no butterfly

Mijn ma jaagt me tegenwoordig de stuipen op het lijf. "Heb je al kleren? Heb je al schoenen? Heb je al een cadeau?" Mijn broer trouwt binnen een zestal weken en ik was van plan om mijn rode zijden kleedje uit de kast te halen. Ik heb het twee jaar geleden gekocht, voor een huwelijksfeest. Toen ik het nog eens aandeed, om de vragen van mijn ma te snel af te zijn, bleek ik gelijk te hebben. Ik ben in actie geschoten en ik geloof er wel in dat het met een paar kilo's minder in orde komt. Maar nu is er een ander probleem. Uit de beschrijving van mijn ma bleekt mijn outfit misschien niet zo geschikt voor dit trouwfeest. De bruids kledij komt van een winkel waar ik niet meteen aan bruidskledij denk en ook het kleur is niet echt bruidig. Ik had gehoopt iets op een housesale te vinden, of toch een fleurig zomerkleedje, maar de housesale leverde niks op. Dat wordt shoppen en ik weet niet of ik mijn ma mee krijg. En ik hou niet zo van shoppen, eigenlijk.

Labels: familie, lijf

Ivan noemde me vorige week een internaut, en dat in één adem met i. die daar wel degelijk iets van af weet, want zo komen de boterhammen binnen. Ik schudde het hoofd: ikke toch niet? Maar ik moet toegeven dat ik me in een veilige omgeving wel uit de slag kan trekken. Cryptisch? Voor Gentblogt doe ik af en toe de planning, het klaarzetten van artikels, toevoegen van tags (voor de zoekmachine), toevoegen van foto's,... Ik heb daar een fantastische uitleg over gekregen van Michel die de kunst verstaat van iets simpel uit te leggen zodat ook ik het begrijp. Bovendien zijn er veel codes die gewoon gekopieerd kunnen worden en met een kleine aanpassing werken. En dan nog roep ik hem of Bruno wel eens te hulp. Hoe krijg ik een googlekaart in een artikel? Bijvoorbeeld In het begin kreeg ik die dan op een presenteerblaadje, maar dan protesteerde ik: hoe moet dat? De mailtjes heb ik zorgvuldig bewaard en hoewel ik sommige dingen nu kan zonder kijken is het wel handig om te weten dat ze in mijn mailbox zitten. Zijn post over html wordt er ook zo eentje. Ik durf wel eens prutsen in de template van dit blogje, meestal trial en error, kijken hoe iets er uitziet zoals ik het wil en dan kopiëren naar een andere plaats. Een beetje zoals ik omga met de wiki van Het Project: kijken wat de code is voor een nieuwe pagina, zo'n soort indeling en dat dan kopiëren met een kleine aanpassing naar de plaats die ik wil. Een veilige omgeving, waar in feite de grote lijnen al vast liggen en ik in de marge nog wat kan rammelen/prutsen. Lezen lukt tot op zekere hoogte, maar vraag me niet om zelf iets te schrijven.

Enne, Veerle, ik denk dat een shoutbox, een plaats in de kolom is waar je de laatste reacties kunt op zien, wie ze gegeven heeft en op welk artikel, maar ik kan me ook in de naam vergissen.

Labels: computerstuff

"Hei Patricia, ik ben uitgenodigd om te gaan spreken over X en hoe zich dat verhoudt tot Y en dat binnen het geheel van Z. Maar nu moet ik dat natuurlijk voorbereiden en ik dacht onmiddellijk aan jou."
"Ah, bedankt", zeg ik schamper. Ik voel de bui al hangen.
"Hebben wij daar iets kant-en-klaar over liggen?"
"Nee." Het gaat regenen.
"Oh, maar dat kan zo moeilijk niet zijn, denk ik. Bezorg je mij een tekst de eerste week van mei, ik moet ongeveer een half uur praten."
"De eerste week?"
"Niet de tweede mei, he. De negende is ook goed."

Labels: awoert

For English, scroll down

Nee, mijn secret of the stole ii is nog niet af, ik ben ergens aan de 5de hint maar ik heb besloten om de sjaal iets langer te maken omdat ik lange sjaals wijs vind. Binnenkort volgt wel een foto. Nee, Mystic Light, die andere KAL ben ik ook niet begonnen. Het resultaat ziet er schitterend uit bij Monique. Kabels en lace lijkt me nog iets te moeilijk voorlopig, alhoewel misschien probeer ik het toch nog, ik heb alle hints. En nu weer iets nieuws? Waar zit mijn hoofd? Enfin, we zien wel, het is een KAL voor trage breiers, misschien lukt dat dan wel? Inschrijven voor 1 mei.



No I haven't finished the secret of the stole ii, I'm somewhere in clue 5 (of 9) but I decided to increase the stole, because I like them long. A picture will soon follow. I just love Monique's Mystic light, but I haven't started yet. I have the clues but lace and cables may be a bit too difficult, maybe I'll give it a try we'll see. And then something new? What am I thinking? This is a KAL for slow knitters, so maybe that's a good idea. Enroll before 1st of May!

