Lille3000

Ik hoorde van Lille3000 en had plannen om het in de gaten te houden, maar het kwam er maar niet van. En zoals dat dan gaat, komt die laatst...

Ik hoorde van Lille3000 en had plannen om het in de gaten te houden, maar het kwam er maar niet van. En zoals dat dan gaat, komt die laatste dag akelig dichterbij en is het een kwestie van nu of nooit. Geen paniek, u hebt nog tot 17 januari, maar ik zag niet meteen veel ruimte in die periode om het er nog tussen te krijgen. Dus werd het een impulsbezoek tussen kerst en nieuw. 

Trouwens, wie met de trein gaat uit Gent, de goedkoopste manier is met een railpass tot in Moeskroen. In de straten zie je de poppen van het Brazilliaans carnaval en ondanks de grijze dag zorgen ze wel voor kleur. 
Ik trok naar Tripostal, vlakbij het station, voor twee tentoonstellingen. Tu dois changer ta vie rond de gedachten van Peter Sloterdijk, had mijn aandacht getrokken. 
Je krijgt de keuze om twee parcours te volgen en halverwege loop je het andere parcours op. Alles draait rond perceptie en je zintuigen. Zo zie je dat superhelden ook maar gewone mensen zijn, fictieve helden afgebeeld in de Vlaamse schilderstraditie. Ik was heel hard onder de indruk van de kamer met witte draad en discolicht en ik vond het toch wel wat beangstigend om door een kamer vol groene ballons te lopen.  

Ook grappig waren deze bordjes en ja, de taalfouten zijn bewust. 
De tweede tentoonstelling was Seoul, vite, vite! Seoul is één van de steden die Lille heeft uitgekozen omwille van de renaissance die er plaats heeft gehad. Ik nam de tentoonstelling erbij en zag mooie en vreemde dingen. Enerzijds heel klassieke dingen en anderzijds toch ook wel wat provocerend.
Ik vond de keuze voor Seoul als voorbeeldstad wat vreemd, maar dat vond ik nog meer met Detroit. Sinds ik zag dat de stad eigenlijk leeg loopt sinds het begin van het millenium, lijkt het tij er nu toch te keren. De tentoonstelling is in Gare Saint Sauveur en is gratis. De ruimte is geweldig, het is een oude loods van goederentreinen en er staan grote schermen voor documentaires geplaatst. Ik ben echt lang blijven staan kijken.

Ik had ook nog graag Joie de Vivre in het Museum voor Schone Kunsten aan mijn lijstje toegevoegd, maar met mijn pass kreeg ik enkel korting en aangezien mijn voeten toen al protesteerden, liet ik het maar zo. Maar het idee is wel leuk, verzamel alle kunstwerken uit je collectie waar lachende mensen op staan of kunstwerken die vreugde uitstralen, zalig toch?

You Might Also Like

0 reacties