bij mij uitgenodigd, gelukkig stond hij achter de kookpotten (en ook de afwas heeft hij voor zijn rekening genomen). Het bleek wel een goede uitvalbasis voor vuurwerk, twee maal, een keer aan het station en nadien het echte spektakel aan de watersportbaan. Op een paar meter landden brandende stukjes, terwijl we volledig reglementair zaten enzo. Gelukkig niks ergs voor ons, maar het was misschien een beetje een voorbode. Onderweg naar het Baudelopark was vriend J. overenthousiast bij het oversteken van de Albertlaan. Eens te meer werkte de straatverlichting niet en waren de betonnen blokjes tussen de tramsporen dus niet zichtbaar. Vriend J. kwam er met iets minder zichtbare kneuzingen van af dan Huug, maar laat is het die avond niet echt meer geworden.


De laatste twee dagen zijn bij ons eerder rustig, toch op feestengebied, maandag vertrekken we naar Leuven, om van daaruit een vroege trein richting luchthaven te nemen. Voordien is het nog inpakken, bikini herstellen, nog een dansinitiatie tango meepikken, een boekje uitzoeken, de rugzak vullen, shampoo kopen, zonnecrème, me inschrijven voor de danslessen (want de workshop was nog maar eens de max)...

Labels: gentse feesten

Gisteren op boomtown ging het er luid aan toe, veel gitaren, drum en baslijnen. Zelfs het onweer werd er stil van, tot grote vreugde van mijn wederhelft die zich opmaakte voor GVSB, wat de laatste weken bijna synoniem was voor de feesten ten huize van.

Gisteren was het dus zo ver. Dankzij de regenbui was het betrekkelijk rustig voor het podium en ik wou me ook niet laten kennen. Ooit zag ik Metallica van op de tweede rij, dus een noise-groepje kon er ook wel bij. En zo zag ik haar...

Op een tafel, centraal voor het podium zaten twee kinderen, een meisje van ik schat zo'n vijf jaar en een jongetje van drie-vier. Hij had al duidelijk te lijden gehad van de regen en het was ook al laat natuurlijk. Zij leek er beter tegen bestand. Twee vlechtjes, nieuwsgierig keek ze om zich heen, misschien een beetje geïntimideerd door die gast naast haar die schreeuwde maar dan liet ze zich niet kennen, ze schreeuwde, tot groot jolijt van de brulaap. Het wachten tot het optreden was lang, papa maande hen tot wat kalmte aan.

Vier kerels uit New York, twee bassen... noise zonder meer. Wat verderop gaat een ander meisje met vlechtjes uit de bol, meezingen, head bangen,... De - voornamelijk mannelijke - massa schreeuwt het uit, ritmisch gaan handen in de lucht, beweegt het hoofd,... Het kleine vlechtenmeisje kijkt haar ogen uit en laat zich meedeinen met de muziek. "Aiming to please..."

Het jonge grut voor mij laat hun aanvankelijke coole pose vallen en geeft zich over. Dit is nog niet zo slecht. Iemand smijt zich in de dansende menigte voor het podium, duwen,... zoals het hoort.

De nummers volgen zich in snel tempo op. Korte, hevige baslijnen,... onverstaanbare teksten, snedige drums... De groep speelt één van hun vroegere albums van begin tot einde, tot genoegdoening van hun publiek.

Plots voel ik twee armen rond me, een iets trager nummer, hij zweet maar trekt me tegen zich aan, voor hij weer verdwijnt in de massa. Hier heeft hij duidelijk op gewacht, ik glimlach.

Op het einde van het concert zie ik de kleine vlechtenmeid op de arm van haar vader, snikkend...

Labels: gentse feesten, musjieks

Gisteren gaf het grote schema aan dat het tijd was om te lachen, niet één comedy voorstelling, maar twee!

De eerste op het lijstje was Terrorist van Nigel Williams, wat lief graag had gezien maar er waren maar een paar avonden en we hadden al kaarten voor iets anders en misschien was het wel al uitverkocht... Enfin, veel tralala, even surfen, ach het begint om 19.30 en onze tweede voorstelling pas om 22u, op wandelafstand van elkaar, telefoonnummer ingetoetst en ja, er waren nog plaatsen. Ben ik goed of wat?
De voorstelling werd ook opgenomen voor tv en dvd, ja we komen in beeld. Na de eerste vijf minuten ofzo kwam de cameraman tussen, een probleem met het geluid. Nigel ging dan maar verder met de micro in de hand, weinig erg. Na de voorstelling kwam de regisseur ons beleefd vragen om nog even te blijven zitten, kwestie van die vijf eerste minuten opnieuw te doen. Of we nog eens wouden lachen? Ik vroeg me wel af hoe ze dat gingen oplossen met zijn jas, want de eerste keer heeft hij hem meteen afgedaan, de tweede keer niet. Ik vond hem ook de eerste keer grappiger, hij probeerde wel andere dingen te verwerken in zijn inleiding maar het publiek was iets minder mee.
De show zelf vond ik wel goed in elkaar steken, bij momenten misschien een beetje moralistisch maar al bij al wel geslaagd. Alleen, waarom moest er weer met West-Vlaanderen gelachen worden? Tussen Poperinge en Veurne heb ik wel ontvangst met mijn gsm...

