Baby, it's cold outside

Baby, it's cold outside... Ik hoorde deze versie op het einde van een oude aflevering van de Cast On podcast en het leek me de per...


























Baby, it's cold outside... Ik hoorde deze versie op het einde van een oude aflevering van de Cast On podcast en het leek me de perfecte achtergrond bij deze post.



Ik val een beetje in herhaling, maar oh boy, ik ben fan van fanfare van Cloud 9, organische flanel, gekocht bij Georgette.be. Vorig jaar leverde mij dat ondanks de vele plannen één pyjamabroek op. Eentje die ik heel veel en heel graag gedragen heb, en ondanks een eerder ongelukkige ontmoeting met de droogkast heeft die de vele wasbeurten goed overleegd. Dus toen ik hoorde dat Ruth van Georgette de nieuwe flanel ook mee bracht naar de Maison Victor beurs in Hasselt twijfelde ik niet lang. Ik streelde de zachte stof en bestelde twee meter. Ze zuchtte een beetje, "toch geen pyjamabroek?" Tja, die olifantjes zie ik me niet meteen op het werk dragen,... maar ik beloof dat de tweede lap flanel iets anders wordt. Het is ook al geknipt maar ik profiteer nu een beetje van de tijd die ik nog heb voor ik echt de boeken moet induiken van simpele projecten en bandwerk.




Ik haalde mijn patroon uit de naailes nog eens boven en ging aan het knippen, twee stuks, eentje uit ele turquoise en eentje uit de reeks die Ruth vorig jaar in de shop had. Ik denk dat het ook prima lukt met de sunny pants uit La Maison Victor, voor wie niet meteen een patroon heeft liggen. Ik installeerde mijn naaimachine voor de televisie en ik stikte er lustig op los terwijl in Ripper Street nog maar eens een moord moest opgehelderd worden. Eigenlijk stik je 8 keer aan zo'n broek telde ik uit, ik stik eerst de buitenkant van de broekspijp, doe dan de zoom en stik dan de binnenkant van de broekspijp. Op die manier vermijd ik dat ik moet wringen om de zoom over mijn machine te krijgen. Dan beide broekspijpen aan elkaar en de rekker erin.






Je gaat er geen prijs voor de meest sexy pyjama mee winnen, maar deze stofjes zijn zo zacht en warm dat ik dit door de vingers zie. Met een sexy topje valt het misschien nog enigszins te compenseren.

En dan kan de zoektocht beginnen voor knuffelzachte projectjes uit mijn restjes. Want met mijn lange benen heb ik wel echt twee meter nodig, door de 1,10m breedte en de richting van de stof kan ik niet anders dan de patroondelen onder elkaar leggen, niet echt zuinig dus. Maar ik ben het waard.... denk ik dan.


You Might Also Like

6 reacties

  1. Zouden er geen kindjes zitten wachten op een superzachte knuffel onder de kerstboom?

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Of een kussentje is ook leuk van die stofjes ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Lol, natuurlijk ben je het waard! Niets beter dan een flanellen pyjamabroek, en zeker zo'n schoontjes!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. lap zeg.. er gaat er geen 2de meer uit zeker ? anders was ik kandidaat om het over te nemen !

    BeantwoordenVerwijderen
  5. @ili, nee, anders had ik er twee uitgemaakt, zelfs voor kleintjes lijkt het me niet mogelijk

    BeantwoordenVerwijderen