no butterfly

de kracht van het beeld

2008-07-23T18:46:00.000+02:00

Ik ben geen expert in foto's maken, ik ben al lang blij als het er een beetje op staat. Ik vind het wel leuk om zien hoeveel mensen de wereld onveilig maken met allerlei digitale toestellen, van klein, tot groot, tot fenomenaal. Ik vind het ook leuk om te zien hoe we bij Gentblogt zo veel fotografen kunnen aantrekken tijdens de feesten. Soms is het goed dat hun beelden bij een tekst komen en wordt het artikel toch nog aantrekkelijk om lezen, soms is het overbodig. De kracht van het beeld zeg maar, maar al even goed kan ik me ergeren. Fotograferen is niet enkel een kwestie van belichting en techniek maar al even zeer van selectie. Een paar goede foto's van een concert of voorstelling geven zoveel meer mee dan tientallen foto's met dezelfde mensen in telkens weer een andere positie. Overdaad moordt, echt waar.

16

2008-07-22T15:24:00.002+02:00

Kijk, als ik 16 zou zijn, ik zou het wel weten. Gelukkig geen stijve nek 's anderendaags, zo veel ouder ben ik dus nog niet...

onredelijk

2008-07-22T10:50:00.001+02:00

Kijk, ik kan me inbeelden dat het niet leuk is als niet iedereen naar je trouwfeest kan komen, maar als je in het midden van de zomervakantie trouwt is het bijna logisch dat er mensen op reis zijn. Als wij vorig jaar al niet verwittigd waren geweest van die andere trouwlustigen hadden wij onze reis ook wel na de feesten gepland en hadden we er ook niet bij kunnen zijn. En sommige mensen hebben echt wel een goed excuus om er niet bij te zijn, als je het mij vraagt. En ja, trouwen doe je hopelijk maar één keer, maar misschien moet je de mensen dan op tijd waarschuwen, zeker in het verlof. De wereld draait niet enkel rond mensen die trouwen, nah.

Feesten, waar

2008-07-21T15:34:00.004+02:00

Het weer is er niet naar, maar heeft dat ooit een Gentenaar tegengehouden? En volgens i. ben ik al te lang in Gent om nog voor West-Vlaamse door te gaan. Dus een kleurig topje, dat al te lang op een zonnige dag ligt te wachten, straks afspraak om iets te gaan eten in een etablissement dat na de feesten zou sluiten, niet dat we er de deur plat liepen, maar for old time's sake lijkt het wel de ideale startplaats om later af te zakken naar Boombox. Veilig dus, voor de regen. En daarna is de nacht nog jong...

Maar eerst wat strijken, mijn liefste viel over de wasmanden toen hij terug kwam. De vlaai die ik voor hem had, top gear op video en de p-magazine met bikinispecial, na die Arabische landen, waar en ook wel met comedy kon zijn aandacht niet afleiden. Aan het werk dus

Gent Jazz

2008-07-21T14:46:00.002+02:00

Een perskaar is tof, maar is ook veel discipline. Schrijven is niet zo moeilijk als je de muziek graag hoort, maar als het je absoluut niks zegt en je ziet de tent genieten, dan is het wel even zweten. De artikels kosten me heel wat tijd en dat heb ik zeker overschat, maar ik vond het ook wel leuk. En Erykah Badu en CocoRosie wou ik sowieso zien, en terecht want het was super! Alleen weet ik niet of dat ook uit de artikels blijkt, ik wou toch een beetje "objectief" (hahaha, alsof die journalisten dat zijn) proberen zijn, bij CocoRosie stond ik ook vooraan maar wel met mijn boekje in de aanslag, wat enkel spot bij de tienermeisjes naast me opleverde. Ik had zin om de perskaart onder hun neus te duwen, maar aangezien ik twee keer zo oud ben, zal ik ook maar twee keer zo verstandig zijn zeker. Trouwens ik hou het langer vol dan dat jong geweld. Bij Erykah Badu dropen ze snel af, te warm, zere voeten,... en ook bij CocoRosie misten ze de tweede bis, al zal niemand die nog verwacht hebben nadat de lichten al weer branden.