Nadien zakten we af naar het Nieuwpoorttheater voor de try-out van Kamagurka en het was dik in orde. Echt waar, ik heb er van genoten. Ik vond hem beter dan de laatste keer dat ik hem zag, hij zag er ontspannen uit, de grappen waren absurd en hij nam het woord pompelmoes in de mond, hij was zelfs kwetsbaar...

Labels: gentse feesten, op stap

Wat wil een mens nog meer, verwacht geen dagelijks verslagje van de feesten daarvoor zijn er mensen die dat beter doen.

Lief heeft heel professioneel een schema gemaakt, met wat we absoluut willen zien en wat we ook wel willen zien. Het is eens iets anders dan ik die op elke dag in het programmaboekje cirkels trek. In ieder geval blijkt eens te meer dat we het wonderwel snel eens zijn. We kunnen ons beiden wel vinden in wat comedy (gisteren les poupées passionnées, maar ook nog Freddy De Vadder en Kamagurka op het lijstje), straattheater (mijn taak om het schema op te vullen), muziek (natuurlijk),... Lief heeft gisteren zijn vaste stek op Boomtown laten vallen voor torenhoge ontmoetingen, de Beethoven Academie met een compositie van Dirk Brossé en live-verbinding met het orgel in de kathedraal, het beiaard in het belfort en een Oosterse groep in de Boekentoren. Niet direct wat je op de feesten verwacht, maar zeer gesmaakt.

In de namiddag hadden we een dansinitiatie aangekruist. Lief had me al een tijdje geleden voorgesteld om in september een danscursus te volgen maar aangezien we er niet echt uitraken wat we willen dansen is het Baudelopark the place to be. Het optelsommetje "de droom van lief om terug naar Argintinië te gaan maar deze keer op reis" met een lyrische beschrijving van tango "poëzie tussen twee lichamen" die in mijn achterhoofd rondspookt bracht ons bij dit voorstel. De elegantie van de koppels in de spiegeltent hielp ons zeker over de drempel, dus daar stonden we in de blakende zon sluipende passen in een grote cirkel aan het uitvoeren. Op lange rijen oefenden we de stappen in, de vrouwen of de volgers langs de ene kant, de leiders of de mannen aan de andere kant. Linkervoet vooruit, zijwaarts, twee stappen achterwaarts, zijwaarts en bijtrekken. Zeker niet moeilijk, en dat met "sluipende" passen. Ongewild stond ik tegenover een gast die door zijn vriendin gedwongen was om mee te doen. Onwennig bewoog hij zijn voeten, maar samen slaagden we er toch in om het tot een goed eind te brengen, schier eindeloos herhaalden we de figuur tot het tijd was om het met onze danspartner te oefenen. De beweging op zich was geen probleem, ook niet dat we niet naar onze voeten mochten kijken, laat staan dat we onze lichamen naar elkaar gewend moesten houden, allemaal een fluitje van een cent. Geen blauwe tenen, waar hebben liefs vrienden het toch altijd over? Nee, als er iets een probleem is, dan ben ik het wel. Bij een tango is er iemand die leidt en iemand die volgt, die laatste moet dus wachten tot de "leider" de stap zet. Hij kijkt waar plaats is en wacht eventueel om te dansen, hij kan ook een extra stap opzij zetten... wel, onnodig te zeggen dat alles daar blokkeerde, hoewel ik het dansen heel tof vond en me best amuseerde, lukte het niet echt. Een idee van Michel Houellebecq uit Platform schoot door mijn hoofd "Westerse vrouwen zijn verdorven door het feminisme waardoor ze zich niet meer kunnen overgeven aan een man..." Lief omschreef het later op de avond als de ideale dans om je vrouw te doen luisteren. Tss...

Vanavond wordt het Boomtown, lief heeft iets goed te maken na Werchter waarbij hij een andere groep als Absynthe Minded aanduidde. Maar de avond zit natuurlijk vol verrassingen, een sms berichtje en alles kan veranderen...


Morgen staat dit op het programma.

Labels: gentse feesten