no butterfly

Een perskaar is tof, maar is ook veel discipline. Schrijven is niet zo moeilijk als je de muziek graag hoort, maar als het je absoluut niks zegt en je ziet de tent genieten, dan is het wel even zweten. De artikels kosten me heel wat tijd en dat heb ik zeker overschat, maar ik vond het ook wel leuk. En Erykah Badu en CocoRosie wou ik sowieso zien, en terecht want het was super! Alleen weet ik niet of dat ook uit de artikels blijkt, ik wou toch een beetje "objectief" (hahaha, alsof die journalisten dat zijn) proberen zijn, bij CocoRosie stond ik ook vooraan maar wel met mijn boekje in de aanslag, wat enkel spot bij de tienermeisjes naast me opleverde. Ik had zin om de perskaart onder hun neus te duwen, maar aangezien ik twee keer zo oud ben, zal ik ook maar twee keer zo verstandig zijn zeker. Trouwens ik hou het langer vol dan dat jong geweld. Bij Erykah Badu dropen ze snel af, te warm, zere voeten,... en ook bij CocoRosie misten ze de tweede bis, al zal niemand die nog verwacht hebben nadat de lichten al weer branden.

Labels: gentblogt, musjieks

Mijn stad begint langzaam te leven. Toen ik gisteren door de stad fietste was het één en al bedrijvigheid, wagens, vrachtwagens, kraampjes in opbouw,... het was manoevreren om overal zonder kleerscheuren door te geraken, maar de mannen van ivago knipoogden. Ook zij zijn er klaar voor. Ik mocht perskaarten afhalen voor de collega's van het Project. Niet alles loopt zoals gehoopt, voorstellingen zijn volzet, organisatoren antwoorden niet,... Maar meestal krijgen we vriendelijke berichtjes. Onze redactie is weer ferm uitgebreid. De planning loopt langzaam vol. Deze week zijn er de voorbeschouwingen en wedstrijden. Het begint stilaan te kriebelen. Ik heb straks verlof maar ben nog niet meteen in feeststemming, maar dat komt wel. Als het hier stil wordt, weet u waar te lezen.

Labels: gentblogt, gentse feesten

Hier en daar wordt al een tip van de sluier opgetild, het aftellen kan beginnen met hier en daar een buurtfeest om te trainen voor de tiendaagse. En natuurlijk is Gentblogt weer van de partij en u, ja u, kan er ook bij zijn. Hier klikken

Labels: gentblogt, gentse feesten

Vorige vrijdag negeerde ik de vrouw op de gsm. Pff, tijd om op te staan, toch niet om 6u20 als ik een halve dag verlof heb. Nee, na de nachtelijke uren was een keer uitslapen wel toegestaan. Ik zag mijn lief vertrekken naar het werk, maar echt uitslapen zat er niet in. Ik had plannen op creatief gebied en een afspraak voor het Project. Op de redactievergadering had men wat meewarig gedaan over mei 68. "Ach, dat is toch maar alleen in Amerika, ja en Parijs, maar in Gent?" Amsab-ISG is van alles van plan wist ik en voor ik het wist werd ik tegenover één van de protagonisten uit die periode geplaatst:Renaat Willockx, zijn verhaal op Gentblogt. Ik ben nu wel benieuwd om de videobeelden te zien, en de bewuste dia's. En vooral de reacties van onze lezers...

Labels: echt gebeurd, gentblogt

"Zeg, dat is toch wel flauw van Gentblogt, alleen maar een paar foto's, na zo een fantastisch wijs feest, ik dacht dat jullie meer gingen doen, ik moest nu wel naar De Gentenaar kijken..." Mijn lief gisteren aan de telefoon, hij zat in de file.
"Ja maar, we zijn er mee bezig, we hadden technische problemen en ja, we zijn vrijwilligers..."
Er helpt geen lievemoederen aan, misschien is hij tevreden met deze oplossing?