Labels: creabea

Vorige week liep ik toevallig een kennis tegen het lijf, ze zat een jaar hoger dan mij in de lagere school, ik kwam ze ook wel tegen op de scoutsfuiven en ook in Gent kwam ik haar wel eens tegen in mijn favoriete café. Nu heeft ze een lingeriewinkel, en wat voor één. Ik was achteraf zo enthousiast dat er wel een verslag voor Het Project moest volgen, ook al zullen de reacties waarschijnlijk weer negatief zijn, zoals bij de meeste shoppingverhalen.

Ik herinner me nog mijn eerste bh, het was niet zoals in de boekjes waar mama en dochter op zoek gaan en het een grote gebeurtenis is. Nee, hij zat weggemoffeld in een zak met een winterjas die we kregen toen we voor mijn plechtige communie op bezoek waren. Ik kreeg wel vaker afdankertjes van hun dochter, waar ik altijd heel blij mee was. Mijn ma fluisterde, ja het zal binnenkort nodig zijn, alsof het iets ergs was en zo is het ook lange tijd blijven hangen. Toen ze me uiteindelijk wel mee naar de winkel nam, was het naar een winkel vol kanten dingetjes, met een veel te klein paskot dat trilde wanneer de trein langsreed. Ik denk niet dat we daar toen iets gekocht hebben.

Het ambiguë gevoel is wel een beetje gebleven. Als puber vloekte ik wel eens toen iedereen in baby-t-schirts rond liep en die dingen bij mij enkel vloekten. Die t-shirts me een gekruiste band, gruwelijk. Ook daarstraks bij het kleedjes passen op een housesale kwam het "probleem" ook weer boven. En daar helpt punten tellen niet tegen...

Labels: lijf

Ik lees de Knack met de nodige vertraging, zo kwam ik ook bij de fameuze enquête waar Els het al over had. Ik moet toegeven weinig boeken uit het lijstje heb ik al gelezen, de commentaren over wie ontbrak las ik schouderophalend, maar ik maakte een klein vreugdedansje in het diepst van mijn gedachten omdat ook Jotie 't Hooft in het lijstje voorkwam, met Junkieverdriet, natuurlijk. Vandaag serveer ik u uit de bloemlezing "In mij is onstuitbaar de doodsbloem ontloken..."

Panorama
Laat mij naar uw verten staren
ook al groeit aan mijne vingertoppen
de verwarring wilder dan tevoren
laat mij roerloos naar uw verten varen.

Ik heb van u gezongen in het koren,
ik eerde u één dag als vlieg,
vrouwe, verpulver mij wanneer ik lieg:
er waren dagen dat ik niets kon horen

dagen dat ik niets kon zien
dan hoe de dood zich zat te vreten zat
en dat hij mij niet zou ontzien.
Dagen dat ik u vergat.

En ik zal u nog vaak vergeten
vaak is bitterheid mijn voedsel eten;
laat mij daarom naar uw verten staren
en een enkele avond

roerloos naar de sterren varen.

Labels: lettertjes

Ik heb een idee. Sommige werknemers krijgen allerlei diensten van hun werkgever aangeboden al dan niet voor een laag prijsje. Zou het niet motiverend werken als ze bij een lange taak met veel avondwerk een poetsvrouw krijgen? Gewoon zo efkes, tijdens de duur van de taak. Zodat na de taak er echt uitgerust kan worden. Ik bekijk de rommel om me heen, het is weekend, de taak zit er op, maar hier thuis wacht me een hoop taken. Rap een wasmachine in voor ik naar het administratief centrum vertrek. Misschien nog één voor ik naar West-Vlaanderen trek. En dan nog tijd vinden voor strijken van de vorige machines, opruimen, afwassen, dweilen, stof afdoen, boven dringend ontstoffen, venster kuisen, misschien plantjes plaatsen, oude kledij deponeren in container, boodschappen, post ophalen in Mariakerke, opruimen,...


En nee, ik heb geen dienstenchequeskuisvrouw omdat ik tot nader order alleen woon.

Labels: huisvrouw

Niet echt de woorden die je wil horen op een vrijdag, kwart na vier. Zeker niet als je al heel de tijd aan een tekst aan het schaven bent en je net alle opmerkingen verwerkt denkt te hebbben, en je eigenlijk denkt dat je voor de verandering eens vroeg naar huis komt. Het was niet slecht, maar mijn verhaal kwam te weinig naar tot zijn recht in de synthese, de boodschap was enkel tussen de lijnen te lezen, soms werd de redenering niet afgemaakt, of kwamen de zinnen in korte stukjes, zonder verhaal, je moet de lezers meenemen,... De woorden kwamen hard aan. Maar ik deed een eerste correctie op basis van zijn suggesties. Het werd er niet beter op, het bleef gekapt stro, je zou het eens met een frisse kop moeten herlezen, alleen heb je die tijd niet. Ik verbeet mijn tranen en vertrok zonder woorden. "Het klinkt kritischer dan ik het bedoel..." hoorde ik nog. Ik knarsetandde, veranderde nog hier en daar wat, nam al mijn moed samen en klopte nog eens aan. Nee, het was nog niet dat. Echt, print het eens uit en probeer het van op een afstand te bekijken. Alle wijzigingen hebben de draad wat verborgen. Ik zuchtte diep, graaide nog eens in de snoeppot van de jarige collega, veranderde hier en daar nog wat en printte de tekst terwijl hij zijn trein ging halen. Ik zocht een ander plaatsje, voor de verandering eens in de design zetel waar anders niemand zit en ja, verandering van plaats deed de dingen in een andere context zien. Hij had wel een punt, moest ik toegeven, ik stroomlijnde hier en daar nog wat en stuurde dan de tekst in. Er zullen ongetwijfeld nog dingen beter kunnen, maar dit is de definitieve versie voor de vergaderingen. Om 5 na 7 nam ik de trein richting Gent, ik zou er een pint op kunnen drinken, maar ik ben alleen thuis. De fles wijn is al open, ik heb croques met mozarella en straks steek ik de huurdvd's The Queen en Adam's apples in. En morgen naar de jobbeurs...

