vrijdag 29 september 2006

7 bis

Zo'n zeven maanden geleden duwde hij me met mijn neus op de feiten. Hij had wel mogen rondlopen met een spandoek, ik ging het nooit gemerkt hebben. Maar die avond kon ik het niet langer ontkennen: we waren verliefd. En dat zijn we nog steeds...

Ook al mogen twijfels dan wel eens opkomen als kwatongen weer eens gaan vissen waar we ooit gaan samenwonen (Mariakerke of Gent), wie gaat zijn huis verlaten, en wat met de verbouwingen,... Zondag was het weer zo ver. Haar opmerkingen raakten me niet echt. Ik kon alleen maar denken hoe het ook al weer zat met bomen en appels... Maar blijkbaar hebben de woorden wel effect gehad bij mijn liefste.

Toen we een week samen waren, vroeg hij me of ik het zag zitten om er nog een week bij te doen, later vroeg ik om er nog twee weken bij te doen,... tot we uiteindelijk de tel kwijt raakten en het rituele vraagje bij elke nieuwe maand herhaalden. Deze keer vroeg hij niet om er 7 maanden bij te doen maar slechts eentje. Zucht, niet echt prettig, ook al verzekert hij me dat ik er niks mag achter zoeken en natuurlijk kan het een mens ook wel eens aan het denken zetten wanneer hij/zij nog nooit zo lang met iemand samen is geweest. Zucht, op naar volgende maand, dan maar...

1 opmerking:

  1. hey, je hebt iemand iemand die het je vraagt, velen hebben dat geluk nog niet..

    BeantwoordenVerwijderen