Accidentjes

2008-07-20T15:02:00.002+02:00

Accidentjes zijn altijd stom en komen altijd ongelegen. Ja, ik weet ook dat ik best de hesp uit de frigo haal als ik er een stukje wil van snijden. Dat ik daar beter geen schilmesje voor gebruik, is ook algemeen geweten. Die dingen snijden wel maar dienen vooral om te schillen. Als ze van de Ikea komen zijn ze krom en scherp en zit men niet één keer maar twee keer in zijn duim. En je zou het misschien niet geloven, maar een mens doet veel met zijn duim ook al is het de duim van zijn linkerhand. Ik doe er de deur mee op slot, als ik rem met de fiets heb ik blijkbaar ook mijn duim van doen, bij het breien,... Dus viel gisteren mijn brei-afspraakje met de andere Ravelry-leden in het water. De ideale gelegenheid voor mijn liefste om me te ontvoeren naar een meubelparadijs. Het eerste was gesloten wegens vakantie, het tweede was gigantisch en open. Hij praatte me uit het hoofd dat die koppen tof waren en dat we geen keukenmateriaal meer nodig hebben, dat bord om dingen op te bevestigen vond hij maar niks, we vonden voor de tweede keer een kleerkast naar onze smaak maar op mijn smeekbede of we ze niet konden kopen antwoordde hij dat we nog eens naar de eerste winkel waar we het eens waren terugkeren. Geloof me, ik heb jullie al veel meubelverhalen bespaard. Maar blijkbaar presteren we beter onder druk. De afgelopen weken kozen we onze keukenstoeltjes. Het helpt om je vrouw op de keukenbouwer los te laten, merkte mijn lief. Ik kan heel zielig kijken en klagen dat de keuken 4cm te hoog is waardoor de stoeltjes die we wouden er niet meer bij pasten, om een lang verhaal kort te maken: de keukenbouwer stelde een korting voor bij stoeltjes die ze zelf verkopen, niet ons ding, maar die andere zagen we wel zitten. We vonden luidsprekers, die onze kat een week na aankoop al voor krabpaal aanzien heeft waardoor mijn liefste er voortaan aan denkt om ze volledig met kattenwerend product te behandelen en niet enkel de onderkant. We vonden cinema-stoeltjes en lichten voor in de living en in het toilet, allemaal met korting, jawel. En we geraakten het eens over de kleuren, of toch zo goed als. Gisteren sloeg de twijfel weer toe: iemand een idee waar we muurgrote foto's op behangpapier of iets dergelijks kunnen vinden?
Maar ik ben bijna klaar om te verhuizen, jawel.

Alles onder controle

2008-07-18T18:17:00.001+02:00

Ze beginnen stipt bij Gent Jazz. Ik stond zeker niet alleen aan de kassa toen Buscemi het podium al beklommen was. Maar dankzij de schermen ving ik nog een glimp op van het zilverkleurige kleed van de zangeres. Toen ik over de blauwe loper liep, bedacht ik dat Gent Jazz blijkbaar wil bijdragen aan de 10.000 stappen per dag van elke bezoeker. Maar voor de rest niks dan lof, het festival is veel opener. Maar terug naar de muziek.

Het optreden van Buscemi met een volledige Big Band in samenwerking met pianist Michel Bisceglia en zijn live ensemble was een exclusief concert. Het recept klinkt niet slecht: jazzversies van bekende nummers, die dit najaar op cd uitkomen. Maar het leek me vooral een moeilijke evenwichtsoefening tussen de draaitafel en de instrumenten. Persoonlijk vond ik één van de betere momenten toen Michel Bisceglia en trompettist op de voorhand traden, de camera toonde een plaat die draaide. Buscemi zelf was verdwenen. Wanneer hij op de voorgrond kwam met zijn samples leken de instrumenten te verdwijnen naar de achtergrond. Nee, de jazz versie van de bekende nummers klonk me al bij braafjes in de oren. Misschien ontdekken Buscemi fans op die manier jazz? Ik ben niet meteen overtuigd, omgekeerd lijkt me moeilijk. Gedurende de hele set werd mooi binnen de lijntjes gekleurd. Buscemi heeft een reputatie om mensen aan het dansen te krijgen, maar dit leek deze keer niet echt te lukken. Een kwartier voor het voorziene einde van hun set verdwenen ze van het podium, de klassieke truk van de foor om een bisnummer af te dwingen. De presentator stak hen daarbij een handje toe.