Labels: gentblogt

"Kent u Gentblogt, meneer/mevrouw?"

Ik was de hele namiddag present op de Doebeurs. Uitleg geven, kaartjes uitdelen, complimentjes ontvangen (goe bezig) en geruststellen (nee, wij gaan niet stoppen)...

Vergeet vooral die opmerking over breinaalden, ik ben er met moeite een kwartiertje niet geweest en het gaat niet zomaar om breinaalden maar om rondbreinaalden voor de mystery KAL. Hoe krijg ik anders 2 m op naalden?

Labels: gentblogt

Elke werkdag staat onze wekker om 6.15. Nu al een week of zes en ik blijf het er moeilijk mee hebben. Ja, ik ben de eerste uit bed, maar ik val 's avonds op een ontieglijk vroeg uur in slaap, uitgeput. Voorlopig zijn er dus nog geen concertjes in de week geweest. Zaterdagen zijn bij ons nooit uitslaapdagen en ook de zondagen worden wel eens gedwarsboomd door nog snel een boodschap of een schilderwerkje. Vanmorgen was het tien uur, ideaal want ik wordt straks aan de lunch bij mijn ma verwacht, maar dat betekende wel gisteren vroeger vertrekken. Ik viel zowat van mijn fiets onderweg naar huis van de slaap, niet van de drank. Maar toch ook met een heel goed gevoel. Het Gentblogt-verjaardagsfeestje was super. Wij hadden eerder een opdracht om een jarige te laten schrikken en haar sauna-bezoek in het water te laten vallen. Maar daarna waren we van de partij in Au Bain en het was exact zoals Michel zegt. Een heel leuk feestje.

Labels: gentblogt

Ik heb voor het gemak, het is maandagochtend, jawel, de tekst van Sandra geleend.

Gentblogt bestaat op vrijdag 15 februari exact 3 jaar en wat raadt ge: ze geven toch geen fuif zekerst. Nooit gedacht hé.

Enfin: ge kunt er ook bij zijn. ‘t Enige wat ge moet doen is uwen fiets/auto/voeten pakken, u begeven naar het Veermanplein 1 in 9000 Gent en dan kijkt ge omhoog en op het eerste verdiep van het zwembed, dat is den Au Bain, daar is het te doen.

Wat kan u verwachten: alleen maar wijze mensen, zeker als ge er zelf bij zijt. Drank zoveel ge kunt en wilt betalen. Nen fantastischen dj, DJ Aldi (’all die’ uitgesproken) met dus wreed goede muziek en als ge lang genoeg blijft zit het er in dat we u op een frietje trakteren (maar ik beloof niets hé).

Enfin, dat tellerken hiernaast, dat is zodat ge het niet zoudt vergeten, maar noteer nu toch maar al in uwen agenda dat ge dienen avond bezet zijt … voor naar dat feestje te gaan uiteraard.

Labels: gentblogt

...het leukste was eigenlijk de sms met proficiat, mijn collega die naast mijn tafel stond om me te feliciteren en ook wel de felicitaties van twee van onze lezers die ik gisteren in de Vooruit tegenkwam.

Daar kan heel die storm in een glas water niet tegenop.

Ja, ik was gisteren in de Vooruit voor Kimmo Pohjonen, een Finse acordeonist. San had medelijden met een eenzame ziel en is meegeweest. Het was best goed, eigenlijk, ook al wist ik op voorhand niet wat verwachten. En nee, ik schrijf geen tekst voor het Project, soms ben ik gewoon off duty. Trouwens, Jeronimo was er ook en hij heeft zijn foto's van tekst voorzien. Hierzo



P.S. Ik laat jullie raden tot zondag, nog een tip om mijn talrijke* lezers aan te moedigen: ergens tussen 0 en 500 zal voldoende zijn.

* Zo'n wedstrijd zet alles wel in perspectief, lang leve mijn zelfvertrouwen,...