Update: na de Queen blijven hangen op een hollandse film over verliefd zijn op wijftv (waar anders)

Labels: werk

Ik had al een tijd dit tekstje in draft staan (het stond bij mijn klad moet je maar denken). Els (haar naam is in een ander kleur dus kun je daar klikken) geeft me nu de ideale gelegenheid om het boven te halen. Eigenlijk was het naar aanleiding van een opmerking van WebsterMC (je kan opnieuw klikken) die beweert dat mensen die blogs via readers(*) lezen minder vaak reageren. Mij gebeurt dat ook wel eens, maar eigenlijk zijn reacties op een blog super leuk voor degene die schrijft, vind ik dan weer persoonlijk, en ook wel voor andere lezers. Ik weet ook van mensen die hier komen lezen (*zwaai*) waarvan ik zeker weet dat ze niet via een reader(*) lezen, maar gewoon oldfashioned door het intikken van mijn adres en toch reageren ook zij niet...

Hmmm...

Ik bijt niet... echt niet...

Het is simpel:
- Je klikt op x comments en er gaat een nieuw venster open.
- Je typt een woord, een zin, een heel epistel, maakt niet uit in het vakje.
- Je typt de letters die je ziet in een vakje (dat is om spam of ongewenste reclame tegen te gaan).
- Je kiest een identiteit. Als je geen google-account heb, kan je naam/url kiezen of zelfs anoniem, maar dan ben ik te curieus dus liever niet. Je vult je naam en eventuele link naar je blog in en hupsakee! Ik heb een commentaar en ben daar superblij mee. Voor alle duidelijkheid, die commentaren zijn verbonden met mijn mailadres, dus ik hoef niet heel mijn blog elke avond te overlopen om te zien of iemand toch ergens zou op gereageerd hebben. Ik wil eigenlijk wel een shoutbox, hoe pas ik dat in mijn blogger-template in, Els?

(*) een reader bestaat in verschillende vormen, persoonlijk vind ik een reader op een internetsite het gemakkelijkst. Je kan het ook via een programmatje. Vroeger had ik bloglines, nu google reader, het principe is het zelfde. In plaats van alle blogs die ik vaak lees om de zoveel tijd in te tikken of bij mijn favorieten te plaatsen, kan ik mij hier op abonneren via de reader. Dan hoef ik enkel naar die pagina te gaan om te zien wie iets gepost heeft. Ik gebruik het bijvoorbeeld ook voor de nieuwsberichten van de Vooruit.

Labels: blog

For english, scroll down
Sinds ik in de solden mij liet gaan in de Phildar heb ik een klantenkaart. Ik dacht ook niet dat ik daar ooit een klantenkaart zou gaan, maar de dingen gaan soms raar in het leven. De winkel in de Langemunt zag er compleet anders uit dan die in de Zwijnaardsesteenweg en nu Veritas volledig bij mij afgedaan heeft, ben ik blij met mijn kaart en vooral met de mailtjes die het moederbedrijf mij stuurt. In het Frans, waar ik geen probleem mee heb, maar ik vind het geweldig intrigerend. Zoals de onderstaande pagina. Toen ik voor mijn afspraak vorige vrijdag eens ging horen of ze dat boekje toevallig ook in de winkel hadden (desnoods in het Frans) en mijn verjaardagspunten ging inwisselen (oh, ja, het is zo'n kaart) kon ik meteen de patronen meegritsen voor een euro. De wol liet ik nog even op zijn plaats, maar ik smul van de patronen. En ik kon mijn groene klantenkaart gratis inwisselen voor een roze VIP-kaart, ook al een verjaardagscadeautje.



Ever since I got lost during sales in Phildar I got my own client card. I never believed I would get a client card from that shop, but I'm happy, especially since I don't like Veritas any more. Since sales I receive mails from the mother company in French. I don't mind, because I really like the yummy patterns, like the one on the picture. Friday I dropped in the store to see if they didn't have it, even in French. They did, in Dutch, so I grabbed it and left the yarn safely in its place. I got some extra points and they exchanged my green regular card for a pink VIP card, I like it.