lees verder bij Gentblogt

Mijn stad

2008-07-17T13:15:00.001+02:00

Mijn stad begint langzaam te leven. Toen ik gisteren door de stad fietste was het één en al bedrijvigheid, wagens, vrachtwagens, kraampjes in opbouw,... het was manoevreren om overal zonder kleerscheuren door te geraken, maar de mannen van ivago knipoogden. Ook zij zijn er klaar voor. Ik mocht perskaarten afhalen voor de collega's van het Project. Niet alles loopt zoals gehoopt, voorstellingen zijn volzet, organisatoren antwoorden niet,... Maar meestal krijgen we vriendelijke berichtjes. Onze redactie is weer ferm uitgebreid. De planning loopt langzaam vol. Deze week zijn er de voorbeschouwingen en wedstrijden. Het begint stilaan te kriebelen. Ik heb straks verlof maar ben nog niet meteen in feeststemming, maar dat komt wel. Als het hier stil wordt, weet u waar te lezen.

Zoals aangekondigd

2008-07-16T22:59:00.003+02:00

For English, scroll down
Hint 6 van the secret of the stole ii. Het ziet er fantastisch uit, ik krijg er heel veel complimentjes over op de trein. Maar iedereen lijkt te denken dat het een trui is, terwijl het daar toch al te lang voor is? Nog drie hints... Morgen is mijn laatste werkdag, eindelijk vakantie, ik zal een andere manier moeten vinden om regelmatig een stukje te breien. Misschien zaterdag op de knit in the park die via Ravelry in Gent georganiseerd wordt? Wees gerust er is een droge schuilmogelijkheid. Wil je er bij zijn, geef dan een seintje

As already announced, I finished hint 6 of the secret of the stole ii, finally you could say. I receive a lot of compliments about it on the train when I'm knitting. Mostly they think is a sweater, but it 's kinda long, no? Three more hints to go... Tomorrow is my last day at work, holiday is waiting. I'll need to find another way to find knitting-time, maybe on the knit in the park organised in Ghent via Ravelry and yes, we have a hiding place. Feel free to join, just let me know.

M/V

2008-07-16T18:54:00.004+02:00

Ik ging het een jaar geven. En ik ben er niet goed uit. Ergens wringt het, ergens voelt het wel ok. Ik ben er niet goed uit. Dus nam ik eens een kijkje op verschillende websites. Soms viel het tegen: weinig vacatures en wat ben ik nu? Licentiaat of master? Geeft dat verschil voor het aantal vacatures? Blijkbaar wel, strange. Zowel bij Vacature als jobat ergerde ik me aan de keuzemogelijkheden bij functie. Wat ze geven zijn de sectoren, niet de functies. En dan is er soms zo weinig uitleg. Aanbod: een boeiende job, aantrekkelijk salaris, blablabla, niks over takenpakket of functie-inhoud. Ze moeten het natuurlijk doen met de info die ze van werkgevers krijgen. Opvallend is ook dat ze niet dezelfde werkaanbiedingen hebben. Deze vond ik tot nog toe de leukste: cryptografie. Er zijn natuurlijk ook wel dingen waar ik op zou kunnen solliciteren en die ik eigenlijk misschien wel wil doen. Maar geen vonken.

Over kleuren

2008-07-15T15:37:00.000+02:00

Ik weet wel beter dan me in dergelijke discussies te mengen. Ik had me zaterdag via een tijdschrift ingeschreven voor een workshop met Jaklien Van Craen. Voor wie ook nooit naar VTM kijkt, al negen jaar doet ze de voor en na in Huis&tuin, maar bij VTM hebben ze zo'n regel over leeftijd en op tv komen. Los daarvan is ze freelancer bij Levis en kiest ze daar kleuren. Dus werd het een dag vol tips, hoe komen ze bij de kleuren van de nieuwe collectie, hoe stellen ze de collecties samen, hoe gebruik je die kaarten,... Sommige van de tips kende ik al, omdat ik pakweg vijf jaar geleden ook al een workshop gevolgd heb. Andere waren nieuw. De workshop van toen ging meer over technieken, nu was het vooral kleur kiezen. We waren met uitzonderlijk weinig volk waardoor het bijna persoonlijk advies werd van Jaklien en Mich (stylist bij Sanoma).

