no butterfly

Gisteren stond ik in de rij van de kaartjeswinkel. Voor me stonden vier-vijf mannen met hun aankoop: gruwelijke kaarten die zo groot mogelijk en bij voorkeur uitsluitend in het rood uitschreeuwen wat ze anders misschien niet durven zeggen. Dat zijn zo van die dingen die ik niet snap. Welke vrouw/man maak je daar nu gelukkig mee? Als iemand mij zoiets zou durven geven, zou ik enkel in lachen uitbarsten, echt waar. En bloemen... Het leek bijna of er een uitverkoop was geweest aan het aantal mensen met bloemen op de trein. Opgelet, ik krijg graag bloemen, echt waar. De bloemen die ik gisteren voor mijn verjaardag kreeg zijn gewoon fantastisch. Nogmaals bedankt, trouwens, ook voor de verrassing. De dappere persoon die ze ging halen kreeg ook al als opmerking dat het wel de moment is. Tsss... Alsof alles rond de commercie van één dag draait, er gebeurt wel meer in de wereld.

Labels: dramaqueen