Labels: creabea

Eigenlijk zou je willen zeggen: het komt wel goed, maar je weet dat het soms anders uitdraait.

Labels: dramaqueen

Vorige vrijdag negeerde ik de vrouw op de gsm. Pff, tijd om op te staan, toch niet om 6u20 als ik een halve dag verlof heb. Nee, na de nachtelijke uren was een keer uitslapen wel toegestaan. Ik zag mijn lief vertrekken naar het werk, maar echt uitslapen zat er niet in. Ik had plannen op creatief gebied en een afspraak voor het Project. Op de redactievergadering had men wat meewarig gedaan over mei 68. "Ach, dat is toch maar alleen in Amerika, ja en Parijs, maar in Gent?" Amsab-ISG is van alles van plan wist ik en voor ik het wist werd ik tegenover één van de protagonisten uit die periode geplaatst:Renaat Willockx, zijn verhaal op Gentblogt. Ik ben nu wel benieuwd om de videobeelden te zien, en de bewuste dia's. En vooral de reacties van onze lezers...

Labels: echt gebeurd, gentblogt

Als ik op de komende trouwfeesten mijn frustratie enigszins onder controle wil houden, is het misschien aangewezen om wat punten te beginnen tellen. En nu mijn wederhelft een week in een Arabisch barakje doorbrengt kan ik hem alvast niet de schuld geven van vettig eten. Ik heb gisteren alvast fruit ingeslagen. Nu nog tellen... Nee, ik weet het is de methode waar je geen honger bij hebt en die ook wel helpt (proefondervindelijk aangetoond), maar ik kan me zelf er moeilijk toe brengen om alles weer te beginnen opschrijven.

Ontbijt:
koffie melk
drie kleine boterhammen met choco (oeps)

straks een stuk fruit want anders haal ik de middag niet

Labels: lijf

Maandag zat ik rustig thuis te werken, dikke winterpull aan omdat het 's morgens toch maar aan de koude kant is en de verwarming al een tijdje uit staat. 's Middags moest ik voor een vergadering naar Brussel. Mijn outfit leek niet aangepast. Ik had mijn zelfgebreide top aan over een t-shirt met lange mouwen. Van de weeromstuit kocht ik een nieuwe zonnebril in een poging om hip te doen en omdat ik vorig jaar op de rommelmarkten vakkundig in toom werd gehouden door mijn liefste. Na de vergadering vond ik dat ik wel een ijsje verdiend had. Ijsboerke in Centraal station bleek mijn vriend. Mijn outfit heb ik niet meteen omgewisseld. Ik moest nog naar de breiles en een beetje bevestiging doet wel deugd.
Vanmorgen heb ik dan wel mijn jeans geruild voor een zomers exemplaar en terwijl ik toch bezig was heb ik mijn botten en kousen ingeruild voor zomerschoentjes, blote voeten it is. Is het nu enkel mijn indruk dat de zon vandaag iets achterwege blijft? Ik heb nochtans mijn voeten gewassen.

Labels: lijf

Een drukke ochtend in Brussel-Noord. Een groep scholieren is op stap in Brussel. Het duurt hen iets langer om via de zij-ingang te vertrekken dan de gemiddelde pendelaar. Het traditionele groepje daklozen houdt een oogje in het zeil. Een van hen heeft zelfs de moeite genomen om dichter te komen, blik carapils in de hand. "Circulez, n'ayez pas peur de la grande ville, messieurs…" wauwelt hij. Hij doet me lachen. "J'ai quand même réussi un beau sourire…" wauwelt hij verder, sigaret en carapils stemmen in.

Labels: op stap

Dit is een stokje dat ik stiekem heel graag wou krijgen. Dus een heel welgemeende merci aan het adres van Pharailde. De twee boeken die ze vernoemt liggen bij mij op de stapel te lezen. Spijtig genoeg komt het er tegenwoordig te weinig van. Dus laat ik het boek dat we voor de leesclub van de bib moesten lezen maar vastnemen. A prayer for Owen Meany, van John Irving, van wie ik vorige zomer - eindelijk - De wereld volgens Garp gelezen heb. Ik had het boek niet uit voor de afspraak, wat wel spijtig was, maar ik zal het zeker verder uitlezen. Ik heb toch wel twee keer luidop moeten lachen, hoewel niet iedereen even enthousiast was.

1. Pick up the nearest book of 123 (or more) pages.
A prayer for Owen Meany van John Irving. Laten we bidden voor Owen Meany in het Nederlands, maar ik lees het in het Engels. Het gaat over Owen Meany die er van overtuigd is dat hij een lotsbestemming heeft. Zijn vriend John is de verteller. Hij is de zoon van een ongehuwde vrouw, later in het boek huwt ze. Ze sterft door toedoen van Owen Meany, die haar in feite aanbidt. Het verhaal wordt nogal uitvoerig doorspekt met anecdotes en beschrijvingen, waardoor sommigen het te lang vonden en eigenlijk geen literatuur.


2. Open the book to page 123 and find the 5th sentence.
My grandmother was outraged that there were people who actually dared to descend to her - to treat her like some provincial fussbudget.