Voor de living hadden we nog niet echt een idee, dus dit was de ideale kamer om de oefening mee te beginnen. Blader door tijdschriften en zoek de sfeer die u wil creëren. Daarna waren er de standaardvragen: lichtinval, kleur meubels en dure stukken,... om de kleuren bij die sfeer te kiezen. Toen ik het achteraf razend enthousiast aan mijn liefste vertelde blokkeerde hij op mijn foto's. Ik had twee foto's met voornamelijk blauw van de zee, een meer,... foto's die volgens mij rust uitstralen, wat ik wil dat onze living doet. De kleuren die ik koos waren wol uit de Au Naturel, korianderzaad uit secrèts du potager en mineraal uit Colors of Karma. Allesbehalve blauw dus. Ik moet wel toegeven dat we geluk hadden dat mijn lievelingscollectie Secrèts du potager ook tussen de collecties stonden waar we uit konden kiezen.

Voor de tweede oefening koos ik de woonkamer-keuken, twee ruimtes die eigenlijk in elkaar overlopen. De keuze voor de gekleurde muur in de keuken laat geen twijfel over: Salade Lollo rossa, maar dat wist u al. Voor de tweede muur in de woonkamer dan, had ik al een staaltje peulerwt laten maken, maar ik had het nog niet mogen testen van mijn liefste. Eerlijk gezegd twijfelde ik er ook een beetje aan, maar ik kon alle kleurtjes testen en zowel Jaklien als Mich beaamden mijn initiële keuze, wat wel een goed gevoel heeft. Korianderzaad en wol zijn ook hier de draagkleuren, wat al bij al niet te veel verschillende kleuren oplevert.

Niet echt het voorstel dat mijn liefste voor ogen had, maar geloof me of niet, hij is aan het bijdragen. Het geld voor de workshop was dus ook zonder de lekkere lunch, het vele advies,... niet voor niets geweest. Vermoedelijk wordt het sepia in plaats van mineraal, maar daar kan ik wel mee leven.

Secret of the stole iii?

2008-07-14T16:09:00.000+02:00

For English scroll down
Aanmoediging is leuk, ik heb de draad weer opgenomen en ben al goed gevorderd in de zesde hint, binnenkort mag u dus een foto verwachten van weer een stukje. Ik ontving ook de uitnodiging voor de derde secret of the stole. De derde KAL is open voor inschrijving en gaat van start op 15 augustus, op het einde van mijn verlof. Ik heb er aan getwijfeld maar ik ga me niet inschrijven, er is natuurlijk nog de tweede secret of the stole die ik moet beëindigen. Het aantal inschrijvingen wordt beperkt en ik wil niet de plaats innemen van iemand die wel op tijd zal eindigen. In dit ontwerp zullen ook parels in zitten, wat me niet zo ligt. Voor de rest kan ik het iedereen aanraden, ik heb veel geleerd en het design van Nautical Knitter is fantastisch!

It is nice to be encouraged, I started again and am already quite far in the sixth clue. Soon there'll be a picture of another finished clue. I also received the invitation for the third KAL. Knitters can join now and the KAL starts the 15th of August, the end of my holidays. I have some doubts but I won't enroll. Of course, I should first finish the secund secret of the stole. The number of members will be limited, so I don't feel comfortable maybe taking a place of someone who is eager to give it a try if I'm not certain myself. Moreover, this design has beads, and that is not really my style. Don't doubt, I can recommend it to everyone, I have learned a lot and Nautical Knitter knows to design beautiful things!

weekendblues

2008-07-14T12:18:00.004+02:00

Ik heb de knop gevonden om dingen op voorhand in te plannen op Blogger, geen nieuws waarschijnlijk maar zaterdag was ik iets compleet anders aan het doen toen de vorige post verscheen. Daarover later meer natuurlijk, maar het is maar dat u het weet.

Het weekend was tegelijk weerzien en afscheid aangezien de werkgever van mijn liefste hem weeral naar de andere kant van de wereldbol jaagt. Een portie dramatiek is me niet vreemd zoals u weet, maar ik heb het er wel lastig mee.