Labels: gentblogt

Jullie hebben het waarschijnlijk wel al overal gehoord, gelezen, gezien op AVS,... We hebben gewonnen! Ik was niet op de prijsuitreiking en de feestvreugde is een beetje aan me voorbij gegaan, maar ik haal mijn schade heus nog wel in.

Nu rest enkel nog een dank je aan de lezers en iedereen die gestemd heeft!

Labels: gentblogt

De tussenstand zag er al niet slecht uit. Maar het werd wel tijd om een tandje bij te steken: we willen winnen! A ja en om jullie hieraan te herinneren staat er nu een flikkerend dingetje in de zijkolom, mooi he?


En stemmen, he

Labels: gentblogt

Daarom...

Als u voor Gentblogt stemt, dan stemt u op een site die zonder enige overdrijving uniek is. Gentblogt bestaat binnenkort drie jaar, met een hechte ploeg enthousiaste vrijwilligers. Elke dag (élke dag, weldra drie jaar aan een stuk), staan er boeiende, interessante, grappige artikels op. Iedereen van de redactie heeft een dagtaak, vaak zelfs meer dan één. Niemand wordt betaald voor wat hij doet.

Schaamteloos gepikt van hier, maar het is voor het goede doel. Stemmen op site van het jaar bij Clickx voor Gentblogt in de categorie groepsblog.

Labels: gentblogt

Voor wie ook al eens bij het Project gaat lezen, heeft het ongetwijfeld gezien, een teller: nu nog vier dagen, naar wat?

Een feest om een niveuw werkjaar in te zetten, omdat de Gentse feesten zo tof waren, omdat er altijd wel een reden is, omdat het mag, nah, meer bij Het Project.

Vrijdag 28/9 vanaf 21.30 in de Cocteau, gratis ende voor niks

Labels: gentblogt

Het stond eerder op Gentblogt maar ik ben er wel trots op en het is ook een beetje groenten en al. Dus voor de mensen die Gentblogt niet lezen (foei) een tweede kans:

Zondagvoormiddaggrijs. Kleur op de boerenmarkt. De nieuwe oogst appels. Bloemkool, broccoli, wortels, radijzen, tomaten,…

Jaren geleden werd ons huis omsingeld door de velden. Vlas. Maïs. Aardappelen. Bloemkool. De plantjes werden groot, geoogst. Ik liet de provincie voor wat ze was.
Mijn grootmoeder kende als geen ander de kunst van het roosjes snijden, de rugpijn van het pretplanten,… Tussen haar huishouden en het opvoeden van zes kinderen sleet ze haar uren op de akkers, bij de boeren. Mijn moeder ziet ze nog elke dag wanneer ze hun oogst komen leveren om verwerkt te worden in handige porties voor in de diepvries, voor stadsmensen en mensen met een druk bestaan. Zij brengt de seizoenen mee naar huis. Het roosjes snijden zit haar nog in de vingers. Haar jeugd, toen men bij de boeren nog een mooie vakantiecent kon verdienen. De bloemkool die ik op de boerenmarkt koop, zal ik straks ook in roosjes snijden, de broccoli ook maar de handeling is mijn handen niet zo vertrouwd.

“Is dat groene kool?’

“Eh, eigenlijk is dat savooi”, zegt de man. Een stadsmeid zie ik hem denken.
Winterkost, denk ik. “Gewoon stoven, nee?”, vraag ik voor de zekerheid.
“Goh, meestal wordt daar stoemp van gemaakt…”, zegt de man die ik niet direct achter de kookpotten zie. Straks mijn hulplijn naar het thuisfront eens gebruiken. “Koken is niet altijd mijn sterkste kant”, haal ik mijn schouders op.
“Wat niet is, kan nog komen”, troost hij me.
Ik lach, reken af en neem een wortel. Uit het vuistje. Vers. Krokant.