3. Post the next 3 sentences.
I recall that Dan's mother had an acid tongue, and that, when introduced to me, she said, 'So this is the child'. And then there followed a period of time in which she scrutinized my face - for any telltale indication of the race of my missing male ancestor, I would guess. But that's all I remember.

En stokjes zijn er om door te geven natuurlijk:
- Zita
- Anne
- Yab

Labels: stokje

For English, scroll down

Over en weer naar West-Vlaanderen, twee uurtjes breiplezier. Ik was te moe om heel ingewikkelde dingen zoals the secret of the stole ii te doen, maar het was wel ideaal om recht-averecht mouwen te breien. Mijn ma kreeg de lintmeter toegestopt en ik ging aan het rekenen, ja zo zonder patroon komt daar nogal iets bij kijken. Maar het blijft een heel leuke oefening van de breiles. Praktisch ook. Voorlopig heb ik de kop van de mouw nog niet uitgerekend, dus is er al één mouw bijna af en de tweede is al goed opgeschoten. Ik schat dat het op een week of twee wel zou moeten lukken. Wat je op de foto ziet, is ergens halverwege, mijn ma heeft ruim gemeten en lange mouwen vind ik het leukst.
Het proeflapje voor de v-hals is af, in twee kleurtjes omdat ik niet genoeg wibra-wol in een kleur meer had. Maar het is wel geslaagd, momenteel breien we een v-hals met overslag. Ik heb nog niet beslist welke ik voor mijn trui zal gebruiken. Beide zijn nog mogelijk, vier naalden op de trein lijkt me nu ook niet ideaal.

The last three weekends I often take the train, two hours of knitting pleasure. Unfortunately, work has tired me, so it wasn't such a good idea to be working on the secret of the stole ii. But of course I still have to sweater to knit for knitting class before summer holidays. Knit and purl, an ideal combination for tired knitters. My mother measured my arms, I did some calculation, because we knit without pattern. And I could get started. I still haven't calculated the top of the sleeve, so I'm somewhere between one sleeve almost ready and the other one almost halfway. The picture is from some week ago. I like long sleeves, so they are getting long, maybe a little too long?
I still haven't decided for the neck. It will be a v, but a classic one or one with an overlap. On the picture you'll see the gauge we did in class (I had two colors because I was too lazy to buy another skein of cheap yarn). Nowadays we learn the other one, so I still have some time to decide. I guess I'll need about two weeks to finish my first sweater ever.

Labels: creabea

Zelden zo gelachen met een reactie bij Gentblogt als met deze:

Aan de andere kant van de scène gebeurde er ook niets ;-)

Ik denk dat het perfect mijn gevoel bij Stillen weergaf. Lotte Van den Berge is dus duidelijk niet mijn ding.

Labels: theater

Ik rush nog meer door mijn weekends dan door mijn werkdagen lijkt het tegenwoordig wel. Al drie weekends op rij is het mij gelukt om tijd te vinden om naar West-Vlaanderen te treinen (een uur door - een uur terug, jawel). Maar het huishouden en dit blogje zijn er een beetje bij ingeschoten. Beterschap in zicht, want ik heb een boekje waar ik ideetjes in noteer, soms zelfs al volledig in blogvorm. Misschien vind ik wel tijd om ze online te krijgen.

Labels: ditjes+datjes

Hij schuift me een blad toe. Hier en daar is er blijkbaar een verkeerd cijfer in de tekst geslopen. Het tegendeel zou me verwonderd hebben. Als ik opkijk, merk ik dat hij me aankijkt. Hij knikt bemoedigend en vragend. Ik drijf de gedachten uit mijn hoofd. Ik knik, ja dat kan ik wel doen, zeker geen probleem. Zou mijn lichaamstaal zoveel verraden? Het is eens wat anders dan het gevoel krijgen of ik mijn thesis voor de één of andere jury moet verdedigen.

Labels: dramaqueen

achterloper als ik ben

In navolging van Tantieris en Menck, stel ik u voor....


mijn eigen quiz. Geef gerust uw score en commentaar in de commentaarbox of op no_butterfly[at]hotmail[dot]com. Ik ben verschrikkelijk curieus.

Labels: ditjes+datjes

Welk record?

vrijdag 4/4: de eerste bbq, met dank aan vriend J. voor het spijzen van een workaholic en haar verwaarloosd vriendje

Labels: eten+drinken

Oh jawel, er is meer voor nodig. Alles heeft moeten wijken, koken, uitgaan, vrienden, lief,... maar nu gaan we er weer voor. Musjieks, musjieks... en andere leuke dingen. Nu reeds bevestigd:
* 16/4 South San Gabriel op het Dominofestival in de AB
* 29/4 Paramount Styles in de Magdalenazaal
* 3/5 Labadoux, meestal de eerste pint in plastieken beker, hoewel je daar in de clubtent gewoon glas krijgt, maar door de onafhankelijkheidsfeesten zal het de tweede worden.
* 7/5 Jef Neve in Vooruit
* 10/5 De allerlaatste Loebas en ik heb maar meteen mijn broertje uitgenodigd

En dan zijn er nog een paar twijfelgevallen, gooi ik er nog een streepje Campo tussen? Gebruik ik Loebas als excuus om dat zelfde weekend bij mijn broertje langs te gaan tijdens Klara in Izegem? De cd-voorstelling van Motek?