Hoogtepunt was Cactus op zondag. We gingen voor Sophia en hoopten nog andere leuke dingen mee te pikken. Het enige wat ons enigszins kon aanspreken was Phosporescent die speelde terwijl wij de ingang zochten. Vanaf de overkant van het water konden we enkel goedkeurend knikken. Ach, Arsenal deed van feestje, Devotchka is een geschifte bende en het was schitterend weer. Ideaal om rustig te genieten en vast te stellen dat kinderen al maar meer uitgebuit worden. Echt waar. Hoe noem je het anders als ze een grote witte tas van die frisdrankproducent omgorden waar ze in de meeste gevallen zelf nog in zouden passen en dan op zoek gaan naar flesjes en bekertjes aan tien cent het stuk? Uitbuiting dus, en kom niet af dat ze het zelf zo graag doen, de blik waarmee ze je bekertje monsteren, je komen aanmoedigen om wat rapper te drinken,...

Sophia dus, schitterend echt waar. We hadden ze al op Pukkelpop gezien met strijkers dus sloeg de paniek even in voor de start. Maar iedereen, niet in het minst Robert Sheppard had er zin in. Ook al had hij geen witte sokken gevonden in Brugge en was hij dan maar een wafel gaan eten. Hij droeg dus maar zwarte sokken bij zijn witte outfit maar kreeg prompt vanuit het publiek een paar (gedragen) witte sokken, en ook een wafel. Hilarisch! De organisatoren waren onverbiddelijk, de set moest ingekort worden. Maar we hebben er van genoten, het was voor ons de ideale afsluiter om huiswaarts te trekken. Spijtig voor Yousso N'Dour maar vandaag is wel een werkdag en mijn liefste neemt vanavond de nachtvlucht en morgenochtend staat hij alweer op de werf.

Van schoenen en boeken

2008-07-12T10:37:00.002+02:00

Deze keer kon ik er blijkbaar niet aan weerstaan. Ik deed iets wat ik al heel lang niet meer gedaan heb; ik las in de trein. Niet de laatste Hornsby (Slam) maar ik liet me betoveren door The lollipop shoes van Joanne Harris. Ze haalt Vianne van Chocolat (mmm Juliette Binoche en Johny Depp) van onder het stof maar het was vooral deze eerste paragraaf die het hem deed:

It's a relatively little-known fact that, over the course of a single year, about twenty million letters are delivered to the dead. People forget to stop the mail - those grieving widows and prospective heirs - and so magazines subrsiptions remain uncancelled; distant friends unnotified; library fines unpaid. That's twenty million circulars, bank statements, credit cards, love letters, junk mail, greetings, gossip and bills, dropping daily on to doormats or parquet floors, thrust casually through railngs, wedged into letter-boxes, accumulating in stairwells, left unwanted on porches and steps, never to reach their addressee. The dead don't care. More importantly, neither do the living. The living just follow their petty concerns, quite unaware that very close by, a miracle is taking place. The dead are coming back to life.

Uit The lollipop shoes van Joanne Harris

Genoeg!

2008-07-11T19:34:00.004+02:00

Ik voelde het al een tijdje borrelen onder de oppervlakte, maar dacht het te slim af te zijn met een paar pijnstillers. Niks van. Mijn lichaam nam wraak, het zweet brak me uit, hoofdpijn, buikpijn,... er zat niks anders op dan Bruno de boel voor zijn rekening te laten nemen, wat hij uiteraard fantastisch doet. Ik deed mijn pyama aan, nestelde me in de zetel voor Chocolat en viel ergens halverwege in slaap om voor het einde weer wakker te zijn en te kunnen genieten van het feest van Armande. Ik sliep het klokje rond en had dat blijkbaar nodig. Ik bleef de hele ochtend treuzelen in pyama voor ik uiteindelijk op zoek ging naar Lollipop shoes en andere meer praktische boodschappen. En nu is het alweer tijd voor mijn pyama, ik probeer die wijvenfilm van deze week en ga vroeg slapen, soms is het verstandiger om naar je lijf te luisteren. Het lijkt me geen goed idee om straks oververmoeid mijn verlof in te zetten. Dus doe mij maar een kalm weekendje