Ik stop nu bij de plantjes. Andijvie, sla,… Mijn grootvader kweekte vroeger suikerbrood. Wij waren de enige van zijn kleinkinderen die dat aten, of beter moesten eten. Nu we het huis uit zijn staat zijn lochting wat minder vol.

“Hoeveel plaats heeft suikerbrood nodig?”
De man toont een afstand met zijn handen. “Twintig - vijfentwintig, zoals sla.”
Ik reken, als ik ze naast elkaar wil zetten heb ik de breedte van mijn tuintje. Dat wordt eerst onkruid wieden.
“Kunnen die ook in bakken gekweekt worden?”, vraag ik, de enthousiasteling indachtig die beweerde bloemkolen in bloempotten te hebben gekweekt, op een terras. Ik denk ook aan de pompoenen die nu op mijn terras bloeien.

De man kijkt bedenkelijk. “Zou je toch geen sla nemen? Dat moet wel lukken, denk ik.”
“Ik wil suikerbrood”, zeg ik beslist en koop vijf plantjes. Een experiment. Zestig cent. Er zijn zottere kosten.

Labels: gentblogt, huisvrouw

zegt onze pr-lady, nu geloof je het wel he?

Labels: gentblogt

- "Ben jij nu weeral aan het bloggen?"

Een vriend van mijn wederhelft als ik een laatste opmerking neerschrijf in mijn rode (notitie)boekje na het einde van Waterfloor.

- "Ja, op papier."

- "In het donker kun je toch niet schrijven?"

- "Net voldoende om me morgen nog te herinneren wat ik bedoelde, voor mij een pintje."

Als het niet zo leuk zou zijn om mee te werken aan het Project zouden we het toch niet doen? En kijk eens hoe fantastisch het er uit ziet?

Labels: gentblogt

Wat me dit jaar ongelooflijk opvalt aan de feesten is het aantal camera's. Sommigen voor het Project, andere niet. Overal kom je mensen met zo'n ding tegen, en ik ben geen fan, oh nee. Maar deze van Martine Audenaerde (van Fotoroma) vind ik best leuk. We waren de tijd aan het aftellen voor The big structure van The Primitives, maar dat kon u hier natuurlijk al lezen.

Labels: gentblogt, gentse feesten

Ja joengne, echt niet te doen, wat er tegenwoordig allemaal op gentblogt staat, een echte feestenblog met veel enthousiaste bijdragen van vrijwilligers die zich spontaan meldden op onze oproep. Echt niet te doen, zo wijs maat, die foto's, filmpjes,...

Labels: gentblogt

Op Blue Note Records festival liep ik vrijdag een oud-studiegenote tegen het lijf. Ook zij was alleen op pad wegens "wederhelft houdt niet van jazz". Ik was er ook voor het Project. Meestal vertrouw ik op mijn auditief geheugen en schrijf ik nadien het verslag. Deze keer heb ik mijn notitieboekje (geen dure moleskine, maar een simpel 50ct exemplaar dat in mijn sjakos past) ten volle benut tot groot jolijt van mijn oud-studiegenote. Maar ik ben wel tevreden met het resultaat.

Ook zaterdag op Boomtown ontlokte mijn geschrijf de nodige opmerkingen. Je persoonlijke rock-dagboek? Nee, maar wel een manier om zeker te zijn dat ik morgen nog weet wat ik zag en er van vond. Voor het Project. Ah, en mag je dan gratis op stap? Een misvatting die veel voorkomt, meestal betaal ik mijn ticketjes gewoon zelf, dan hoef ik er achteraf ook niet perse iets over te schrijven. Want moeten is werk, en dat mag het niet worden...

Labels: gentblogt, gentse feesten

Ik heb de voorbije week van planning gedaan voor het Project. Een leuk plekje daarvoor is de zetel met de laptop. Mijn nieuwe huisgenoot vond dat ook een leuk plekje en zo werd het een beetje duobaan (met dank aan de webcam).

Labels: gentblogt