Labels: musjieks

Alles is de deur uit. Niet alles is zoals het zou kunnen zijn. Er blijven dingen die beter kunnen, maar eerst even laten bezinken, er over praten en dan rechtzetten voor de volgende deadline.

En nu ga ik naar huis, boodschappen doen en eens lekker koken voor mijn liefste zonder iets te laten aanbraden of andere keukenfiasco's.

Zeg nu nog dat ambtenaren gazetten lezen en koffie uit grijze thermossen drinken of glazen boterhammen eten.

Labels: werk

Je bent niet echt in Brussel als je niet af en toe de tram of metro neemt.

Labels: ditjes+datjes

Het was met tegenzin dat ik naar mijn grootouders trok, hoe erg het ook is om dat te moeten toegeven. Ik zit er zelf een beetje door en dan is de beste remedie me afsluiten, ook al is dat zo egoïstisch. Maar ze lachte toen ik aankwam en vertelde me honderduit dat ze nu beneden sliepen en wie allemaal geholpen had bij de verhuis. Het klonk logisch en ze deed me het verhaal wel twee keer, wat we ondertussen wel een beetje gewoon zijn. Mijn grootvader kwam een oogje in het zeil houden maar zag dat het goed was. Ze had een helder moment. Zeker toen ze zei dat ze zich de laatste tijd zo raar voelt, alsof ze in een andere wereld is, niet op haar gemak hier, niet op haar gemak thuis, nergens niet. Ik heb haar wat getroost, dat het wel beter zou worden. En toen was het tijd voor kasseien. Al van zo lang ik me kan herinneren wordt er naar de koers gekeken bij mijn grootouders en het kan niet anders dan daar zijn dat ik de smaak te pakken heb gekregen, zeker die van de kasseien. Ze ergerde zich als vanouds aan de stomme opmerkingen van de commentatoren en supporterde voluit voor de Belgen. Volderke was schoon geweest, maar ook voor Boonen wou ze wel een bouquet zoeken. Ik vertrok met een blij gevoel, een moment om te koesteren.

Labels: kindervreugde

Als Eve het in haar hoofd krijgt,... (vul zelf aan). Wil dit nu net de week zijn dat ik zowat alle berichten in mijn feedreader gewist heb, om de nieuwsgierigheid voor te zijn en essentiële tijd te winnen. Maar van moeten is van moeten, dus moet er dit weekend van linkliefde gedaan worden. Ontdek de rode draad, ahum.

* Monique of Bridget, ik ben er nog niet uit. Haar berichtjes zijn meestal heel praktisch en met mooie plaatjes van haar breikunsten. Dit was er zo eentje waar ik echt zin krijg om ook zelf aan de slag te gaan en eindelijk de knoop door te hakken voor de wol die ik voor die sjaal wil gebruiken.

* Tantieris durft ook wel eens de breinaalden ter hand nemen meen ik tussen de lijnen door begrepen te hebben, maar dit terzijde. Dit verhaal deed me naar adem snakken en voerde me zo mee in de tijd toen we nog geen telefoon hadden, mijn broer een paar maand oud was en mijn ma van de trap viel.

* Menck heeft een madam die knuffelbeesten breit heb ik toevallig ontdekt, maar deze week had ze iets nieuws nodig en Menck onderging het zoals alleen een man dat kan.

En nu is het aan u... Welke drie bloggers hebben zich deze week laten opmerken in uw feedreader of surftocht over het interweb?

Labels: stokje

later op de avond gebruikte hij afgepeigerd

ik was gewoon blij dat ik er eindelijk uitzag zoals ik mij al heel de week voel


deadline is dinsdag

Labels: dramaqueen

in mijn google-feedreader komt dit eigenste blogje al twee dagen als aanrader (eerste in het lijstje trouwens). En nee, ik heb een verschillende login in de google-feedreader en blogger, dus dat kan niet de reden zijn, waarom zou google mij trouwens aanraden om mijn eigen blog te lezen?

Labels: blog

De buren zijn nog steeds aan het werken: boren, vloeken, onherkenbaar lawaai,... Eigenlijk de achtergrond die ik op het werk ook hoor nu ze daar een verdiep aan het klaarmaken zijn. Dus is er geen reden om niet thuis te werken, behalve dat de angsthaas in mij af en toe zijn hart vast houdt. Ik ben nogal gehecht aan mijn bakstenen hoopje, zeg maar.
Ach, ik ben al langer op de been, een thuiswerkdag is ideaal om de planning van het Project te doen, en vandaag wordt het een leuk dagje met artikels met foto's, een serieus artikel en ook iets luchtiger, nu en straks bij het Project. Tot zover het streepje reclame. Daarna vlug de douche in en ik zit te werken op een deftig uur. Toen ik in de douche stond hoorde ik het gerommel, blijkbaar zijn ze aan die muur of het dak bezig. Gestommel, krak... Ik zag zo al het hoofd van een werkman verschijnen in mijn badkamer en dat leek me niet zo een prettig vooruitzicht eigenlijk. Geen vrijdags getreuzel dus.