De zomer ademt muziek

2008-07-10T10:24:00.001+02:00

Ik vond dat een mooie titel en ook al zou je het bijlange geen zomerweer noemen toch is het ten huize No Butterfly al muziek wat de klok slaat. Ik kreeg zaterdag een zogezegd simpele opdracht: ga kaartjes halen voor Death Cab for Cutie in de Bilbo & Sophia op Cactus. Klinkt simpel maar het betekende wel dat ik moest weerstaan aan al die cd's. Niet dus:
Joan as Policewoman, To survive (bijna een schande dat ik die nog niet had)
My brightest diamand, A thousand shark's teeth, vorig jaar ontdekt op Pukkelpop, ik vond ze toen goed, mijn lief was niet overtuigd, maar hij is best te spreken over de cd.
En nog een oude Suede.

Dinsdagavond was het tijd voor Death Cab for Cutie. Ze passeren regelmatig op mijn ipod, maar ik heb ze nog nooit gezien. De laatste keer dat mijn lief ze zag was toen we pas samen waren, hij kwam net terug van Zweden voor zijn en ik was onderweg naar Wenen. Een lastige start als je net tot over je oren verliefd bent. Misschien dat ik er daarom zoveel van verwachtte. Ze konden niet echt overtuigen, ze slaagden er niet echt in om mijn aandacht vast te houden. Ik was aan het denken hoeveel wol van mijn pull ik nog over heb om ook een sjaal in dat kleur te maken, want het was best koud. Lief beweerde dat de laatste cd ook niet zo goed is als degene op mijn ipod. Dit liedje vond ik het hoogtepunt, zo hadden er best meer mogen zijn.

en ja, het worden drie dagen pukkelpop, de kaartjes zijn gearriveerd!

boekentristesse

2008-07-09T17:20:00.000+02:00

Je kent het wel, je passeert aan een boekenwinkel en denkt "niet binnengaan", daarna "niet kopen" en voor je het weet sta je buiten met drie nieuwe boeken, zoals ik deze middag bij Waterstone's (de nieuwe Hornsby in een fameuze 3 for 2 actie) en dan "zeker lezen".
Bij de Standaard werd een lijstje blufboeken opgesteld, boeken waar je mee uitpakt, in je kast, bij vrienden. Ik heb het lijstje overlopen en dit is het resultaat:
- 5 staan in mijn kast zonder dat ik ze gelezen heb (waaronder slachthuis 5 en De blikken trommel, ergens in een reeks bij die andere krant en De verborgen geschiedenis van Donna Tartt)
- 5 staan in mijn kast en heb ik effectief gelezen (Lolita, De ondraaglijke lichtheid van het bestaan en 1984, in een reeks bij die andere krant, jawel, maar ook Houellebecq waar ik zowat alles van gelezen heb en de Wereld volgens Garp die ik trouwens iedereen kan aanraden)
- 10 heb ik gelezen maar niet gekocht, geleend in bib of vrienden (waaronder The hitchhiker's guide to the galaxy, wilde zwanen, kartonnen dozen, bonjour tristesse, smilla's sense of snow, generatie x (ook al heb ik andere Coupland boeken))

Totaal: 20 boeken, één op vijf. Alleen pak ik er nooit mee uit tegenover vrienden of op recepties, ik kan ze hoogstens herinneren als gelezen of situeren. Doet me denken aan het middelbaar waar we zo een lijstje korte inhouden voorgeschoteld kregen.

Via Appelogen

kaartjes

2008-07-09T11:31:00.000+02:00

Alle kaartjes die ik bestel hou ik bij in "de kat". Nee, u hoeft dierenbescherming niet te bellen, het gaat om een houten dingen ooit gekocht ferm onder de indruk van de zuiderse charmes van het dorpje al dan niet in de bergen, nu vooral ferm onder de indruk van het gemak. Een belangrijke brief? In de kat. Kaartjes? In de kat. En het beestje begint ondertussen goed gevuld te raken, ook omdat het tijd is dat sommige van die belangrijke dingen geklasseerd worden, maar vooral ook omdat ik me al door de cultuurgidsen heb geworsteld, het wordt een flinke hoop Vooruit, geen nieuws natuurlijk, deze keer geen abonnement, wel een Vooruit-kaart zodat ik ook tijdens het jaar nog met korting kan bijtanken. Gewonnen ticketjes voor Festival van Vlaanderen. Ticketjes voor de Gentse Feesten waaronder deze mannen hier onder. Ideaal om mijn voorlaatste avond in België mee door te brengen.

