Kwetsbaar

Er zijn van die momenten dat ik me ongelooflijk efficiënt voel. Thuiswerken op de dag dat ze grofvuil komen ophalen, ik die die balken '...

Er zijn van die momenten dat ik me ongelooflijk efficiënt voel. Thuiswerken op de dag dat ze grofvuil komen ophalen, ik die die balken 's ochtends op tijd buiten krijg en wat later die dag een paar nieuwe keukentoestellen in ontvangst neem. Ideale combinatie.

Of een zaterdagmorgen. De wasmachine draait, de vaatwas staat op en ik doe de boodschappen. Als ik thuiskom vul ik de droogkast.

Maar dan zijn er ook de momenten dat ik op de grond lig tijdens de bedrijfsyoga en ik tijdens de meest banale visualisatie-oefening begin te huilen. Stilletjes. Ik twijfel wat ik ga doen, kan ik opstaan en naar buiten gaan, wat ik het liefste zou doen? Gillen? Ik kies er voor om te blijven liggen en de stem buiten te sluiten. Ik kan me nu niet vullen met leuke gedachten, de angst, de frustratie, het verdriet doen mijn bootje zinken. En de rest van de dag blijf ik over mijn toeren. Ik kan niet terug, het besef is binnen gedrongen. Ik was gelukkig en het is weg. Weg, zonder dat ik er iets aan kon doen.

Dat was een aantal maanden geleden. De grote golven zijn wat gaan liggen en ik doorloop de fasen die de vrouwenboekjes voorschrijven. De krop in mijn keel is er wat minder frequent, maar af en toe trilt mijn stem zomaar uit het niets. En heb ik het moeilijk om mensen aan te kijken, ik probeer het nochtans. Af en toe geef ik nog toe aan het gevoel om me af te zonderen. Of een potje te janken. Als blijkt dat hij me recent verwijderd heeft uit een whatsapp-lijst bijvoorbeeld en ik maar niet begrijp waarom hij niet gewoon een nieuwe kon opstarten. Verwijderen is zo hard en definitief. Maar even vaak dwing ik mezelf naar buiten en dan stap ik tot mijn hoofd leeg is en de wereld er beter uit ziet. Steeds vaker voel ik me ook gewoon opgelaten, dan veert mijn stap wat meer en geniet ik van het zonnetje. Ik maak plannen en vul mijn agenda met leuke dingen.

Het komt wel goed, vertel ik mezelf. En als ik het zwart op wit in een mail krijg, in een volledig andere context, denk ik, "ja, hij heeft gelijk, het komt wel goed."

You Might Also Like

1 reacties