Labels: ditjes+datjes

Zomerschoenen en winterjas? Brr... ik krijg het koud als ik ze zie lopen, voeten wit van de koude. Nee, geef mij nog maar even mijn botten, zolang ze nog willen klikken. De volgende winter zullen ze waarschijnlijk niet halen.

Labels: lijf

De deadline komt dichter, mijn lay-out is officieel naar de knoppen en vooral de tekst is nog niet dichter. Gedaan met prutsen om alles automatisch te laten doen, maar een muziekje om de dag door te komen...

Labels: musjieks

Ze herkent ons wanneer we binnenkomen, een opluchting, want daar had ik schrik voor. In haar ogen zit droefheid. "Wat scheelt er?" "Vraag het maar", haalt hij de schouders op. "Niks", beweert ze maar wanneer ze begint te huilen vragen we verder. "We staan op straat, ik begrijp het niet, en niemand wil mij iets vertellen…" Het laatste schreeuwt ze. Mijn pa probeert haar te sussen. Ze blijft huilen en wil niet geloven dat ze thuis is. Zij woont hier niet, zij heeft al heel haar leven op de Lange Munte gewoond, niet hier.
Het doet zeer om haar zo te zien huilen, ik verbijt mijn tranen, maar ik weet niet hoe ik haar kan troosten. Mijn pa blijft proberen en lijkt er in te lukken. In de keuken krijg ik het verhaal van mijn grootvader te horen. Hij ziet er moe uit, misschien zal hij nu minder koppig zijn om hulp te aanvaarden?
Wanneer mijn tante aankomt, herhaalt zich het verhaal. Mijn tante heeft vanuit haar beroep meer ervaring en doet haar het verhaal. De Lange Munte was bij haar ouders, nadien heeft ze daar gewoond, zijn er twee kinderen geboren en toen zijn ze verhuisd. Of ze het nog weet? Na een paar keer het verhaal te herhalen, lijkt ze het te willen geloven. Mijn pa pikt erop in met een vraag over een oude buurvrouw waarop ze een heel verhaal doet met verschillende woningen, mensen,… Ik kan niet volgen, zo goed ken ik de straten niet in Lendelede of Kortrijk, maar het lijkt haar wel af te leiden. Ik probeer wat vragen te stellen en ze lijkt even weer wie ze een paar weken geleden was. Het lukt haar zelfs om een grapje hier en daar te maken. Als we vertrekken lachen haar ogen. Mijn grootvader blijft bezorgd kijken, vanmorgen was ze ok, wat zal het morgen zijn? Volgens mijn pa is ze gefascineerd door het proces en haalt ze daar haar schrik vandaan. Het is een pijnlijke confrontatie met de realiteit, amper een paar weken geleden leefde ze nog in het hier en nu. Nu glijdt ze weg...

Labels: kindervreugde

Het moet in eerste kan geweest zijn dat we leerden dat je niet triestig bent omdat je je triestig voelt maar dat je triestig wordt door te huilen. Ik vraag me af of dat ook omgekeerd lukt. Dus heb ik het kleedje uit de wintersolden bovengehaald en hoop ik dat dat volstaat om vrolijk te worden.

Labels: dramaqueen

Het Rapport vordert gestaag. Het is mijn eerste keer dat ik het hele ding zo goed als zelf schrijf maar ik kan wel de twee vorige edities gebruiken. Ik zou gewoon de cijfertjes en figuurtjes wat kunnen aanpassen, hier en daar een zinnetje herformuleren en voor de rest achterover leunen. Alleen is het natuurlijk plezanter om eens te experimenteren met een andere grafiek en terwijl ik bezig ben kan ik misschien ook de indeling veranderen? Straks krijg ik feedback over het eerste stuk, het enige wat hij wou lossen was dat er een overspannen tang in zat. En omdat hij nog niet wou uitleggen wat dat is, is de zoekmachine mijn vrien:

In een Nederlandse zin staan bepaalde delen die samen horen niet bij elkaar. In de hoofdzin zijn dat het vervoegde werkwoord (de persoonsvorm) en een werkwoordelijke rest of een gezegde; in de bijzin zijn dat het voegwoord en de persoonsvorm.
Problemen:
1. Als het aantal woorden tussen de tang te groot is, weet de lezer niet meer wat de ene grijper was als hij bij de andere aankomt. De afstand tussen beide is te groot geworden. In dat geval spreken we van een overspannen tang.

ok, gesnapt en zo weet ik dat het omgekeerde ook bestaat: een slappe tang.

Als de tang zonder enige reden wordt doorbroken, spreken we van een slappe, kortademige stijl, zonder spankracht. U mag de tang alleen doorbreken als u overspanning wil vermijden of als u op een bepaald zinsdeel een extra accent wilt leggen door het buiten de tang te plaatsen.
Zorg daarom voor een goede tang; vooral in bijzinnen wordt de tang al eens ten onrechte weggelaten.