En nog een ticket voor Open Rivierenhof, een dagje Cactus,... Nog tickets voor Pukkelpop die besteld zijn en ook nog eens langs bij Bilbo achter de juiste tickets voor Boombox, dan moet de zomer wel gevuld geraken, lijkt me.

Zo wijs

2008-07-08T13:01:00.000+02:00

Echt waar, er zijn geen woorden voor. Ik heb het zaterdagavond wel tien keer gezegd, maar ik kon het even goed vijfhonderd keer zeggen. Op de rommelmarkt in de Bevrijdingslaan werden cinemastoeltjes te koop aangeboden. Ik werd op slag verliefd, dat is nu zo eens iets waar ik niet over hoef na te denken. Ik had het vroeger nog wel al in magazines gezien, altijd gedacht: veel te duur voor ons budget, maar deze stoeltjes uit de cinema Capitole van Aalter waren heel betaalbaar. Ideaal voor onze living, leek me. Zowat de enige kamer waar ik nog niet uit de kleuren ben. In mijn enthousiasme wou ik er direct vijf, maar ik liet me overhalen door mijn lief om eerst te meten. Op maandag kon ik dan bellen voor vier stoeltjes. Ja, hij had dus gelijk, vijf ging iets te veel van het goede zijn. Zaterdag mochten we ze afhalen, onze tweede gemeenschappelijke aankoop. En het moet gezegd: ze zitten fantastisch. Zaterdag was een dag van weg-en-weer rijden, 's avonds was rustig thuis: lekker eten en dan lord of the ring in de dvd en met een glas wijn uit onze eigen cinemastoeltjes. Meer moest dat niet zijn, eigenlijk.

Wijvenfilm gemist

2008-07-08T09:02:00.004+02:00

Er zijn huizen in Vlaanderen waar men nog steeds een video gebruikt. Ja, het is triestig gesteld met sommige van onze medemensen. Ik (want het gaat over huize No Butterfly) was aan het giechelen met de race voor campingwagens met een gerust gemoed dat de video draaide. The wedding planner, zo het soort melig filmke met je-weet-wel-wie, ideaal om mijn avonden als eenzame weduwe van een baggermens op te vullen. Na Top Gear sla ik aan het zappen en blijkt de wijvenfilm niet op wijftv maar op die andere post waar het meestal actiefilms zijn. Spreek van een tegenslag, zal me leren op mijn gevoel voort te gaan. Enfin, geen groot verlies veronderstel ik, te meer omdat mijn avonden als eenzame weduwe van een baggermens wel eens goed gevuld zouden kunnen zijn met voorbereiding Gentse feesten en musjieks!

Twelve questions

2008-07-07T18:57:00.001+02:00

I haven't seen it with the hip kids, but with some of the knitting ladies, Yvonne was one of them, so I copy from them this time

The Concept:
a. Type your answer to each of the questions below into Flickr Search.
b. Using only the first page, pick an image.
c. Copy and paste each of the URLs for the images into fd’s mosaic maker.

Then you get:

The Questions:
1. What is your first name? patricia
2. What is your favorite food? witlof in hespenrolletjes *
3. What high school did you go to? hfi
4. What is your favorite color? dark green
5. Who is your celebrity crush? Johny Depp
6. Favorite drink? shiraz
7. Dream vacation? Sweden
8. Favorite dessert? strawberry ice cream
9. What you want to be when you grow up? happy
10. What do you love most in life? boyfriend this was my first choice, but it left a blank in the mosaic
11. One word to describe you. creative
12. Your flickr name. no butterfly

*This one was tricky, it took me some time to find a suitable word, what's witlof in English by the way?

