Zonen09 & cadeautjes, de ideale combinatie

De lieve Ruth van Georgette vroeg me of ik er wel in slaagde om die stoffen te verwerken, want het is zonde als mooie stoffen in de kast b...

De lieve Ruth van Georgette vroeg me of ik er wel in slaagde om die stoffen te verwerken, want het is zonde als mooie stoffen in de kast blijven liggen. Ze raakte een gevoelige snaar en in eerste instantie ging ik in de verdediging, dus ging ik op zoek naar wat ik allemaal gemaakt had en nog niet geblogd. 

De eerste reeks werden op naaiweekend begin november gemaakt. Een Billie van Zonen09 in een zalige sweaterstof. Ik heb er zelf ook een Oslo sweater van Urban Style van en ik ben weg van de stof. Deze versie kreeg ook twee poezen of wasberen opgestreken, ik kocht deze bij Veritas en omwille van de okergele rand verwerkte ik ook paspel in de raglanmouwen.
Het stoere meisje werd zeven en kreeg er ook een nieuwe Theo van Zonen09 bij. Ik had haar al lang een tweede hemd beloofd en ze koos jeans chambray, gekocht bij Georgette.
Een Theo vraagt best wel wat tijd, maar eigenlijk is er ook het gevoel dat ik dat vaker zou moeten doen. Het effect is gewoon fantastisch. Stiekem wil ik een volwassen versie.
Met de kerstdagen sloot ik me een paar dagen op aan de keukentafel. Ik stikte nog een Billie met raglan mouwen en knipte een korte broek van het Wolf-patroon in dezelfde stof. De Billie was al geknipt op naaiweekend en de walvissen zorgden voor wat hilariteit. Ze staan ondersteboven. Maar na wat opzoekwerk op het internet en in naaitijdschriften bleek het toch een redelijk vaak voorkomende fout te zijn. 
 Zolang alle delen maar in dezelfde richting worden geknipt valt het wel mee denk ik.
Maar een Wolf is natuurlijk niet compleet zonder de cape. Ik knipte voor beiden dezelfde cape, een stofje en een fleece van Ikea. Ook kregen ze er beiden een pyjama met lange mouwen en lange benen bij. In hetzelfde stofje, maar toch met een paar kleine verschillen. Zo kregen zijn mouwen en zoom boordstof en vergat ik de driehoekjes voor de cape.



Ik knipte voor hem nog een pyjama met beren, zo kon ik de driehoekjes voor de cape ook nog gebruiken, want dat was ik bij de puffins vergeten. Foei!



De cadeautjes werden bijzonder goed onthaald, ook al zei ze: "nog een pyjama" waardoor ik vermoed dat een grootmoeder aan hetzelfde gedacht had. Maar de cape was het succesnummer, ze deden al snel hun bovenstuk aan met de cape en tegen het einde van de lunch zaten er twee kindjes volledig in pyjama te spelen met lego. Hij vertelde zachtjes dat hij ook wel één met korte mouwen en korte broek wil, misschien in bruin, al is blauw wel zijn lievelingskleur. Hoe leuk is dat wel niet!


Maar de woorden van Ruth spoken echt wel en dus ga ik het voorbeeld van mevrouw Khadetjes volgen en komt er voortaan een extra regeltje aan dit soort blogpostjes. Ik ga me nog niet vastpinnen op een verhouding, maar laat het duidelijk zijn dat #uit de #in moet overtreffen. Deze stofjes tellen nog niet mee. 

You Might Also Like

1 reacties

  1. Euh... bejaarde stofjes in stoffenland?
    Laat het ons eens pareltjes noemen zeg, wat een mooie Wolfjes!

    BeantwoordenVerwijderen