Bron

Nederlands kan toch schoon zijn...

Labels: lettertjes

Er zijn zo van die dagen dat er drastisch moet ingegrepen worden. Enkel de meest drastische maatregelen kunnen nog verlichting brengen. Dus ben ik op mijn thuiswerkdag een tijdje in pyama beginnen werken, dan voelt het minder als werken en dan een late douche om het gevoel compleet te maken. Ik heb dan maar het zwarte jurkje uit de kast gehaald (één van de zwarte jurkjes) en straks steek ik mijn open haard aan, want zo zonder chauffage is maar koud eigenlijk.

Is het nu beter? Wel nee, maar het is draaglijker...

Note to self: Zalig boek, zou het eens moeten herlezen voor we deze zomer naar Praag trekken.

Labels: dramaqueen

For English, scroll down.

Vorige week was het even paniek, maar ik heb alle patronen van the secret of the stole ii tijdig gedownload en ik kan dus verder breien zonder het patroon te moeten aankomen. Op een goeie week is het me gelukt om tip nummer 4 te breien en dit zonder extra inspanningen te doen. Breien op de trein en af en toe een beetje 's avonds maar niet extreem (althans dat is mijn opinie). En ja, mijn lief had gelijk, het is gelukt om alles nog te breien met het eerste bolletje. Ik heb dus 4 van de 9 tips gedaan met één bolletje, en er zitten nog wel een aantal rijen op. Ik heb dan ook maar meteen besloten om de opties in hint 5 om de sjaal langer te maken te gebruiken. Ik ga drie maal de rijen breien, in hint drie heb ik deze één maal gebreid (zonder het te beseffen) en ik zal dit ook in de laatste optie doen. Voor de symmetrie natuurlijk. Alleen weet ik niet meteen wanneer ik zal kunnen beginnen. Het breiwerk op de trein is vervangen door het lezen van dossiers. Idem voor 's avonds, maar lezen met pizza en een pint naast mij lijkt me plezanter eigenlijk.




Last week there was a slight panic but I have downloaded all clues of the secret of the stole ii So I can knit at my own rythm. The pattern is for sale. In more or less a week I have finished the 4th clue without being extreme. I knitted on the train and sometimes in the evenings. My boyfriend won the bet if I could finish the clue with the first skein. So I finished 4 of the 9 clues with 1 of the 3 skeins and I certainly still have some rows to go. So I decided to use the lengthen options on clue 5. I plan to knit them three times, I knitted the lengthen part without realising once during the third clue and that's probably what I will do in the last lengthening option (symmetry of course). The only problem is that I'm not sure when I'll be able to start, work is interfering. So now I'm reading on the train instead of knitting.

Thank you Nautical Knitter for the encouragement.

Labels: creabea, secret of the stole ii

De taaldrop van vandaag:

Marc was met open ogen in de 1 aprilgrap over de afschaffing van de tussen-n gelopen. Een geslaagde aprilvis, Luc!


Weet u het?

Wel, het is aprilvis, want "Een aprilvis (poisson d'avril) is geen algemeen Nederlands en volgens Van Dale ook geen algemeen Belgisch-Nederlands." Maar ik zeg lekker toch aprilvis, pff al die regeltjes over algemeen Nederlands...

Labels: lettertjes

Ik was meteen weg van de nieuwe aanwinst van mijn lief: de cd van Paramount Styles. Hij draait hier eindeloze rondjes en wat meer is: ze komen ook naar België, jawel in de enige echte Magdalenazaal. Als het u niks zegt, misschien kent u de zanger van die die andere bezetting? Dit keer geen vettige bas en rock en roll, maar rokerig sfeertje met licht hese stem. Zucht...

Labels: musjieks

Mijn lief is vandaag voor zijn maandelijkse vergadering in het buitenland vertrokken. Ideaal om eens wat langer op het werk door te werken aan het Rapport of andere deadlines te tackelen. Dat betekent ook dat ik niet zomaar aan tafel kan schuiven deze avond. Gelukkig is mijn liefste kok hier op voorzien, hij heeft de laatste tijd al vaak achter het fornuis doorgebracht. Vanavond moet ik maar een potje uit de frigo halen voor een portie vis gisteren klaargemaakt en om het af te maken heb ik er frietjes bij gehaald. Morgenavond is hij terug. Het is dan ook mijn beurt om voor eten te zorgen, maar hij heeft al gezegd dat diepvriespizza wel ok is, omdat hij niet goed weet wanneer hij thuis zal zijn. Lief van hem, zielig van mijn kant.

Labels: dramaqueen

"Zeg, dat is toch wel flauw van Gentblogt, alleen maar een paar foto's, na zo een fantastisch wijs feest, ik dacht dat jullie meer gingen doen, ik moest nu wel naar De Gentenaar kijken..." Mijn lief gisteren aan de telefoon, hij zat in de file.
"Ja maar, we zijn er mee bezig, we hadden technische problemen en ja, we zijn vrijwilligers..."
Er helpt geen lievemoederen aan, misschien is hij tevreden met deze oplossing?

Labels: gentblogt