elegantie

2008-07-07T11:02:00.003+02:00

Als het op aankopen komt hebben mijn lief en ik een andere aanpak. Ik kan nogal vlug beslissen: ik zie iets graag, de prijs is niet slecht en ik heb het mee naar huis. Meer moet dat niet zijn. Hij is anders, twijfelt meer, gaat dingen vergelijken, controleren, loopt desnoods drie keer dezelfde winkel binnen. Ik kon dan ook moeilijk voorzien dat zijn woorden "het zijn solden vandaag" zoveel effect gingen hebben. Door zijn schouder kan hij momenteel niet in huis werken dus had hij zich een doel gesteld: luidsprekers. Zijn oude zijn aan vervanging toe, zeker sinds het kattenbeest haar nagels uitgetest heeft. De mijne zijn het spreken niet waard. Nieuwe moesten het worden. Ik kreeg elke avond het relaas van zijn zoektocht op internet "Dat merk wordt weinig op ebay aangeboden, het zal een goed zijn." en diverse hifileveranciers. Ik werd ook de winkel binnengesleurd. Tot mijn verbazing hoorde ik ook het verschil tussen box a en b, mijn oren zijn nu eenmaal niet het betrouwbaarste lichaamsdeel bleek uit een pms-verleden. De verkoper overstelpte hem met technische details: woofers, subwoofers, basslijnen, en meer van dat moois. "En mevrouw, vindt u ze ook niet eleganter?" Zover mijn bijdrage. Zaterdag was het dan zover. Ik werd voorgesteld aan onze nieuwe aankoop in wording. Mijn liefste had de nodige hifileveranciers geselecteerd en was zelfs met een pakje cd's langsgeweest, want je muzieksmaak bepaalt wat voor luidsprekers je best koopt, zei hij op een belerend toontje. Mij niet gelaten, de gedachte aan de verkopers en hun confrontatie met de muziek van mijn liefste deed me glimlachen. Voor wie het zich afvraagt hij had NIN, 65 days of static, the Cure en nog iets postrock-achtigs bij. "Maar zeg, ik luister wel naar andere dingen, he. Kan mijn r&b daar ook op?" "Dat ga je toch in de keuken beluisteren", antwoordde de macho. Enfin, terug naar de ontmoeting met onze nieuwe aankoop. De verkoper snelt ons te hulp: "Elegant, he, mevrouw." Ik bijt op mijn tanden. Ik had liever dingen gehad die aan de muur konden zodat ze veilig waren voor het kattenbeest, maar het worden andere. Perfect geluid volgens mijn liefste en nee, geen enkele andere verkoper had iets over elegantie gezegd, behalve als ik er bij was.

Ver

2008-07-04T15:34:00.002+02:00

Gisteren voor het werk naar de Limburg, vier uur op de trein, gelukkig was het heel interessant, maar waarom klinken die mannen in Hasselt een beetje als Stijn Meuris?

bijna?

2008-07-01T12:48:00.002+02:00

"Merk je niks?" Hij vraagt het deze morgen als ik mijn ogen open. Ik heb nog geen zin in spelletjes. "Ik lig op mijn rug."

De tweede cortisonespuit heeft blijkbaar effect gehad, de nacht was rustig en hij kan weer op zijn rug slapen. Laten we hopen dat het zo blijft.

slachtoffers

2008-06-30T15:42:00.003+02:00

Het chronisch slaaptekort door de schouderpijn van mijn wederhelft begint zijn eerste slachtoffers te eisen: een heel wisselend humeur en een absolute ramp met paperassen, ja nog meer dan anders. Zaterdag mocht ik in allerijl naar de flikken en de burgerlijke stand voor aangifte verloren identiteitskaart, ik kreeg meteen een telefoonnummer mee voor een tijdelijk identiteitsbewijs want met de Gentse feesten en mijn reis naar het buitenland was dat wel een probleem. Om dan nog te zwijgen over de eerste keer dat ik mijn belastingsbrief alleen heb ingevuld en om het compleet te maken hield mijn liefste de chrono bij de hand. Ik bel deze morgen dus half in paniek naar het nummer, geef mijn rijksregisternummer, ze hebben alles staan op hun pc en ik kan gerust een paar weken wachten. Ik ga toch geen zotte kosten maken als alles nog in orde kan komen voor mijn vertrek en in geval van nood flikken zij dat wel in vijf minuten, desnoods de dag voor mijn vertrek. Administratie, 't is toch wat...Al die paniek was dus nergens voor nodig, staan vanavond nog op het lijstje: de bruine envelop indienen, pakje afhalen, av,... en als het even kan ook bijslapen.